Sahih al-Bukhari, hedîsa 66
Abu Waqid al-Laithi rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Ishaq ibn Abdullah ibn Abu Talha
- 1Isma'ilji al‑Bukhari re vegotإِسْمَاعِيلُ
- 2Malikمَالِكٌ
- 3Ishaq ibn Abdullah ibn Abu Talhaإِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، أَنَّ أَبَا مُرَّةَ، مَوْلَى عَقِيلِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِي وَاقِدٍ اللَّيْثِيِّ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَيْنَمَا هُوَ جَالِسٌ فِي الْمَسْجِدِ وَالنَّاسُ مَعَهُ، إِذْ أَقْبَلَ ثَلاَثَةُ نَفَرٍ، فَأَقْبَلَ اثْنَانِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَذَهَبَ وَاحِدٌ، قَالَ فَوَقَفَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَمَّا أَحَدُهُمَا فَرَأَى فُرْجَةً فِي الْحَلْقَةِ فَجَلَسَ فِيهَا، وَأَمَّا الآخَرُ فَجَلَسَ خَلْفَهُمْ، وَأَمَّا الثَّالِثُ فَأَدْبَرَ ذَاهِبًا، فَلَمَّا فَرَغَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَلاَ أُخْبِرُكُمْ عَنِ النَّفَرِ الثَّلاَثَةِ أَمَّا أَحَدُهُمْ فَأَوَى إِلَى اللَّهِ، فَآوَاهُ اللَّهُ، وَأَمَّا الآخَرُ فَاسْتَحْيَا، فَاسْتَحْيَا اللَّهُ مِنْهُ، وَأَمَّا الآخَرُ فَأَعْرَضَ، فَأَعْرَضَ اللَّهُ عَنْهُ ".
Ebû Waqid el-Leysî ragihand: Dema ku Resûlullah ﷺ di mizgeftê de bi gel re rûniştibû, sê kes hatin. Du ji wan ber bi Resûlullah ﷺ ve hatin û yek jî çû. Her du kes demekê li ber Resûlullah ﷺ sekinîn, paşê yekî ji wan cihê vala di xelekê de dît û tê de rûnişt, yê din jî li pişta wan rûnişt, û yê sêyem jî vegeriya û çû. Gava Resûlullah ﷺ axaftina xwe qedand, ferman kir:
"Ma ez ji we re qala van her sê kesan nekim? Yekî ji wan xwe sparte Allah, lewma Allah ew hembêz kir û di nav rehma xwe de cih da wî. Yê din ji Allah şerm kir, lewma Allah jî ji wî şerm kir û ew di nav rehma xwe de parast. Û yê sêyem rûyê xwe zivirand û çû, lewma Allah jî rûyê xwe ji wî zivirand."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Kesê ku xwe ber Allahê dide û beşdarî civîna zanînê dibe, tê rêzgirtin.
Koma kesên ku li dora Pêxember ﷺ rûniştibûn da ku guhdariya wî bikin.
Wî bi hatina civînê û rûniştina li cihê xwe xwe ber Allahê da.
Wî nîşana nermî û rêzgirtinê da û xwe pêş neavêt.
Şîrovekarên klasîk, di nav wan de Ibn Hecer, diyar dikin ku bersivên cuda li hember sê helwestên cuda yên li civînek zanînê hatin dayîn: kesê ku tevlî bû, bi xêrhatinê hate pêşwazîkirin; kesê ku ji nermiyê li paş ma, nehat redkirin; kesê ku piştê xwe da civînê jî bereketa wê winda kir. Hedîs herwiha hîn dike ku kesê amade dikare cihê vala bigire bêyî ku kesên din pêve bide. Zanyar ji vê yekê teşwîqkirina beşdarbûna civînên zanînê û xwedîbûna edebên baş derdixin. Çar mezhebên hiqûqî yên sunnî girîngiya lêgerîna zanînê qebûl dikin, herçend encamên wan ên hiqûqî li gorî mijarê cuda ne.
- Dema derfet hebe, beşdarî dersê an civîna nimêjê bibe û cihê vala bigire bêyî ku kesekî din pêve bidî.
- Rêz û nermî nîşan bide, lê dema ku pêdiviya te bi zanînê hebe pirsan bike.
- Ji zanîna sûdmend dûr nekeve: demê ji bo fêrbûnê û guhdariya mamosteyên pêbawer veqetîne.
Ev vegotin hişyar dike ku şerm divê rê li ber pirsîna zanîna pêwîst negire; herdu nivîs nîşan didin ku nermî çawa bi fêrbûna çalak re li hev tê.
Sahih al-Bukhari · #68 (Sahih)Pêxember ﷺ hînkirina xwe bi navberan digot da ku mirov bikaribin wê fam bikin. Ev bi baldariya li hember kesên ku ji bo zanînê tên re têkildar e.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.