Sahih al-Bukhari, hedîsa 6772
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Yahya ibn Bukayrji al‑Bukhari re vegotيَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ
- 2Al‑Laythاللَّيْثُ
- 3Uqaylعُقَيْلٍ
- 4Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
- 5Abu Bakr ibn Abd ar‑Rahmanأَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ
- 6Abu Hurayraأَبِي هُرَيْرَةَ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لاَ يَزْنِي الزَّانِي حِينَ يَزْنِي وَهْوَ مُؤْمِنٌ، وَلاَ يَشْرَبُ الْخَمْرَ حِينَ يَشْرَبُ وَهْوَ مُؤْمِنٌ، وَلاَ يَسْرِقُ حِينَ يَسْرِقُ وَهْوَ مُؤْمِنٌ، وَلاَ يَنْتَهِبُ نُهْبَةً يَرْفَعُ النَّاسُ إِلَيْهِ فِيهَا أَبْصَارَهُمْ وَهْوَ مُؤْمِنٌ ". وَعَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، وَأَبِي، سَلَمَةَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ، إِلاَّ النُّهْبَةَ.
Ebû Hureyre (r.a.) wiha ragihandiye: Resûlê Allah ﷺ ferman kir:
"Gava zînaker zînayê dike, di wê kêliyê de ew ne mu'min e; gava kesek şerabê vedixwe, di wê kêliyê de ew ne mu'min e; gava diz diziyê dike, di wê kêliyê de ew ne mu'min e; û gava talanker tiştekî talan dike û çavên xelkê li ser wî ne, di wê kêliyê de ew ne mu'min e." Di riwayeteke din de, ji Ibn Şihab, ji Seîd b. Museyyeb û Ebû Seleme, ji Ebû Hureyre, ji Pêxember ﷺ bi heman maneyê hatiye ragihandin, lê beşa talankirinê tê de nîne.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Gunehên mezin heta ku mirov wan dike, zirarê didin îmanê.
Têkiliya cinsî ya li derveyî zewaca derbasdar.
Bi zorê an jî eşkere standina malê ji kesekî.
Hişyarî nîşan dide ku guneh çiqasî bi giranî zirarê dide îmanê; ev nayê wê wateyê ku gunehkar bixweber dibe bêbawer.
Zanyarên klasîk rave dikin ku înkarkirina îmanê li vir tê wateya kêmasî û lawazbûna kamilbûna îmanê, ne winda kirina Îslamê ji ber her gunehekî mezin. Gunehkar heta ku gunehê xwe rewa nebîne, misilman dimîne, lê îmana wî bi awayekî giran zirar dibîne. Ji ber vê yekê, mezhebên hiqûqê di navbera guneha mezin û kufrê de cudahî dikin: pêdivî ye mirov tobe bike; cezaên dinyayî yên diyarkirî jî tenê ji aliyê desthilata berpirsiyar ve û di bin şertên hişk de tên sepandin.
- Gunehên ku zirarê didin kesên din bi ciddî bigire û bilez rêyekî halal bibîne da ku zirara çêbûyî sererast bike.
- Ji rewşên ku dikarin te ber bi zînayê, vexwarina alkolê an diziyê ve bibin dûr bikeve û heke pêwîst be, alîkariya kesekî pêbawer bixwaze.
- Piştî xeletiyekê bi dilpakî vegere ba Allah, dev ji gunehê berde û biryar bide ku wê dubare neke.
Ev hedîs behsa cezayekê dike ku Pêxember ﷺ ferman da ji ber vexwarina şerabê were sepandin û bi hişyariya li dijî wê gunehê ve girêdayî ye.
40 Hadith van an-Nawawi · #13 (Sahih)Gotina ku heta mirov ji bo birayê xwe tiştê ku ji bo xwe dixwaze nexwaze, bi tevahî bawer nake, îmanê bi helwesta exlaqî ve girêdide.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.