Sahih al-Bukhari, hedîsa 6819
Abdullah ibn Umar rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Umar hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُثْمَانَ، حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ مَخْلَدٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ دِينَارٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَهُودِيٍّ وَيَهُودِيَّةٍ قَدْ أَحْدَثَا جَمِيعًا فَقَالَ لَهُمْ " مَا تَجِدُونَ فِي كِتَابِكُمْ ". قَالُوا إِنَّ أَحْبَارَنَا أَحْدَثُوا تَحْمِيمَ الْوَجْهِ وَالتَّجْبِيَةَ. قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَلاَمٍ ادْعُهُمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِالتَّوْرَاةِ. فَأُتِيَ بِهَا فَوَضَعَ أَحَدُهُمْ يَدَهُ عَلَى آيَةِ الرَّجْمِ، وَجَعَلَ يَقْرَأُ مَا قَبْلَهَا وَمَا بَعْدَهَا فَقَالَ لَهُ ابْنُ سَلاَمٍ ارْفَعْ يَدَكَ. فَإِذَا آيَةُ الرَّجْمِ تَحْتَ يَدِهِ، فَأَمَرَ بِهِمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرُجِمَا. قَالَ ابْنُ عُمَرَ فَرُجِمَا عِنْدَ الْبَلاَطِ، فَرَأَيْتُ الْيَهُودِيَّ أَجْنَأَ عَلَيْهَا.
Îbn Omer (razîyallahu anhuma) ragihand: Cihûyekî mêr û Cihûyeke jin ku her duyan jî zîna kiribûn, hatin cem Resûlê Allah ﷺ. Pêxember ﷺ ji wan re got:
"Di pirtûka xwe de hûn çi dibînin?" Wan got: "Zanyarên me rûreşkirin û tacebiyê wek ceza derxistine." Ebdullah bîn Selam got: "Ey Resûlê Allah, ji wan re bibêje Tewratê bînin." Tewrat hat anîn û yekî ji wan destê xwe danî ser ayeta recmê û dest bi xwendina beriya wê û piştî wê kir. Îbn Selam ji wî re got: "Destê xwe rake!" Dema destê xwe rakir, ayeta recmê di bin destê wî de bû. Hingê Resûlê Allah ﷺ emir da ku ew her du bên recmkirin û ew hatin recmkirin. Îbn Omer got: Ew li Balatê hatin recmkirin û min dît ku Cihûyê mêr xwe li ser wê ditewandin da ku wê biparêze.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Tewratê cezaya ku hewl dan rastiyê veşêrin piştrast kir.
Zilamek û jinek Cihû ji ber zînayê anîn cem Pêxember ﷺ. Li ser daxwaza wî, ji Tewratê pirsîn; Abdullah ibn Selam dît ku xwendevanek bi destê xwe ayeta li ser recmê vedişart.
Cezayên qanûnî yên ku di hiqûqa Îslamî de bi hin binpêkirinan ve girêdayî ne.
Cezayeke şermdar ku tê de mehkûm li ser heywanekê dihate danîn û di nav civakê de digerandin.
Cihekî navdar li Medîneyê ku darvekirin lê pêk hat.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku veşartin an jî guherandina nivîsek pîroz tiştekî şerm e û dadwerî divê li ser delîlan û verastkirina wan a bi baldarî ava bibe. Ev vegotin herwiha nîşan dide ku Pêxember ﷺ li gorî qanûna ku wan qebûl dikir li ser kesên têkildar hukim da. Faqîhên klasîk, li ser bingeha vê û nivîsên din, şertên delîlan û desthilatdariya dadgehê di dozên hududê de nîqaş dikin; ceza ne mijara xwe dadgerkirinê ye, lê divê ji aliyê dadgeha xwedîdesthilat ve bê biryardan.
- Îdîayên girîng di çavkaniyên bawerbar de kontrol bike û agahiyên ku encamê diguherînin veşêre ne.
- Îttîham û cezakirinê bihêle ji dadgeha xwedîdesthilat re; tu carî bi xwe tundûtûjiyê an cezakirinê pêk neyne.
- Bi mirovan re dadperwer be û biryarên xwe li ser delîlan ava bike, ne li ser zextê an berjewendiya komê.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.