Sahih al-Bukhari, hedîsa 7302
Abdullah ibn al-Zubair rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn al-Zubair hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، أَخْبَرَنَا وَكِيعٌ، عَنْ نَافِعِ بْنِ عُمَرَ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، قَالَ كَادَ الْخَيِّرَانِ أَنْ يَهْلِكَا أَبُو بَكْرٍ، وَعُمَرُ، لَمَّا قَدِمَ عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَفْدُ بَنِي تَمِيمٍ، أَشَارَ أَحَدُهُمَا بِالأَقْرَعِ بْنِ حَابِسٍ الْحَنْظَلِيِّ أَخِي بَنِي مُجَاشِعٍ، وَأَشَارَ الآخَرُ بِغَيْرِهِ، فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ لِعُمَرَ إِنَّمَا أَرَدْتَ خِلاَفِي. فَقَالَ عُمَرُ مَا أَرَدْتُ خِلاَفَكَ. فَارْتَفَعَتْ أَصْوَاتُهُمَا عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَنَزَلَتْ {يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ} إِلَى قَوْلِهِ {عَظِيمٌ}. قَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ ابْنُ الزُّبَيْرِ فَكَانَ عُمَرُ بَعْدُ ـ وَلَمْ يَذْكُرْ ذَلِكَ عَنْ أَبِيهِ يَعْنِي أَبَا بَكْرٍ ـ إِذَا حَدَّثَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِحَدِيثٍ حَدَّثَهُ كَأَخِي السِّرَارِ، لَمْ يُسْمِعْهُ حَتَّى يَسْتَفْهِمَهُ.
Îbn Ebî Muleyke ragihand: Du başqencan, yanî Ebû Bekir û Umer, nêzîk bûn ku helak bibin. Dema şanda Benî Temîm hat cem Pêxember ﷺ, yekî ji wan Eqrâ’ bîn Habis el-Henzelî, birayê Benî Mucâşi’, pêşniyar kir da ku bibe serokê wan, lê yê din kesekî din pêşniyar kir. Ebû Bekir ji Umer re got:
"Te tenê xwest ku li dijî min derkevî." Umer got: "Min nexwest ku li dijî te derkevim." Piştre dengê wan li huzura Pêxember ﷺ bilind bû û ev ayet nazil bûn: {Ey yên ku bawer kirine! Dengên xwe li ser dengê Pêxember bilind nekin...} heta gotina Wî {mezin e}. Îbn Zubeyr got: "Piştî vê bûyerê, Umer dema bi Pêxember ﷺ re diaxivî, mîna kesekî ku razekê dipişpise diaxivî û carinan dengê wî ew qas nizm bû ku Pêxember ﷺ jê nedibihîst û diviyabû ku Pêxember ﷺ ji bo dubarekirina gotinê jê bipirse." (Ev yek ji bo Ebû Bekir nehat gotin).
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Sahabeyan ji bo rêzê ji bo Pêxember ﷺ fêr bûn ku dengê xwe kontrol bikin.
Dema heyeta Benu Temîm hat cem Pêxember ﷺ, Ebu Bekir û Omer li ser kesê ku diviyabû wekî serok were pêşniyar kirin li hev nekirin. Dengên wan bilindtir bûn, paşê ayetên sûreya El-Hucuratê (49:2–3) hatin nazil kirin.
Qebîleyeke erebî ku heyeta wê hat cem Pêxember ﷺ.
Ebu Bekir û Omer; werger bi vî awayî ravekirina pesindar a veguhêzkar nîşan dide.
Ewqas nizm biaxivin ku peyv bi zorê bên bihîstin.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku rêzgirtina ji Pêxember ﷺ divê di awaz û bilindahiya dengê mirov de jî xuya bibe. Ayet hişyarî didin li dijî tevgerên ku hurmeta wî kêm dikin û nizmî pesnê didin. Axivîna nizm a paşîn a Omer nîşan dide ku sahabeyan vahyê çiqas bi cidî digirt. Ev ders herwiha têkildarî muameleya hişyar a bi desthilata olî ye, lê rêz ne tê wê wateyê ku rexne an nîqaşa bi baldarî derbirî were astengkirin.
- Di axaftinan de bi aramî biaxive û nehêle hêrs dengê te bilind bike.
- Dema tu li dijî kesekî nerazî bî, nêrîna wî bi rastî vegot û bê delîl niyeta xirab pê ve girê nede.
- Qur'anê bi baldarî bixwîne û guh bide rêgezên tevgerê yên ku ayet bi awayekî zelal destnîşan dikin.
Ev rivayeta sahih jî li ser bangewaziya ku deng li ser dengê Pêxember ﷺ neyê bilindkirin e û dibe alîkar ku çarçoveya hişyariyê bê famkirin.
Sahih al-Bukhari · #7301 (Sahih)Ev rivayeta sahih bi dersa sûreya El-Hucuratê ya li ser parastina edebên guncaw ên li hember Pêxember ﷺ re têkildar e.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.