Sahih al-Bukhari, hedîsa 855
Jabir ibn Abdullah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji al‑Bukhari heta Pêxember ﷺ
- 1Sa'id ibn Ufayrji al‑Bukhari re vegotسَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ
- 2Ibn Wahbابْنُ وَهْبٍ
- 3Yunusيُونُسَ
- 4Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
- 5Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُفَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، زَعَمَ عَطَاءٌ أَنَّ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، زَعَمَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ أَكَلَ ثُومًا أَوْ بَصَلاً فَلْيَعْتَزِلْنَا ـ أَوْ قَالَ ـ فَلْيَعْتَزِلْ مَسْجِدَنَا، وَلْيَقْعُدْ فِي بَيْتِهِ ". وَأَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِقِدْرٍ فِيهِ خَضِرَاتٌ مِنْ بُقُولٍ، فَوَجَدَ لَهَا رِيحًا فَسَأَلَ فَأُخْبِرَ بِمَا فِيهَا مِنَ الْبُقُولِ فَقَالَ " قَرِّبُوهَا " إِلَى بَعْضِ أَصْحَابِهِ كَانَ مَعَهُ، فَلَمَّا رَآهُ كَرِهَ أَكْلَهَا قَالَ " كُلْ فَإِنِّي أُنَاجِي مَنْ لاَ تُنَاجِي ". وَقَالَ أَحْمَدُ بْنُ صَالِحٍ عَنِ ابْنِ وَهْبٍ أُتِيَ بِبَدْرٍ. قَالَ ابْنُ وَهْبٍ يَعْنِي طَبَقًا فِيهِ خُضَرَاتٌ. وَلَمْ يَذْكُرِ اللَّيْثُ وَأَبُو صَفْوَانَ عَنْ يُونُسَ قِصَّةَ الْقِدْرِ، فَلاَ أَدْرِي هُوَ مِنْ قَوْلِ الزُّهْرِيِّ أَوْ فِي الْحَدِيثِ.
Seîd bin Ufeyr ji me re ragihand û got: Îbn Wehb ji me re ragihand, ji Yûnis, ji Îbn Şîhab: Ata got ku Cabir bin Ebdillah got: Pêxember ﷺ got:
"Kî sîr an pîvaz bixwe, bila ji me dûr bikeve - an jî got - bila ji mizgefta me dûr bikeve û li mala xwe rûne." Her wiha, ji Pêxember ﷺ re quşxaneyek tê de sebze hebûn hat anîn. Dema ku bêhnek jê hat, Pêxember ﷺ pirsî ka tê de çi ye. Ji wî re hate gotin ku tê de çi sebze hene. Wî ferman da: "Wê nêzîkî hinek hevalên min ên li gel min in bikin." Dema ku dît ew naxwaze wan bixwe, got: "Bixwin, lewra ez bi kesên ku hûn pê re naaxivin re diaxivim." Ehmed bin Salih ji Îbn Wehb ragihand ku got 'Bedr'. Îbn Wehb got: Mebesta wî sinîyek e ku tê de sebze hene. Leys û Ebû Safwan ji Yûnis çîroka quşxaneyê nekirin, loma ez nizanim ev gotina Zuhrî ye an di hedîsê de ye.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Kesê ku sîr an pîvaz dixwe, divê heta ku bêhn acizker e ji mizgeftê dûr bimîne.
Heta ku bêhn kesên din aciz dike, nekeve mizgeftê û di nav kesên amade de nemîne.
Pêxember ﷺ behsa milyaketan dike, ku mirov nikare wan bibîne an hîs bike.
Zanyarên klasîk ji vê derdixin ku kesê ku bêhna wî acizker e, heta ku bêhn winda bibe, divê neçe mizgeftê. Hişyariyê ne tenê sîr û pîvaz digire, lê her bêhna din jî ku kesên amade aciz dike. Mijar rêzgirtina ji civakê û milyaketan e; xwarina van sebzeyan bi xwe qedexe nîne. Pêxember ﷺ hevalê xwe hişt ku wan bixwe, lê xwe ji xwarina wan dûr girt.
- Heke tu sîr an pîvaz dixwî, tenê piştî ku bêhn winda bibe here mizgeftê.
- Berî nimêjê bala xwe bide bêhnên ku dikarin kesên din di mizgeftê de aciz bikin.
- Dûrketina ji tiştên acizker wek beşek ji rêzgirtina ji kesên din ên nimêjê bibîne.
Ev rivayet jî behsa dûrmayîna ji mizgeftê piştî xwarina xwarinên bi bêhna xurt dike.
Sahih al-Bukhari · #854 (Sahih)Ev rivayet li ser fermana dûrmayînê ye dema ku bêhna sîr an pîvaz kesên din aciz dike.
Sahih al-Bukhari · #856 (Sahih)Ev rivayet jî li ser xwarina sîr û beşdarbûna di nimêjê de ye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.