Sahih al-Bukhari, hedîsa 6565
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Musaddadji al‑Bukhari re vegotمُسَدَّدٌ
- 2Abu Awanaأَبُو عَوَانَةَ
- 3Qatadaقَتَادَةَ
- 4Anasأَنَسٍ
- 5Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَجْمَعُ اللَّهُ النَّاسَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَيَقُولُونَ لَوِ اسْتَشْفَعْنَا عَلَى رَبِّنَا حَتَّى يُرِيحَنَا مِنْ مَكَانِنَا. فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ أَنْتَ الَّذِي خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ، وَنَفَخَ فِيكَ مِنْ رُوحِهِ، وَأَمَرَ الْمَلاَئِكَةَ فَسَجَدُوا لَكَ، فَاشْفَعْ لَنَا عِنْدَ رَبِّنَا. فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ ـ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ وَيَقُولُ ـ ائْتُوا نُوحًا أَوَّلَ رَسُولٍ بَعَثَهُ اللَّهُ. فَيَأْتُونَهُ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ ـ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ ـ ائْتُوا إِبْرَاهِيمَ الَّذِي اتَّخَذَهُ اللَّهُ خَلِيلاً. فَيَأْتُونَهُ، فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ ـ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ ـ ائْتُوا مُوسَى الَّذِي كَلَّمَهُ اللَّهُ فَيَأْتُونَهُ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ، فَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ ـ ائْتُوا عِيسَى فَيَأْتُونَهُ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ، ائْتُوا مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم فَقَدْ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ فَيَأْتُونِي فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي، فَإِذَا رَأَيْتُهُ وَقَعْتُ سَاجِدًا، فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ، ثُمَّ يُقَالُ ارْفَعْ رَأْسَكَ، سَلْ تُعْطَهْ، وَقُلْ يُسْمَعْ، وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ. فَأَرْفَعُ رَأْسِي، فَأَحْمَدُ رَبِّي بِتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِي، ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا، ثُمَّ أُخْرِجُهُمْ مِنَ النَّارِ، وَأُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ، ثُمَّ أَعُودُ فَأَقَعُ سَاجِدًا مِثْلَهُ فِي الثَّالِثَةِ أَوِ الرَّابِعَةِ حَتَّى مَا بَقِيَ فِي النَّارِ إِلاَّ مَنْ حَبَسَهُ الْقُرْآنُ ". وَكَانَ قَتَادَةُ يَقُولُ عِنْدَ هَذَا أَىْ وَجَبَ عَلَيْهِ الْخُلُودُ.
Enes (x.j.q) ragihandiye ku Resûlullah ﷺ gotiye:
"Allah dê di Roja Qiyametê de hemû mirovan kom bike û ew ê bibêjin: 'Ka em yekî ji bo me li cem Xwedayê me şefaetê bixwazin da ku em ji vê cihê xwe rehet bibin.' Paşê ew ê herin cem Adem û bibêjin: 'Tu yê ku Allah te bi destên xwe afirandiye, ji ruhê xwe di te de fû kiriye û ferman daye melekan ku ji te re secde bikin; loma ji bo me li cem Xwedayê me şefaetê bike.' Adem dê bibêje: 'Ez ne layîqî vê karî me,' û dê gunehê xwe bîne bîra xwe û bibêje: 'Herin cem Nûh, yekem Peyamberê ku Allah şandiye.' Ew ê herin cem wî û ew jî dê bibêje: 'Ez ne layîqî vê karî me,' û dê gunehê xwe bîne bîra xwe û bibêje: 'Herin cem Îbrahîm ê ku Allah ew wekî dost (Xelîl) hilbijartiye.' Ew ê herin cem wî û ew jî dê bibêje: 'Ez ne layîqî vê karî me,' û dê gunehê xwe bîne bîra xwe û bibêje: 'Herin cem Mûsa yê ku Allah rasterast bi wî re axiviye.' Ew ê herin cem Mûsa û ew jî dê bibêje: 'Ez ne layîqî vê karî me,' û dê gunehê xwe bîne bîra xwe û bibêje: 'Herin cem Îsa.' Ew ê herin cem wî û ew jî dê bibêje: 'Ez ne layîqî vê karî me, herin cem Muhemmed ﷺ çimkî Allah gunehên wî yên berê û yên paşê efû kirine.' Ew ê werin cem min û ez ê ji Xwedayê xwe destûr bixwazim. Gava ez Wî bibînim, ez ê ji Wî re secde bikim û Ew ê min di wê rewşê de bihêle heya ku Allah bixwaze. Paşê dê were gotin: 'Serê xwe bilind bike! Bixwaze, dê ji te re were dayîn; bibêje, dê were bihîstin; şefaetê bike, dê şefaeta te were qebûlkirin.' Ez ê serê xwe bilind bikim û bi duayeke ku Allah hînî min dike, Xwedayê xwe tesbîh û tehmîd bikim. Paşê ez ê şefaetê bikim û Allah dê ji bo min sînorekî diyar bike. Ez ê wan ji Agir derxînim û têxim Bihiştê. Paşê ez ê vegerim û dîsa secde bikim, ev cara sêyem an çarem e, heya ku di Agir de kes nemîne ji bilî wan ên ku Qur'anê ew li wir girtine." (Qatade digot: Ango yên ku mayîna wan a herheyî ya di dojehê de pêwîst bûye.)
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di Roja Qiyametê de, Allah şefaeta Pêxember ﷺ qebûl dike.
Daxwazeke li ser navê kesên din e ku tenê bi destûr û qebûlkirina Allah tê qebûlkirin.
Çandina eniyê li erdê wekî kiryareke îbadetê.
Allah di wê kêliyê de diyar dike ku Pêxember ﷺ ji bo kê dikare şefaat bike.
Zanyarên klasîk ji vê derdixin ku şefaeta mezin a Roja Qiyametê dê ji Muhammed ﷺ re bê dayîn, lê tenê bi destûra Allah. Ev beş herwiha fêr dike ku pêxember ji Allah ditirsin û bi nermî vedigerin cem Wî; pejirandina şaşiyekê ji bilindahiya wan a taybet kêm nake. Qatada hevoka dawî wekî îşaretekê ji bo wan şîrove dike ku mayîna herheyî di Agirê de ji wan re hatiye biryar kirin. Ev hedîs bingehekê nade ku mirov bêyî îrade an destûra Allah şefaatê bixwaze.
- Ji Allah re rehmet û rizgarî bixwaze, û hêviya xwe ya şefaatê bi bawerî û bindebûna ji Wî re ve girê bide.
- Xwe nizm bigire: heta pêxember jî ji Allah ditirsin û li cem Wî penahê digerin.
- Roja Qiyametê bîr bîne û ji îro ve berpirsiyariya gotin û kirinên xwe hilgire.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.