Yekîtî û Taybetmendiya Allah · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hedîsa 7410

Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.

Sahih (pêbawer)Pirtûk: Yekîtî û Taybetmendiya Allah
صحيح البخاري
Kê ew vegot?

Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ

Sahih (pêbawer)
  1. 1Mu'adh ibn Fadalaji al‑Bukhari re vegotمُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ
  2. 2Hishamهِشَامٌ
  3. 3Qatadaقَتَادَةَ
  4. 4Anasأَنَسٍ
  5. 5Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ

Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.

Rîwayet

Nivîsa erebî

حَدَّثَنِي مُعَاذُ بْنُ فَضَالَةَ، حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ يَجْمَعُ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ كَذَلِكَ فَيَقُولُونَ لَوِ اسْتَشْفَعْنَا إِلَى رَبِّنَا حَتَّى يُرِيحَنَا مِنْ مَكَانِنَا هَذَا‏.‏ فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ يَا آدَمُ أَمَا تَرَى النَّاسَ خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَأَسْجَدَ لَكَ مَلاَئِكَتَهُ وَعَلَّمَكَ أَسْمَاءَ كُلِّ شَىْءٍ، شَفِّعْ لَنَا إِلَى رَبِّنَا حَتَّى يُرِيحَنَا مِنْ مَكَانِنَا هَذَا‏.‏ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكَ ـ وَيَذْكُرُ لَهُمْ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ ـ وَلَكِنِ ائْتُوا نُوحًا، فَإِنَّهُ أَوَّلُ رَسُولٍ بَعَثَهُ اللَّهُ إِلَى أَهْلِ الأَرْضِ‏.‏ فَيَأْتُونَ نُوحًا فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ ـ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ ـ وَلَكِنِ ائْتُوا إِبْرَاهِيمَ خَلِيلَ الرَّحْمَنِ‏.‏ فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ ـ وَيَذْكُرُ لَهُمْ خَطَايَاهُ الَّتِي أَصَابَهَا ـ وَلَكِنِ ائْتُوا مُوسَى عَبْدًا أَتَاهُ اللَّهُ التَّوْرَاةَ وَكَلَّمَهُ تَكْلِيمًا ـ فَيَأْتُونَ مُوسَى فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ ـ وَيَذْكُرُ لَهُمْ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ ـ وَلَكِنِ ائْتُوا عِيسَى عَبْدَ اللَّهِ وَرَسُولَهُ وَكَلِمَتَهُ وَرُوحَهُ‏.‏ فَيَأْتُونَ عِيسَى فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَلَكِنِ ائْتُوا مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم عَبْدًا غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ‏.‏ فَيَأْتُونِي فَأَنْطَلِقُ فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي فَيُؤْذَنُ لِي عَلَيْهِ، فَإِذَا رَأَيْتُ رَبِّي وَقَعْتُ لَهُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يُقَالُ لِي ارْفَعْ مُحَمَّدُ، وَقُلْ يُسْمَعْ، وَسَلْ تُعْطَهْ، وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ‏.‏ فَأَحْمَدُ رَبِّي بِمَحَامِدَ عَلَّمَنِيهَا، ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ، ثُمَّ أَرْجِعُ فَإِذَا رَأَيْتُ رَبِّي وَقَعْتُ سَاجِدًا، فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يُقَالُ ارْفَعْ مُحَمَّدُ، وَقُلْ يُسْمَعْ، وَسَلْ تُعْطَهْ، وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ، فَأَحْمَدُ رَبِّي بِمَحَامِدَ عَلَّمَنِيهَا رَبِّي ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ، ثُمَّ أَرْجِعُ فَإِذَا رَأَيْتُ رَبِّي وَقَعْتُ سَاجِدًا، فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يُقَالُ ارْفَعْ مُحَمَّدُ، قُلْ يُسْمَعْ، وَسَلْ تُعْطَهْ، وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ، فَأَحْمَدُ رَبِّي بِمَحَامِدَ عَلَّمَنِيهَا، ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ، ثُمَّ أَرْجِعُ فَأَقُولُ يَا رَبِّ مَا بَقِيَ فِي النَّارِ إِلاَّ مَنْ حَبَسَهُ الْقُرْآنُ وَوَجَبَ عَلَيْهِ الْخُلُودُ ‏"‏‏.‏ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ يَخْرُجُ مِنَ النَّارِ مَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ‏.‏ وَكَانَ فِي قَلْبِهِ مِنَ الْخَيْرِ مَا يَزِنُ شَعِيرَةً، ثُمَّ يَخْرُجُ مِنَ النَّارِ مَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ‏.‏ وَكَانَ فِي قَلْبِهِ مِنَ الْخَيْرِ مَا يَزِنُ بُرَّةً، ثُمَّ يَخْرُجُ مِنَ النَّارِ مَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ‏.‏ وَكَانَ فِي قَلْبِهِ مَا يَزِنُ مِنَ الْخَيْرِ ذَرَّةً ‏"‏‏.‏

Werger

Enes (r.a.) wiha rivayet dike: Pêxember ﷺ ferman kir:

"Allah dê di Roja Qiyametê de bawermendan kom bike û ew ê bibêjin: 'Ka em yekî bibînin ku ji bo me li cem Xwedê me şefaetê bike da ku em ji vê cihê xwe rehet bibin.' Paşê ew ê herin cem Adem û bibêjin: 'Ey Adem! Ma tu nabînî ku Allah te bi destên xwe afirandiye, milyaketên xwe ji te re daye secdekirinê û navên hemû tiştan hînî te kiriye? Ji bo me li cem Xwedê şefaetê bike da ku em ji vê cihê xwe rehet bibin.' Adem dê bibêje: 'Ez ne layîqî vê me' û dê gunehê xwe yê ku wî kiribû bîne bîra wan û bibêje: 'Lê belê hûn herin cem Nûh, çimkî ew yekem qasid e ku Allah ji bo xelkê erdê şandiye.' Ew ê herin cem Nûh, lê ew jî dê bibêje: 'Ez ne layîqî vê me' û dê gunehê xwe bîne bîra wan û bibêje: 'Hûn herin cem Îbrahîm, dostê Rehman.' Ew ê herin cem Îbrahîm, lê ew jî dê bibêje: 'Ez ne layîqî vê me' û dê gunehên xwe bîne bîra wan û bibêje: 'Hûn herin cem Mûsa, ew bendeyê ku Allah Tewrat daye wî û rasterast bi wî re axiviye.' Ew ê herin cem Mûsa, lê ew jî dê bibêje: 'Ez ne layîqî vê me' û dê gunehê xwe bîne bîra wan û bibêje: 'Hûn herin cem Îsa, bendeyê Allah û qasidê Wî, kelîme û ruha Wî.' Ew ê herin cem Îsa, lê ew jî dê bibêje: 'Ez ne layîqî vê me, lê hûn herin cem Muhemmed ﷺ, ew bendeyê ku gunehên wî yên berê û yên paşê hatine efûkirin.' Loma ew ê werin cem min. Ez ê ji Xwedayê xwe destûr bixwazim û dê ji min re were dayîn. Dema ez Xwedayê xwe bibînim, ez ê ji Wî re bikevim secdê û Ew dê min bi qasî ku bixwaze di secdê de bihêle. Paşê dê ji min re were gotin: 'Ey Muhemmed! Serê xwe rake, bêje dê were bihîstin, bixwaze dê were dayîn, şefaetê bike dê were qebûlkirin.' Ez ê serê xwe rakim û bi wan pesnên ku Xwedayê min hînî min kiriye, ez ê Wî pesn bidim. Paşê ez ê şefaetê bikim û Allah dê ji bo min sînorekî diyar bike û ez ê wan têxim Bihiştê. Paşê ez ê vegerim û dîsa bikevim secdê. Ev pêvajo dê çend caran dubare bibe. Di dawiyê de ez ê bibêjim: 'Ey Xwedayê min! Di Dojehê de kes nemaye ji bilî wan kesên ku Qur'anê ew girtine û mayîna wan a herheyî di Dojehê de ferz bûye.'" Pêxember ﷺ zêde kir: "Dê ji Dojehê derkeve her kesê ku gotiye 'La îlahe îllallah' û di dilê wî de bi qasî giraniya daneke cehê xêr hebe. Paşê dê derkeve her kesê ku gotiye 'La îlahe îllallah' û di dilê wî de bi qasî giraniya daneke genimê xêr hebe. Paşê dê derkeve her kesê ku gotiye 'La îlahe îllallah' û di dilê wî de bi qasî giraniya zereyekê xêr hebe."

Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.

Peyama bingehîn

Şefaet bi destûr û rehmeta Allah pêk tê.

Wateya peyvên dijwar
Şefaat (şefa‘a)

Daxwazek ji bo berjewendiya kesekî din; di Roja Qiyametê de tenê bi destûra Allah pêk tê.

Secde

Xwe li erdê danîn di îbadetê de; Pêxember ﷺ berî ku destûra şefaatê jê re were dayîn, li pêş Allah secde dike.

La ilaha illallah

Ji bilî Allah tu xwedayek tune ku mafê îbadetê hebe; ev şahadet tewhîdê diyar dike.

Zanyar ji vê çi derdixin

Zanyar ji vê yekê derdixin ku şefaeta mezin a Pêxember ﷺ bi rastî pêk tê, lê tenê bi destûra Allah. Şefaetên dubare û sînorên ku Allah datîne nîşan didin ku rizgarî û ketina Bihuştê di dawiyê de girêdayî Wî ne. Beşa derbarê mirovên ku tewra xwediyê îmanek pir biçûk in, wekî delîl tê şîrovekirin ku monoteîstên gunehkar wekî kesên ku wekî bêbawer dimirin nînin; ew dikarin bên cezakirin, lê Allah dikare bi rehmet û şefaeta xwe wan ji agirê Dojehê derxe. Mezhebên sunnî şefaatê wekî ku di rivayetan de hatiye vegotin piştrast dikin û qet hêzeke serbixwe ji Allah re nadin wê.

Dersên ji bo îro
  1. Ji Allah alîkariyê bixwaze û di her cure şefaatê de bîr bîne ku tenê Ew destûr û encamê diyar dike.
  2. Tewhîdê paşguh neke: şahadeta îmanê bi dilpakî dubare bike û wê di îbadet û kirinên xwe de nîşan bide.
  3. Ji rehmeta Allah bêhêvî neke, lê vê hêviyê wekî teşwîqekê bikar bîne da ku ji gunehan dûr bimînî û tobe bikî.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Her roj hedîsek, bi zimanê te

Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.