Sahih al-Bukhari, hedîsa 7507
Abu Huraira rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Ahmad ibn Ishaqji al‑Bukhari re vegotأَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ
- 2Amr ibn Asimعَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ
- 3Hammamهَمَّامٌ
- 4Ishaq ibn Abdullahإِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ
- 5Abd ar‑Rahman ibn Abu Amraعَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي عَمْرَةَ
- 6Abu Hurayraأَبَا هُرَيْرَةَ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِسْحَاقَ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ عَاصِمٍ، حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، سَمِعْتُ عَبْدَ الرَّحْمَنِ بْنَ أَبِي عَمْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا هُرَيْرَةَ، قَالَ سَمِعْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ عَبْدًا أَصَابَ ذَنْبًا ـ وَرُبَّمَا قَالَ أَذْنَبَ ذَنْبًا ـ فَقَالَ رَبِّ أَذْنَبْتُ ـ وَرُبَّمَا قَالَ أَصَبْتُ ـ فَاغْفِرْ لِي فَقَالَ رَبُّهُ أَعَلِمَ عَبْدِي أَنَّ لَهُ رَبًّا يَغْفِرُ الذَّنْبَ وَيَأْخُذُ بِهِ غَفَرْتُ لِعَبْدِي. ثُمَّ مَكَثَ مَا شَاءَ اللَّهُ، ثُمَّ أَصَابَ ذَنْبًا أَوْ أَذْنَبَ ذَنْبًا، فَقَالَ رَبِّ أَذْنَبْتُ ـ أَوْ أَصَبْتُ ـ آخَرَ فَاغْفِرْهُ. فَقَالَ أَعَلِمَ عَبْدِي أَنَّ لَهُ رَبًّا يَغْفِرُ الذَّنْبَ وَيَأْخُذُ بِهِ غَفَرْتُ لِعَبْدِي، ثُمَّ مَكَثَ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ أَذْنَبَ ذَنْبًا ـ وَرُبَّمَا قَالَ أَصَابَ ذَنْبًا ـ قَالَ قَالَ رَبِّ أَصَبْتُ ـ أَوْ أَذْنَبْتُ ـ آخَرَ فَاغْفِرْهُ لِي. فَقَالَ أَعَلِمَ عَبْدِي أَنَّ لَهُ رَبًّا يَغْفِرُ الذَّنْبَ وَيَأْخُذُ بِهِ غَفَرْتُ لِعَبْدِي ـ ثَلاَثًا ـ فَلْيَعْمَلْ مَا شَاءَ ".
Ebû Hureyre (r.a.) wiha got: Min ji Pêxember ﷺ bihîst ku digot:
"Bendeyek gunehkir û got: 'Xwedayê min! Min guneh kir, ez biborîne!' Xwedayê wî jî got: 'Gelo bendeyê min zanî ku Xwedayekî wî heye ku gunehan diborîne û cezayê wan dide? Loma min ew bexşand.' Paşê heyama ku Allah xwest derbas bû, dîsa guneh kir û got: 'Xwedayê min! Min gunehkî din jî kir, wî jî biborîne.' Allah got: 'Gelo bendeyê min zanî ku Xwedayekî wî heye ku gunehan diborîne û cezayê wan dide? Loma min ew bexşand.' Paşê heyama ku Allah xwest derbas bû, dîsa guneh kir û got: 'Xwedayê min! Min gunehkî din jî kir, wî jî biborîne.' Allah sê caran got: 'Gelo bendeyê min zanî ku Xwedayekî wî heye ku gunehan diborîne û cezayê wan dide? Loma min ew bexşand,' û paşê got: 'Bila her tiştê bixwaze bike.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Kesê ku bi dilpakî poşman dibe, her tim li cem Allahê xwe efû dibîne.
Allah kesê ku bi poşmanî vedigere cem Wî dibexşîne, lê dikare gunehkarî jî berpirsiyar bike.
Ev destûr nîne ku mirov bi zanebûn di gunehê de bidomîne. Ev tê wateya efûkirinê dema ku kesek her car bi dilpakî poşman dibe û dîsa vedigere cem Allah.
Şîrovekarên klasîk tekez dikin ku soza efûkirinê ne destûr e ji bo gunehkirinê. Poşmanbûna dilpak qebûlkirin û poşmanbûna ji gunehê, devjêberdan û biryara biîrade ya ku ew careke din neyê kirin dihewîne. Heke guneh mafê kesekî din binpê bike, divê ew maf were vegerandin an jî ji kesê zirardîtî lêborîn were xwestin. Ku kesek paşê dîsa bikeve, poşmanbûna dilpak a berê betal nake; divê wê gavê dîsa poşman bibe û ji rehmeta Allah bêhêvî nebe.
- Guneha xwe bi dilpakî li ber Allah qebûl bike û ji Wî bi rastî lêborînê bixwaze.
- Dev ji gunehê berde û biryarê bide ku ew dubare nekî; zirara ku te gihandiye kesên din jî telafî bike.
- Heke dîsa bikevî, careke din vegere cem Allah û ji rehmeta Wî bêhêvî nebe.
Ev hedîs gotina Allah vediguhêze ku Ew wekî hêviya bendeyê xwe ye. Her du rîwayet bi hev re hêviya li efû û rehmeta Allahê xwe xurt dikin.
40 Hadith van an-Nawawi · #18 (Sahih)Ev hedîs bang dike ku mirov ji Allah bitirse û piştî xeletiyekê karekî baş bike. Ev bi poşmanbûn û vegerîna cem Allah ve girêdayî ye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.