Sahih al-Bukhari, hedîsa 7508
Abu Sa'id al-Khudri rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Abdullah ibn Abu al‑Aswadji al‑Bukhari re vegotعَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي الأَسْوَدِ
- 2Mu'tamirمُعْتَمِرٌ
- 3Bavê wîأَبِي
- 4Qatadaقَتَادَةُ
- 5Uqba ibn Abd al‑Ghafirعُقْبَةَ بْنِ عَبْدِ الْغَافِرِ
- 6Abu Sa'idأَبِي سَعِيدٍ
- 7Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي الأَسْوَدِ، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، سَمِعْتُ أَبِي، حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَبْدِ الْغَافِرِ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم " أَنَّهُ ذَكَرَ رَجُلاً فِيمَنْ سَلَفَ ـ أَوْ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ قَالَ كَلِمَةً يَعْنِي ـ أَعْطَاهُ اللَّهُ مَالاً وَوَلَدًا ـ فَلَمَّا حَضَرَتِ الْوَفَاةُ قَالَ لِبَنِيهِ أَىَّ أَبٍ كُنْتُ لَكُمْ قَالُوا خَيْرَ أَبٍ. قَالَ فَإِنَّهُ لَمْ يَبْتَئِرْ ـ أَوْ لَمْ يَبْتَئِزْ ـ عِنْدَ اللَّهِ خَيْرًا، وَإِنْ يَقْدِرِ اللَّهُ عَلَيْهِ يُعَذِّبْهُ، فَانْظُرُوا إِذَا مُتُّ فَأَحْرِقُونِي حَتَّى إِذَا صِرْتُ فَحْمًا فَاسْحَقُونِي ـ أَوْ قَالَ فَاسْحَكُونِي ـ فَإِذَا كَانَ يَوْمُ رِيحٍ عَاصِفٍ فَأَذْرُونِي فِيهَا " فَقَالَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَأَخَذَ مَوَاثِيقَهُمْ عَلَى ذَلِكَ وَرَبِّي، فَفَعَلُوا ثُمَّ أَذْرَوْهُ فِي يَوْمٍ عَاصِفٍ، فَقَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ كُنْ. فَإِذَا هُوَ رَجُلٌ قَائِمٌ. قَالَ اللَّهُ أَىْ عَبْدِي مَا حَمَلَكَ عَلَى أَنْ فَعَلْتَ مَا فَعَلْتَ قَالَ مَخَافَتُكَ أَوْ فَرَقٌ مِنْكَ قَالَ فَمَا تَلاَفَاهُ أَنْ رَحِمَهُ عِنْدَهَا ـ وَقَالَ مَرَّةً أُخْرَى فَمَا تَلاَفَاهُ غَيْرُهَا ـ ". فَحَدَّثْتُ بِهِ أَبَا عُثْمَانَ فَقَالَ سَمِعْتُ هَذَا مِنْ سَلْمَانَ غَيْرَ أَنَّهُ زَادَ فِيهِ أَذْرُونِي فِي الْبَحْرِ. أَوْ كَمَا حَدَّثَ. حَدَّثَنَا مُوسَى، حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، وَقَالَ، لَمْ يَبْتَئِرْ. وَقَالَ خَلِيفَةُ حَدَّثَنَا مُعْتَمِرٌ، وَقَالَ، لَمْ يَبْتَئِزْ. فَسَّرَهُ قَتَادَةُ لَمْ يَدَّخِرْ.
Ebû Seîd (r.a) wiha rivayet dike: Pêxember ﷺ behsa mêrekî ji ummetên berê kir ku Xwedê mal û zarok dabûn wî. Dema ku mirina wî nêzîk bû, ji kurên xwe re got:
"Ez ji we re çawa bav bûm?" Wan gotin: "Tu baştirîn bav bûyî." Wî got: "Min tiştekî qenc li cem Allah amade nekirineye û eger Allah min bigire, dê ezabê bide min. Loma dema ez bimrim, min bişewitînin heta ku ez bibim komir, paşê min bihêrin û roja bayê tund de toza min li ber bayê belav bikin." Pêxember ﷺ ferman kir: "Bi Rebbê xwe sond dixwim, wî ji wan sozek hişk stend û wan jî wiha kirin. Paşê di rojeke bayî de toza wî belav kirin. Hingê Allah Ezze we Celle ferman da: 'Be!' (Çêbe!) û yekser ew bû mirovekî li ser piyan. Allah pirsî: 'Ey bendê Min! Çi te han da ku tu wiha bikî?' Wî bersiv da: 'Tirs ji Te.' Di wê gavê de tenê rehmeta Allah ew rizgar kir."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Tirs ji Allah û rehmeta Wî, tevî kêmasiyên wî, xizmetkarekî rizgar dikin.
Şiroveya Qatade: zilam ji bo hevdîtina bi Allah re kirinên baş kom nekiribû.
Xwelîya min bi bayê belav bikin, da ku bermayiyên min ji hev belav bibin.
Zilam ji tirsa Allah û ji rêzgirtina ji hukma Wî re wisa kir.
Zanyar tekez dikin ku Allah dikare miriyan kom bike û wan vejîne, heta ku bermayiyên wan belav bûbin jî. Zilam ji tirsa kûr a Allah diaxivî, lê daxwaza wî li ser nirxandineke şaş a hêza Allah bû; tirsa wî û rehmeta Allah bûn sedema lêborîna wî. Ev rivayet fêr nake ku piştî mirinê şewitandina laş destûr e: rêgezên îslamî yên veşartina miriyan hîn jî bingeh in.
- Bila tirsa Allah te teşwîq bike ku bi dilsozî poşman bibî û kirinên baş bikî, ne ku bêhêvî bibî.
- Her roj ji Allah lêborînê bixwaze û baweriya xwe bi rehmeta Wî bîne.
- Rêgezên lênêrîna miriyan û veşartina wan fêr bibe û wan bi baldarî bicîh bîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.