Sahih al-Bukhari, hedîsa 680
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Anas ibn Malik hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ الأَنْصَارِيُّ ـ وَكَانَ تَبِعَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَخَدَمَهُ وَصَحِبَهُ أَنَّ أَبَا بَكْرٍ كَانَ يُصَلِّي لَهُمْ فِي وَجَعِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم الَّذِي تُوُفِّيَ فِيهِ، حَتَّى إِذَا كَانَ يَوْمُ الاِثْنَيْنِ وَهُمْ صُفُوفٌ فِي الصَّلاَةِ، فَكَشَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سِتْرَ الْحُجْرَةِ يَنْظُرُ إِلَيْنَا، وَهْوَ قَائِمٌ كَأَنَّ وَجْهَهُ وَرَقَةُ مُصْحَفٍ، ثُمَّ تَبَسَّمَ يَضْحَكُ، فَهَمَمْنَا أَنْ نَفْتَتِنَ مِنَ الْفَرَحِ بِرُؤْيَةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، فَنَكَصَ أَبُو بَكْرٍ عَلَى عَقِبَيْهِ لِيَصِلَ الصَّفَّ، وَظَنَّ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم خَارِجٌ إِلَى الصَّلاَةِ، فَأَشَارَ إِلَيْنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَنْ أَتِمُّوا صَلاَتَكُمْ، وَأَرْخَى السِّتْرَ، فَتُوُفِّيَ مِنْ يَوْمِهِ.
Zuhrî ragihand ku Enes kurê Malik el-Ensarî jê re gotiye:
"Di nexweşiya xwe ya dawî de, Ebû Bekir ji bo me nimêj dikir. Gava roja Duşemê bû û em di refên nimêjê de sekinîbûn, Pêxember ﷺ perdeya odeya xwe vekir û li me nihêrî; ew li ser piyan bû û rûyê wî wekî rûpelek Qur'anê dibiriqî. Paşê bi ken û bişirîn li me mêze kir. Em ji kêfa dîtina Pêxember ﷺ hema bibûna ku ji xwe ve biçin (fitne bibin). Ebû Bekir paşve vekişiya da ku bigihîje refê, ji ber ku wî guman kiribû Pêxember ﷺ dê derkeve nimêjê. Lê Pêxember ﷺ bi îşaretê ferman da me ku em nimêja xwe temam bikin û perde dîsa daxist. Di heman rojê de wefat kir."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ebû Bekir namêdî pêşî dema ku Pêxember ﷺ bi giranî nexweş bû.
Rêzên li pey hev ên ku mirov li pey îmam ji bo nimêjê disekinin.
Pêxember ﷺ piştî ku bi îşaretekê bi kesên nimêjê re axivî, perdeya odeya xwe girt.
Sahabe ewqas kêfxweş bûn ku wî dîtin, ku balên wan hema ji nimêjê dûr ket.
Zanyar ji vê yekê têdigihîjin ku di dema nexweşiya dawî ya Pêxember ﷺ de, Ebû Bekir nimêjan pêşî kir û Pêxember ﷺ civak teşwîq kir ku nimêjê biqedîne. Îşareta wî piştrast kir ku Ebû Bekir hîn jî pêşîtiyê dikir; sahabe diviyabû nimêja xwe bidomînin û ji ber kêfxweşiyê ji cihên xwe dernekevin. Ev vegotin herwiha evîna kûr a sahabeyan ji bo Pêxember ﷺ û girîngiya îbadeta hevbeş a bi rêkûpêk nîşan dide.
- Bi demê xwe bigihîje nimêja cemaatê û bala xwe bidî îmam û tevgerên nimêjê.
- Evîna xwe ji bo Pêxember ﷺ nîşan bide bi şopandina rêberiya wî û parastina rêza di nimêjê de.
- Dema civak ji te dixwaze erkekê bigirî ser xwe, berpirsiyariyê bistîne, wek ku Ebû Bekir wek îmam kir.
Ev vegotina ji Aîşe destnîşan dike ku Pêxember ﷺ ji Ebû Bekir xwest ku mirov di nimêjê de pêşî bike.
Sahih al-Bukhari · #681 (Sahih)Ev vegotin vedibêje ku Pêxember ﷺ piştî nexweşiyê çend rojan nehat nimêja cemaatê.
Sahih al-Bukhari · #682 (Sahih)Ev vegotin derbarê nimêjên ku Ebû Bekir civak di wan de pêşî dikir, agahiyên zêdetir dide.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.