Sahih al-Bukhari, hedîsa 835
Abdullah ibn Mas'ud rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Musaddadji al‑Bukhari re vegotمُسَدَّدٌ
- 2Yahyaيَحْيَى
- 3Al‑A'mashالأَعْمَشِ
- 4Shaqiqشَقِيقٌ
- 5Abdullahعَبْدِ اللَّهِ
- 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ الأَعْمَشِ، حَدَّثَنِي شَقِيقٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنَّا إِذَا كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الصَّلاَةِ قُلْنَا السَّلاَمُ عَلَى اللَّهِ مِنْ عِبَادِهِ، السَّلاَمُ عَلَى فُلاَنٍ وَفُلاَنٍ. فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَقُولُوا السَّلاَمُ عَلَى اللَّهِ. فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ السَّلاَمُ، وَلَكِنْ قُولُوا التَّحِيَّاتُ لِلَّهِ، وَالصَّلَوَاتُ وَالطَّيِّبَاتُ، السَّلاَمُ عَلَيْكَ أَيُّهَا النَّبِيُّ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ، السَّلاَمُ عَلَيْنَا وَعَلَى عِبَادِ اللَّهِ الصَّالِحِينَ. فَإِنَّكُمْ إِذَا قُلْتُمْ أَصَابَ كُلَّ عَبْدٍ فِي السَّمَاءِ أَوْ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالأَرْضِ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ، وَأَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ، ثُمَّ يَتَخَيَّرُ مِنَ الدُّعَاءِ أَعْجَبَهُ إِلَيْهِ فَيَدْعُو ".
Ebdullah (r.a.) wiha gotiye: Dema em bi Pêxember ﷺ re di nimêjê de bûn, me digot:
«Silav li ser Allah be ji bendeyên Wî û silav li ser filan û filan be.» Hingê Pêxember ﷺ ferman kir: «Nebêjin 'Silav li ser Allah be', çimkî Allah bi xwe Silav e (Çavkaniya Aştiyê ye). Lê belê bibêjin: Et-tehiyyatu lillahi wes-selawatu wet-tayyibat, es-selamu elejke eyyuhen-Nebiyyu we rehmetullahi we berekatuh, es-selamu elejna we ela ibadillahis-salihin. Gava hûn vê bibêjin, ew ê bigihîje her bendeyekî li ezmanan an di navbera ezman û erdê de. Paşê bibêjin: Eşhedu en la ilahe illallah, we eşhedu enne Muhemmeden ebduhu we resuluh. Dûv re jî duaya ku herî zêde dilê we dixwaze hilbijêrin û bikin.»
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ teşehhuda hîn kir û ji bo duayên kesane cih hişt.
Hemû silav û awayên îbadetê ji Allah re ne.
Yek ji navên Allah e: Çavkaniya kamil a aşitiyê, bêyî tu kêmasiyê.
Peyvên şahidiya baweriyê û silavê yên ku di rûniştina nimêjê de tên gotin.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku silava diyarkirî di nimêjê de nayê vê wateyê ku Allah hewcedarê aşitiyê ye: Allah bi xwe Es-Selam e. Ji ber vê yekê, şêwaza veguhastî ya teşehhuda ji gotinên berê yên sahabeyan pêştir tê dîtin. Nivîsê herwiha hîn dike ku misliman dikare piştî şahidiya baweriyê di nimêjê de duayeke ku dixwaze bike. Mezhebên fiqhê teşehhuda wek parçeyek ji nimêjê qebûl dikin, herçend di dabeşkirina hiqûqî û nirxandina pileya rast a ferzbûnê û şêwazê gotinê de cûda dibin.
- Peyvên diyarkirî yên teşehhuda hîn bibe û di nimêjê de wan bi baldarî bêje.
- Piştî şahidiya baweriyê ji vê fersendê sûd werbigire û bi dilsozî ji Allah tiştên xêr bixwaze.
- Baldar be ku bi peyvên li gorî kamiliya Allah ji Wî re dua bikî.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.