Sahih al-Bukhari, hedîsa 828
Abu Humaid al-Sa'idi rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Humaid al-Sa'idi hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ خَالِدٍ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ،. وَحَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، وَيَزِيدَ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَلْحَلَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ، أَنَّهُ كَانَ جَالِسًا مَعَ نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرْنَا صَلاَةَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَبُو حُمَيْدٍ السَّاعِدِيُّ أَنَا كُنْتُ أَحْفَظَكُمْ لِصَلاَةِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأَيْتُهُ إِذَا كَبَّرَ جَعَلَ يَدَيْهِ حِذَاءَ مَنْكِبَيْهِ، وَإِذَا رَكَعَ أَمْكَنَ يَدَيْهِ مِنْ رُكْبَتَيْهِ، ثُمَّ هَصَرَ ظَهْرَهُ، فَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ اسْتَوَى حَتَّى يَعُودَ كُلُّ فَقَارٍ مَكَانَهُ، فَإِذَا سَجَدَ وَضَعَ يَدَيْهِ غَيْرَ مُفْتَرِشٍ وَلاَ قَابِضِهِمَا، وَاسْتَقْبَلَ بِأَطْرَافِ أَصَابِعِ رِجْلَيْهِ الْقِبْلَةَ، فَإِذَا جَلَسَ فِي الرَّكْعَتَيْنِ جَلَسَ عَلَى رِجْلِهِ الْيُسْرَى وَنَصَبَ الْيُمْنَى، وَإِذَا جَلَسَ فِي الرَّكْعَةِ الآخِرَةِ قَدَّمَ رِجْلَهُ الْيُسْرَى وَنَصَبَ الأُخْرَى وَقَعَدَ عَلَى مَقْعَدَتِهِ. وَسَمِعَ اللَّيْثُ يَزِيدَ بْنَ أَبِي حَبِيبٍ وَيَزِيدُ مِنْ مُحَمَّدِ بْنِ حَلْحَلَةَ وَابْنُ حَلْحَلَةَ مِنَ ابْنِ عَطَاءٍ. قَالَ أَبُو صَالِحٍ عَنِ اللَّيْثِ كُلُّ فَقَارٍ. وَقَالَ ابْنُ الْمُبَارَكِ عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ أَنَّ مُحَمَّدَ بْنَ عَمْرٍو حَدَّثَهُ كُلُّ فَقَارٍ.
Muhammed bin Emr bin Ata got: Ez bi çend hevalên Pêxember ﷺ re rûniştibûm û me behsa awayê nimêja Pêxember ﷺ dikir. Ebu Humeyd es-Saîdî got:
"Ez ji hemû we baştir nimêja Resûlullah ﷺ bi bîr tînim. Min dît ku gava wî tekbîr digot, her du destên xwe heta asta milên xwe bilind dikirin; û gava rûkûç dibû, destên xwe li ser her du çokên xwe datanîn û pişta xwe rast dikir. Paşê gava serê xwe ji rûkûçê bilind dikir, ew qas rast disekiniya ku hemû movikên pişta wî vedigeriyan cihê xwe yê asayî. Gava secde dikir, destên xwe ne vekirî û ne jî girtî li erdê datanîn û tiliyên lingên xwe ber bi Qibleyê ve dizivirandin. Gava di du rekatan de rûdinişt, li ser lingê xwe yê çepê rûdinişt û yê rastê dikir stûn. Û gava di rekata dawî de rûdinişt, lingê xwe yê çepê pêşve dida û lingê din dikir stûn û li ser rûniştekê xwe rûdinişt."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ebu Humeýd helwesta Pêxember ﷺ di dema nimêjê de bi hûrgilî vedibêje.
Gotina „Allahu ekber“ ku nimêjê dest pê dike an guherîna tevgerê nîşan dide.
Rûniştina xwe nizm kirin ku tê de enî û beşên din ên laş digihîjin erdê.
Aliyê nimêjê ku ber bi Ka'beyê li Mekkeyê ve ye.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku pêşniyar e di tekbîra destpêkê de dest heta asta milan bên bilindkirin, di dema rûkeniyê de dest li ser çokan bên danîn û pişt rast bê girtin. Piştî rûkeniyê, divê kesê nimêjê dike berî ku bikeve secdeyê bi tevahî rast bimîne. Danasîna rûniştinê şêweyekî pêşniyarkirî yê rûniştinê piştî du rek'etan û di rûniştina dawî de nîşan dide. Mezhebên hiqûqê di hin hûrgiliyên rûniştinê û di nirxandina hiqûqî ya hin kiryarên nimêjê de cuda ne; ev rivayet delîlek girîng e ji bo pratîka pêxemberî ya hatî danasîn.
- Piştî rûkeniyê, berî ku biçî secdeyê, bi tevahî rast bimîne.
- Di dema rûkeniyê de destên xwe bi hêz li ser çokan deynê û pişta xwe rast bigire.
- Helwestên nimêjê bi baldarî fêr bibe û wan bi aramî û hişyarî pêk bîne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.