Sahih al-Bukhari, hedîsa 668
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ الْوَهَّابِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ، صَاحِبُ الزِّيَادِيِّ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الْحَارِثِ، قَالَ خَطَبَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ فِي يَوْمٍ ذِي رَدْغٍ، فَأَمَرَ الْمُؤَذِّنَ لَمَّا بَلَغَ حَىَّ عَلَى الصَّلاَةِ. قَالَ قُلِ الصَّلاَةُ فِي الرِّحَالِ، فَنَظَرَ بَعْضُهُمْ إِلَى بَعْضٍ، فَكَأَنَّهُمْ أَنْكَرُوا فَقَالَ كَأَنَّكُمْ أَنْكَرْتُمْ هَذَا إِنَّ هَذَا فَعَلَهُ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنِّي ـ يَعْنِي النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ـ إِنَّهَا عَزْمَةٌ، وَإِنِّي كَرِهْتُ أَنْ أُحْرِجَكُمْ. وَعَنْ حَمَّادٍ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ نَحْوَهُ، غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ كَرِهْتُ أَنْ أُؤَثِّمَكُمْ، فَتَجِيئُونَ تَدُوسُونَ الطِّينَ إِلَى رُكَبِكُمْ.
Ebdullah kurê Ebdulwehab ji me re got: Hemad kurê Zeyd ji me re got: Ebdulhemîd, hevalê Ziyadî, ji me re got: Min ji Ebdullah kurê Haris bihîst, wî got: Îbn Ebas di rojeke çamûrî de ji me re xutbe da. Dema ku muezîn gihîşt 'Haydin nimêjê', wî ferman da wî û got: 'Bibêje nimêj li malan e.' Hinek mêr li hinekan nerîn, wekî ku wan ev yek nepejirand. Wî got: 'Wisa dixuye ku we ev yek nepejirandiye, lê belê ev kar ji aliyê kesekî ku ji min çêtir e hatiye kirin - yanî Pêxember ﷺ. Bêguman ev (nimêja bi cemaet) emrekî teqez e, lê min nexwest ez we derbixim û zehmetiyê bidim we.' Her wiha ji Hemad, ji Asim, ji Ebdullah kurê Haris, ji Îbn Ebas jî mîna vê hatiye vegotin, lê wî got: 'Min nexwest ez we bixin guneh û hûn heta çokên xwe di çamûrê de bên.'
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Dema ku herî qelew bû, Ibn Abbas destûr da bawermendan ku li malê nimêj bikin, da zehmetî li wan neke.
Ibn Abbas di rojekê de ku baranê her der kiribû herî, bi mirovan re axivî. Wî ji mu'ezînê xwest ragihîne ku ew dikarin li malê nimêj bikin, da neçar nebin di nav heriyê re heta mizgeftê biçin.
Ragihandinek ku mirov dikarin ji ber şertan li malê nimêj bikin, li şûna ku biçin mizgeftê.
Erkeke olî ya girîng; li vir Ibn Abbas mebesta wî nimêja bi cemaatê ye.
Di nav heriyê pir kûr re dimeşin, ku rêya mizgeftê zehmet dikir.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku nimêja bi cemaatê girîng dimîne, lê şertên dijwar, wek barana zehmet û herî, sedemên derbasdar in ku mirov li malê nimêj bikin. Suneta Pêxember ﷺ ya ku Ibn Abbas vedibêje nîşan dide ku rakirina zehmetiyên bêhewce li gorî şerîeta Îslamê ye. Mezhebên hiqûqî şertên hewayê wek sedemek ji bo îznê ji beşdarbûna nimêjê nas dikin; sepandina rastîn bi asta zehmetiyê û şertan ve girêdayî ye.
- Ger baran an herî rêya mizgeftê pir zehmet bike, ji îzna naskirî sûd wergire û li malê nimêj bike.
- Sedema îznê zelal rave bike, da ku mirov bingehê wê yê olî fam bikin.
- Nirxa nimêja bi cemaatê bilind bihêle, lê bi zehmetiyên bêhewce mirov ji wê dûr neke.
Di şevek sar û bayî de, Ibn Umar got ku were ragihandin mirov dikarin li cihên ku lê dimînin nimêj bikin. Ev îznê di şertên hewayê yên dijwar de piştgirî dike.
Sahih al-Bukhari · #669 (Sahih)Ev vegotin behsa cemkirina nimêjan di dema baranê de dike û bi sivikkirina erkên nimêjê dema ku hewa pêkanîna wan zehmet dike ve girêdayî ye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.