Sahih al-Bukhari, hedîsa 7440
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Anas ibn Malik hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
وَقَالَ حَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ حَدَّثَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ أَنَسٍ ـ رضى الله عنه ـ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " يُحْبَسُ الْمُؤْمِنُونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يُهِمُّوا بِذَلِكَ فَيَقُولُونَ لَوِ اسْتَشْفَعْنَا إِلَى رَبِّنَا فَيُرِيحُنَا مِنْ مَكَانِنَا. فَيَأْتُونَ آدَمَ فَيَقُولُونَ أَنْتَ آدَمُ أَبُو النَّاسِ خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَأَسْكَنَكَ جَنَّتَهُ، وَأَسْجَدَ لَكَ مَلاَئِكَتَهُ، وَعَلَّمَكَ أَسْمَاءَ كُلِّ شَىْءٍ، لِتَشْفَعْ لَنَا عِنْدَ رَبِّكَ حَتَّى يُرِيحَنَا مِنْ مَكَانِنَا هَذَا، قَالَ فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ ـ قَالَ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ أَكْلَهُ مِنَ الشَّجَرَةِ وَقَدْ نُهِيَ عَنْهَا ـ وَلَكِنِ ائْتُوا نُوحًا أَوَّلَ نَبِيٍّ بَعَثَهُ اللَّهُ إِلَى أَهْلِ الأَرْضِ. فَيَأْتُونَ نُوحًا فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ ـ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ سُؤَالَهُ رَبَّهُ بِغَيْرِ عِلْمٍ ـ وَلَكِنِ ائْتُوا إِبْرَاهِيمَ خَلِيلَ الرَّحْمَنِ. قَالَ فَيَأْتُونَ إِبْرَاهِيمَ فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ ـ وَيَذْكُرُ ثَلاَثَ كَلِمَاتٍ كَذَبَهُنَّ ـ وَلَكِنِ ائْتُوا مُوسَى عَبْدًا آتَاهُ اللَّهُ التَّوْرَاةَ وَكَلَّمَهُ وَقَرَّبَهُ نَجِيًّا. قَالَ فَيَأْتُونَ مُوسَى فَيَقُولُ إِنِّي لَسْتُ هُنَاكُمْ ـ وَيَذْكُرُ خَطِيئَتَهُ الَّتِي أَصَابَ قَتْلَهُ النَّفْسَ ـ وَلَكِنِ ائْتُوا عِيسَى عَبْدَ اللَّهِ وَرَسُولَهُ وَرُوحَ اللَّهِ وَكَلِمَتَهُ. قَالَ فَيَأْتُونَ عِيسَى فَيَقُولُ لَسْتُ هُنَاكُمْ وَلَكِنِ ائْتُوا مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم عَبْدًا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ. فَيَأْتُونِي فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي فِي دَارِهِ فَيُؤْذَنُ لِي عَلَيْهِ، فَإِذَا رَأَيْتُهُ وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي فَيَقُولُ ارْفَعْ مُحَمَّدُ، وَقُلْ يُسْمَعْ، وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ، وَسَلْ تُعْطَ ـ قَالَ ـ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأُثْنِي عَلَى رَبِّي بِثَنَاءٍ وَتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ، فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأَخْرُجُ فَأُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ ". قَالَ قَتَادَةُ وَسَمِعْتُهُ أَيْضًا يَقُولُ " فَأَخْرُجُ فَأُخْرِجُهُمْ مِنَ النَّارِ وَأُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ، ثُمَّ أَعُودُ فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي فِي دَارِهِ فَيُؤْذَنُ لِي عَلَيْهِ، فَإِذَا رَأَيْتُهُ وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يَقُولُ ارْفَعْ مُحَمَّدُ، وَقُلْ يُسْمَعْ، وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ، وَسَلْ تُعْطَ ـ قَالَ ـ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأُثْنِي عَلَى رَبِّي بِثَنَاءٍ وَتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ ـ قَالَ ـ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأَخْرُجُ فَأُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ ". قَالَ قَتَادَةُ وَسَمِعْتُهُ يَقُولُ " فَأَخْرُجُ فَأُخْرِجُهُمْ مِنَ النَّارِ وَأُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ، ثُمَّ أَعُودُ الثَّالِثَةَ فَأَسْتَأْذِنُ عَلَى رَبِّي فِي دَارِهِ فَيُؤْذَنُ لِي عَلَيْهِ، فَإِذَا رَأَيْتُهُ وَقَعْتُ سَاجِدًا فَيَدَعُنِي مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَدَعَنِي ثُمَّ يَقُولُ ارْفَعْ مُحَمَّدُ، وَقُلْ يُسْمَعْ، وَاشْفَعْ تُشَفَّعْ، وَسَلْ تُعْطَهْ ـ قَالَ ـ فَأَرْفَعُ رَأْسِي فَأُثْنِي عَلَى رَبِّي بِثَنَاءٍ وَتَحْمِيدٍ يُعَلِّمُنِيهِ ـ قَالَ ـ ثُمَّ أَشْفَعُ فَيَحُدُّ لِي حَدًّا فَأَخْرُجُ فَأُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ ". قَالَ قَتَادَةُ وَقَدْ سَمِعْتُهُ يَقُولُ " فَأَخْرُجُ فَأُخْرِجُهُمْ مِنَ النَّارِ وَأُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ، حَتَّى مَا يَبْقَى فِي النَّارِ إِلاَّ مَنْ حَبَسَهُ الْقُرْآنُ أَىْ وَجَبَ عَلَيْهِ الْخُلُودُ ـ قَالَ ـ ثُمَّ تَلاَ هَذِهِ الآيَةَ {عَسَى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَحْمُودًا} قَالَ وَهَذَا الْمَقَامُ الْمَحْمُودُ الَّذِي وُعِدَهُ نَبِيُّكُمْ صلى الله عليه وسلم ".
Hecac ibn Minhal got: Hemmam ibn Yehya ji me re vegot, Qetade ji me re vegot, ji Enes (radyallahu anhu) ku wî got: Pêxember ﷺ got:
"Di Roja Qiyametê de bawermend dê ewqas dirêj werin sekinandin ku ew ê xemgîn bibin û bibêjin: 'Ka em yekî bibînin da ku li cem Xwedayê me ji bo me şefaetê bike, belkî em ji vê cihê xwe rehet bibin.' Paşê ew ê herin cem Adem û bibêjin: 'Tu Adem î, bavê mirovan. Allah te bi destê xwe afirand, te di Bihuşta xwe de bi cih kir, milyaketên xwe ji te re dan secdekirinê û navên hemû tiştan fêrî te kir. Ma tu dikarî li cem Xwedayê me ji bo me şefaetê bikî da ku em ji vê cihê xwe rehet bibin?' Ew ê bibêje: 'Ez ne layiqî vê me.' Û ew ê gunehê xwe yê xwarina ji darê ya ku jê hatibû qedexekirin bîne bîra xwe. Paşê ew ê bibêje: 'Herin cem Nûh, yekem pêxemberê ku Allah ji bo xelkê erdê şandiye.' Ew ê herin cem Nûh, lê ew jî dê bibêje: 'Ez ne layiqî vê me.' Û ew ê gunehê xwe yê pirsîna bê zanistî ji Xwedayê xwe bîne bîra xwe û bibêje: 'Herin cem Îbrahîm, dostê Rehman.' Ew ê herin cem Îbrahîm, lê ew jî dê bibêje: 'Ez ne layiqî vê me.' Û ew ê sê gotinên ku derew kiribûn bîne bîra xwe û bibêje: 'Herin cem Mûsa, ew bendeyê ku Allah Tewrat daye wî, rasterast bi wî re axiviye û ew nêzîkî xwe kiriye.' Ew ê herin cem Mûsa, lê ew jî dê bibêje: 'Ez ne layiqî vê me.' Û ew ê gunehê xwe yê kuştina canekî bîne bîra xwe û bibêje: 'Herin cem Îsa, bendeyê Allah, qasidê Wî, ruhê Wî û peyva Wî.' Ew ê herin cem Îsa, lê ew jî dê bibêje: 'Ez ne layiqî vê me, lê herin cem Muhemmed ﷺ, ew bendeyê ku Allah gunehên wî yên berê û yên paşê bexşandine.' Loma ew ê werin cem min, û ez ê ji Xwedayê xwe destûrê bixwazim ku bikevim mala Wî, û dê ji min re were dayîn. Gava ez Wî bibînim, ez ê bikevim secdê, û Ew dê min çiqas bixwaze di secdê de bihêle. Paşê Ew dê bibêje: 'Serê xwe rake eya Muhemmed, û biaxive, dê were bihîstin; şefaetê bike, dê were qebûlkirin; û bixwaze, dê were dayîn.' Ez ê serê xwe rakim û bi pesn û hamdên ku Wî fêrî min kirine, Xwedayê xwe pîroz bikim. Ew dê ji min re sînorekî diyar bike, û ez ê derkevim û wan têxim Bihuştê." Qetade got: Min bihîst ku wî digot: "Ez ê derkevim û wan ji Agir derxînim û wan têxim Bihuştê, paşê ez ê vegerim û ji Xwedayê xwe destûrê bixwazim ku bikevim mala Wî, û dê ji min re were dayîn. Gava ez Wî bibînim, ez ê bikevim secdê, û Ew dê min çiqas bixwaze di secdê de bihêle. Paşê Ew dê bibêje: 'Serê xwe rake eya Muhemmed, û biaxive, dê were bihîstin; şefaetê bike, dê were qebûlkirin; û bixwaze, dê were dayîn.' Ez ê serê xwe rakim û bi pesn û hamdên ku Wî fêrî min kirine, Xwedayê xwe pîroz bikim. Paşê ez ê şefaetê bikim, û Ew dê ji min re sînorekî diyar bike. Ez ê derkevim û wan têxim Bihuştê." Qetade got: Min bihîst ku wî digot: "Ez ê derkevim û wan ji Agir derxînim û wan têxim Bihuştê, paşê ez ê cara sêyemîn vegerim û ji Xwedayê xwe destûrê bixwazim ku bikevim mala Wî, û dê ji min re were dayîn. Gava ez Wî bibînim, ez ê bikevim secdê, û Ew dê min çiqas bixwaze di secdê de bihêle. Paşê Ew dê bibêje: 'Serê xwe rake eya Muhemmed, û biaxive, dê were bihîstin; şefaetê bike, dê were qebûlkirin; û bixwaze, dê were dayîn.' Ez ê serê xwe rakim û bi pesn û hamdên ku Wî fêrî min kirine, Xwedayê xwe pîroz bikim. Paşê ez ê şefaetê bikim, û Ew dê ji min re sînorekî diyar bike. Ez ê derkevim û wan têxim Bihuştê." Qetade got: Min bihîst ku wî digot: "Ez ê derkevim û wan ji Agir derxînim û wan têxim Bihuştê, heta ku di Agir de tenê ew kes bimînin ku Qur'anê ew girtine (ango, yên ku mayînde li wir in)." Paşê wî ev ayet xwend: {Belkî Xwedayê te te rake cihekî pesnkirî} (17:79). Ev ew Cihê Pesnkirî ye ku ji Pêxemberê we ﷺ re hatiye sozdan.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ di Roja Qiyametê de bi destûra Allahê şefaatê dike.
Daxwaza rehmê ji bo kesên din, ku di Roja Qiyametê de tenê bi destûra Allah tê qebûlkirin.
Rêz û şefaeta taybet ku Allahê di Roja Qiyametê de dide Pêxember ﷺ.
Çopandina eniyê li erdê wekî kiryarek îbadetê.
Zanyarên klasîk, di nav wan de Ibn Hecer, ji vê yekê derdixin ku şefaeta mezin a Pêxember ﷺ di Roja Qiyametê de bi rastî pêk tê û tenê bi destûr û hukmê Allahê ye. Rêzbûna pêxemberan nîşanî nizmîtî û tevazûya wan li hember Allah dide; di dawiyê de şerefa şefaatê digihîje Muhammed ﷺ. Nivîs herwiha dibêje ku bawermendên di Agir de bi rehma Allah û şefaeta Pêxember ﷺ ji wir tên derxistin, lê ewên ku mayîna wan a herheyî hatiye diyarkirin dê li wir bimînin. Zanyarên sunî li ser bingeha wehiyê vê şefaatê qebûl dikin; ew ne hêzeke serbixwe ya li kêleka Allahê ye.
- Ji Allahê rehma wî bixwaze û pê bawer be; her şefaat tenê bi destûra Wî pêk tê.
- Bi tevazû nêzî îbadetê bibe: heta pêxember jî girêdayîbûna xwe bi Allahê qebûl dikin.
- Ji bo Roja Qiyametê xwe amade bike û bawerî, tobe û kirinên baş bi cidî bigire.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.