Sahih al-Bukhari, hedîsa 784
Imran ibn Husayn rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Imran ibn Husayn hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ الْوَاسِطِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي الْعَلاَءِ، عَنْ مُطَرِّفٍ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، قَالَ صَلَّى مَعَ عَلِيٍّ ـ رضى الله عنه ـ بِالْبَصْرَةِ فَقَالَ ذَكَّرَنَا هَذَا الرَّجُلُ صَلاَةً كُنَّا نُصَلِّيهَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. فَذَكَرَ أَنَّهُ كَانَ يُكَبِّرُ كُلَّمَا رَفَعَ وَكُلَّمَا وَضَعَ.
Îmran bîn Huseyn (rz) got: Min li Bêsrayê ligel Elî (rz) nimêj kir û wî got: 'Vî mirovî ew nimêja ku me ligel Resûlullah ﷺ dikir, anî bîra me.' Û wî behs kir ku Elî her carê ku radibû û her carê ku ditewiya tekbîr digot.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
ʿAlî ji bawermendan re tînbî kir ku di her tevgera nimêjê de tekbîrê bibêjin.
Gotina «Allāhu akbar» — Allah herî mezin e.
Derbasbûna ji yek pozîsyona nimêjê bo ya din, wek rabûna ser piyan û xwarbûnê.
Zanyarên klasîk ji vê derdixin ku îmam di dema derbasbûnê di navbera pozîsyonên nimêjê de tekbîrê dibêje. Di riwayetê de hem rabûn û hem daketin têne gotin; bi vî awayî ew pratîka nimêja Pêxember vedibêje, ku ʿAlî ew ji kesên li wir re anî bîra wan.
- Di dema nimêjê de, dema derbasî pozîsyoneke din dibî, tekbîrê bibêje.
- Wekî îmam, li pratîka nimêja Pêxember bigere û alîkariya civatê bike ku wê bi baldarî biparêze.
- Ji bo ku nimêjê baştir fêr bibî, bi baldarî guhdariya riwayetên pêbawer bike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.