Sahih al-Bukhari, hedîsa 6856
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Abdullah ibn Yusufji al‑Bukhari re vegotعَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ
- 2Al‑Laythاللَّيْثُ
- 3Yahya ibn Sa'idيَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ
- 4Abd ar‑Rahman ibn al‑Qasimعَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمَ
- 5Al‑Qasim ibn Muhammadالْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ
- 6Ibn Abbasابْنِ عَبَّاسٍ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمَ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ ذُكِرَ التَّلاَعُنُ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ عَاصِمُ بْنُ عَدِيٍّ فِي ذَلِكَ قَوْلاً، ثُمَّ انْصَرَفَ وَأَتَاهُ رَجُلٌ مِنْ قَوْمِهِ يَشْكُو أَنَّهُ وَجَدَ مَعَ أَهْلِهِ فَقَالَ عَاصِمٌ مَا ابْتُلِيتُ بِهَذَا إِلاَّ لِقَوْلِي فَذَهَبَ بِهِ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَهُ بِالَّذِي وَجَدَ عَلَيْهِ امْرَأَتَهُ، وَكَانَ ذَلِكَ الرَّجُلُ مُصْفَرًّا، قَلِيلَ اللَّحْمِ، سَبِطَ الشَّعَرِ، وَكَانَ الَّذِي ادَّعَى عَلَيْهِ أَنَّهُ وَجَدَهُ عِنْدَ أَهْلِهِ آدَمَ، خَدْلاً، كَثِيرَ اللَّحْمِ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " اللَّهُمَّ بَيِّنْ ". فَوَضَعَتْ شَبِيهًا بِالرَّجُلِ الَّذِي ذَكَرَ زَوْجُهَا أَنَّهُ وَجَدَهُ عِنْدَهَا فَلاَعَنَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَهُمَا فَقَالَ رَجُلٌ لاِبْنِ عَبَّاسٍ فِي الْمَجْلِسِ هِيَ الَّتِي قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَوْ رَجَمْتُ أَحَدًا بِغَيْرِ بَيِّنَةٍ رَجَمْتُ هَذِهِ ". فَقَالَ لاَ، تِلْكَ امْرَأَةٌ كَانَتْ تُظْهِرُ فِي الإِسْلاَمِ السُّوءَ.
Ji Îbn Ebbas (razîyallahu anhuma) hatiye vegotin: Li cem Pêxember ﷺ behsa Lî'anê hat kirin. Asim bîn Edî di vê barê de gotinek got, paşê dema vegeriya, mêrekî ji qewmê wî hat cem wî û gilî kir ku wî mêrek li gel jina xwe dîtiye. Asim got:
"Ez tenê ji ber gotina xwe rastî vê belayê hatime." Paşê ew mêr bir cem Pêxember ﷺ û wî jî tiştê ku li ser jina xwe dîtibû ji Wî re vegot. Ew mêr (zewc) zerokî bû, laşzirav bû û porrast bû; lê yê ku wî îdia dikir ku li gel jina wê dîtiye, esmer bû, lingstûr û laşgirs bû. Pêxember ﷺ ferman kir: "Ya Ellah! Rastiyê derxe holê." Paşê wê jinikê zarokek anî dinyayê ku dişibiya wî mêrê ku zewcê wê îdia kiribû ku li gel wê dîtiye. Loma Pêxember ﷺ di navbera wan de Lî'an pêk anî. Di wê meclîsê de mêrekî ji Îbn Ebbas pirsî: "Gelo ew jin ew e ku Pêxember ﷺ gotibû: 'Heke ez bêyî delîlan kesekî recm bikim, min dê ev jin recm bikira'?" Îbn Ebbas got: "Na, ew jineke din bû ku di nav Misilmanan de bi awayekî vekirî tevgerên xerab nîşan dida."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di rewşa tawanbarî di zewacê de, liʿān rêgezek diyarkirî ya sondxwarinê peyda dike.
Vegotin sedemê dibêje: zilamek ji ʿAsim ibn ʿAdî re got ku wî zilamek li cem jina xwe dîtibû. Paşê ʿAsim ew bir cem Pêxember ﷺ.
Rêgezek destnîşankirî ya sondên giran û hevbeş di navbera hevjînan de, dema mêr jina xwe bi zînayê tawanbar dike bêyî ku şahidên pêwîst hebin.
Sînor û cezayên qanûnî yên ku Allah destnîşan kiriye.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku mêr nikare ji xwe ve ji ber tawanbariya zînayê ceza bide: dema şahidên pêwîst tune bin, liʿān rêgeha destnîşankirî ye. Rêgeha sondan li gorî rêzikên mezhebên fiqhê, ji bo zewacê û nasnameya nesebê encamên qanûnî çêdike. Di vê vegotinê de dişibiha fizîkî ya zarokekî ne şûna rêzikên delîlên destnîşankirî digire; Pêxember ﷺ ji hevjînan xwest ku liʿān pêk bînin.
- Kesî bi zînayê li ser bingeha gumanan an dişibiha derveyî tawanbar neke; li gorî rêzikên delîlên destnîşankirî tevbigere.
- Nakokiyên giran ên zewacê yên derbarê tawanbarîyan de bide saziyên olî û qanûnî yên desthilatdar ku wan binirxînin.
- Derbarê namûsa kesên din de bi baldarî biaxive û bê delîlên derbasdar tawanbarî belav neke.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.