Sahih al-Bukhari, hedîsa 805
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Anas ibn Malik hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، غَيْرَ مَرَّةٍ عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسَ بْنَ مَالِكٍ، يَقُولُ سَقَطَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ فَرَسٍ ـ وَرُبَّمَا قَالَ سُفْيَانُ مِنْ فَرَسٍ ـ فَجُحِشَ شِقُّهُ الأَيْمَنُ، فَدَخَلْنَا عَلَيْهِ نَعُودُهُ، فَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ، فَصَلَّى بِنَا قَاعِدًا وَقَعَدْنَا ـ وَقَالَ سُفْيَانُ مَرَّةً صَلَّيْنَا قُعُودًا ـ فَلَمَّا قَضَى الصَّلاَةَ قَالَ " إِنَّمَا جُعِلَ الإِمَامُ لِيُؤْتَمَّ بِهِ، فَإِذَا كَبَّرَ فَكَبِّرُوا وَإِذَا رَكَعَ فَارْكَعُوا، وَإِذَا رَفَعَ فَارْفَعُوا، وَإِذَا قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ. فَقُولُوا رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ. وَإِذَا سَجَدَ فَاسْجُدُوا ". قَالَ سُفْيَانُ كَذَا جَاءَ بِهِ مَعْمَرٌ قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ لَقَدْ حَفِظَ، كَذَا قَالَ الزُّهْرِيُّ وَلَكَ الْحَمْدُ. حَفِظْتُ مِنْ شِقِّهِ الأَيْمَنِ. فَلَمَّا خَرَجْنَا مِنْ عِنْدِ الزُّهْرِيِّ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ ـ وَأَنَا عِنْدَهُ ـ فَجُحِشَ سَاقُهُ الأَيْمَنُ.
Enes bin Malik (r.a.) wiha rivayet dike: Resûlullah ﷺ ji hespekê ket û aliyê wî yê rastê birîndar bû. Em çûn serdana wî da ku halê wî bipirsin, di wê navberê de dema nimêjê hat. Wî em bi rûniştinê nimêj kirin û me jî bi rûniştinê nimêj kir. Gava wî nimêj qedand, got:
"Îmam tenê ji bo ku jê re were îqtidakirin hatiye danîn. Loma gava ew tekbîrê bêje, hûn jî tekbîrê bibêjin; gava ew bike rûkû', hûn jî bikin rûkû'; gava ew rabe ser xwe, hûn jî rabin; gava ew bibêje 'Semi'allahu limen hemideh', hûn bibêjin 'Rabbena we lekel-hemd'; û gava ew bike secde, hûn jî bikin secde." Sufyan dibêje: Me'mer jî wiha rivayet kiriye. Min got: "Erê." Wî got: "Bi rastî wî ev yek baş parastiye." Zuhriyê jî wiha got û min "we lekel-hemd" ji aliyê wî yê rastê parast. Dema em ji cem Zuhriyê derketin, Ibn Cureyc -ez li cem wî bûm- got: "Lingê wî yê rastê birîndar bûbû."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di kirinên nimêjê de imam tê şopandin û cemaat bi wî re rûniştî nimêj dike.
Pêxember ﷺ ji hespekî ket û aliyê wî yê rastê birîndar bû. Dema wextê nimêjê hat, wî mêvanan bi rûniştî pêşengî kir; ew jî rûniştî nimêj kirin.
Gotina „Allahu akbar“ di nimêjê de.
„Xwedê guh dide yê ku pesnê Wî dide“; imam dema piştî rukuê radibe vê dibêje.
„Xwedayê me, hemû pesn ji Te re ye“; nimêjker piştî rabûnê wek bersiv vê dibêje.
Zanyar ji vê derdixin ku cemaat imam dişopîne û tevgerên xwe berî wî pêk nayîne. Ev gotin diyar dike ku imam dema radibe „Sami'a Allahu liman hamidah“ dibêje û cemaat bi „Rabbana wa laka al-hamd“ bersiv dide. Mezhebên fiqhê li ser rêbaza nimêja rûniştî dema ku imam ji ber nexweşiyê rûniştî pêşengiyê dike nîqaş dikin; ev rivayet ji bo vê mijarê çavkaniyeke bingehîn û girîng e, ligel rivayetên din ên ku bi hev re nirxandina hiqûqî diyar dikin.
- Di her kirina nimêjê de imam bişopîne û pêşî li wî nekeve.
- Pesnê ku piştî rabûnê hatiye diyarkirin ji ber bike û di wextê rast de bêje.
- Di rewşa nexweşiyê an sînordariya laşî de rêzikên derbarê rewşên nimêjê de li ber çavan bigire û heke pêwîst be ji alimekî pispor şîret bixwaze.
Ev rivayet gotinên ku Pêxember ﷺ dema piştî rukuê radibû digot vedibêje û bi bersiva ku ji cemaatê hatiye dayîn têkildar e.
Sahih al-Bukhari · #803 (Sahih)Ev rivayet li ser rewşên laşî yên di nimêjê de ye û alîkarî dike ku rêberiyên li ser şopandina imamê di çarçoveya nimêjê de bêne famkirin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.