Sahih al-Bukhari, hedîsa 6662
Aisha rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Aisha hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا الأُوَيْسِيُّ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ، عَنْ صَالِحٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، ح وَحَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ النُّمَيْرِيُّ، حَدَّثَنَا يُونُسُ، قَالَ سَمِعْتُ الزُّهْرِيَّ، قَالَ سَمِعْتُ عُرْوَةَ بْنَ الزُّبَيْرِ، وَسَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، وَعَلْقَمَةَ بْنَ وَقَّاصٍ، وَعُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ حَدِيثِ، عَائِشَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حِينَ قَالَ لَهَا أَهْلُ الإِفْكِ مَا قَالُوا، فَبَرَّأَهَا اللَّهُ، وَكُلٌّ حَدَّثَنِي طَائِفَةً مِنَ الْحَدِيثِ ـ فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَاسْتَعْذَرَ مِنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُبَىٍّ، فَقَامَ أُسَيْدُ بْنُ حُضَيْرٍ فَقَالَ لِسَعْدِ بْنِ عُبَادَةَ لَعَمْرُ اللَّهِ لَنَقْتُلَنَّهُ.
Zuhrî got: Min ji Urwe bin Zubeyr, Seîd bin Museyyeb, Elqeme bin Weqqas û Ubeydullah bin Ebdillah bihîst ku wan ji Aîşe, hevjîna Pêxember ﷺ, ew çîrok vegotin ku dema xelkê Îfk (derewkar) li ser wê çi gotin û paşê Allah wê ji wan derewan paqij kir. Her yek ji van çar ragihîneran beşek ji vê bûyerê ji min re vegot. (Di wê çîrokê de wiha tê gotin):
"Pêxember ﷺ rabû ser piyan û got: 'Kî heye ku ez ji şerê Ebdullah bin Ubeyy rizgar bikim?' Li ser vê yekê Useyd bin Hudeyr rabû û ji Se'd bin Ubade re got: 'Le-emrullahi (Bi heyata Allah sond be), em ê wî bikujin.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ ji bo îftiraya li dijî Aişeyê daxwaza dadmendiyê kir.
Ev bûyer bi îftiraya li dijî Aişeyê ve girêdayî ye û bi bûyera al-Ifk tê naskirin. Allah bêgunehiya wê di Quranê 24:11–20 de piştrast kir. Pêxember ﷺ ji bo Abdullah ibn Ubayy daxwaza dadmendiyê kir; Usaid ibn Hudair li hember Sa’d ibn Ubada bi tundî bersiv da.
Kesên ku îftiraya derewîn belav kirin.
Daxwaza dadmendiyê û sererastkirina zilmê ku hatiye kirin.
Zanistvanên klasîk vê rivayetê di çarçoveya vegotina berfireh a al-Ifk de nîqaş dikin. Ev nîşan dide ku îftira çiqas giran e û rêveberî çawa bi îdiayan û encamên wan re mijûl dibe. Gotina Usaid ibn Hudair hêrs û xweparastina wî nîşan dide, lê destûreke giştî nîne ku mirov bixwe tundûtûjiyê bikar bînin; dadwerî û cezakirin erkê desthilatdarên berpirsiyar e. Hedîsê li ser qaîdeyên sondê ti gotineke taybet nagire, tevî ku ew di Kitêba Sond û Peymanan de cih digire.
- Berî ku rastiyan bi baldarî piştrast bikî, îdîayan belav neke.
- Rûmeta kesekî bi gotinên rast biparêze û cezakirinê bihêle destê saziyên berpirsiyar.
- Heke îftirayek te bin bandor bike, ji mirovên pêbawer alîkarî bixwaze û di sebr û rastiyê de bimîne.
Ev rivayet beşeke din ji vegotina Aişeyê vedigire û ji bo famkirina çarçoveya îftirayê û bêgunehiya wê alîkar e.
Sahih al-Bukhari · #6625 (Sahih)Ev hedîs encamên sondê ku zirarê dide kesekî û malbata wî vedibêje; ev ji bo mijara giştî ya sondan girîng e, lê ne heman bûyer e.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.