Sahih al-Bukhari, hedîsa 86
Asma bint Abi Bakr rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Asma bint Abi Bakr hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ حَدَّثَنَا وُهَيْبٌ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ فَاطِمَةَ، عَنْ أَسْمَاءَ، قَالَتْ أَتَيْتُ عَائِشَةَ وَهِيَ تُصَلِّي فَقُلْتُ مَا شَأْنُ النَّاسِ فَأَشَارَتْ إِلَى السَّمَاءِ، فَإِذَا النَّاسُ قِيَامٌ، فَقَالَتْ سُبْحَانَ اللَّهِ. قُلْتُ آيَةٌ فَأَشَارَتْ بِرَأْسِهَا، أَىْ نَعَمْ، فَقُمْتُ حَتَّى تَجَلاَّنِي الْغَشْىُ، فَجَعَلْتُ أَصُبُّ عَلَى رَأْسِي الْمَاءَ، فَحَمِدَ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَأَثْنَى عَلَيْهِ، ثُمَّ قَالَ " مَا مِنْ شَىْءٍ لَمْ أَكُنْ أُرِيتُهُ إِلاَّ رَأَيْتُهُ فِي مَقَامِي حَتَّى الْجَنَّةَ وَالنَّارَ، فَأُوحِيَ إِلَىَّ أَنَّكُمْ تُفْتَنُونَ فِي قُبُورِكُمْ، مِثْلَ ـ أَوْ قَرِيبًا لاَ أَدْرِي أَىَّ ذَلِكَ قَالَتْ أَسْمَاءُ ـ مِنْ فِتْنَةِ الْمَسِيحِ الدَّجَّالِ، يُقَالُ مَا عِلْمُكَ بِهَذَا الرَّجُلِ فَأَمَّا الْمُؤْمِنُ ـ أَوِ الْمُوقِنُ لاَ أَدْرِي بِأَيِّهِمَا قَالَتْ أَسْمَاءُ ـ فَيَقُولُ هُوَ مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ جَاءَنَا بِالْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَى، فَأَجَبْنَا وَاتَّبَعْنَا، هُوَ مُحَمَّدٌ. ثَلاَثًا، فَيُقَالُ نَمْ صَالِحًا، قَدْ عَلِمْنَا إِنْ كُنْتَ لَمُوقِنًا بِهِ، وَأَمَّا الْمُنَافِقُ ـ أَوِ الْمُرْتَابُ لاَ أَدْرِي أَىَّ ذَلِكَ قَالَتْ أَسْمَاءُ ـ فَيَقُولُ لاَ أَدْرِي، سَمِعْتُ النَّاسَ يَقُولُونَ شَيْئًا فَقُلْتُهُ ".
Mûsa kurê Îsmaîl ji me re got: Wuheyb ji me re got: Hişam ji Fatimeyê, ew jî ji Esma'yê ragihand û got: Ez hatim cem Ayişeyê dema ku ew nimêj dikir, min jê pirsî:
"Çi bi ser xelkê de hatiye?" Wê bi destê xwe nîşana ezmên da. Min li mizgeftê nihêrî û dît ku xelk ji bo nimêja kûsifê (girtina rojê) rabûne. Ayişeyê got: "Subhanellah." Min jê pirsî: "Gelo ev ayetek e (nîşanek e)?" Wê bi serê xwe erê kir. Paşê ez jî rabûm nimêjê heta ku bêhişbûn bi ser min de hat û min av rijand serê xwe. Piştî nimêjê, Pêxember ﷺ hemd û senaya Allah kir û paşê wiha ferman kir: "Min di vê cihê xwe de her tiştê ku berê nedîtibûm dît, hetta Cenêt û Cehennem jî. Ji min re hate wehîkirin ku hûn ê di gorên xwe de bên ceribandin, ev ceribandin dê wekî fitneya Mesîh Deccal be an jî nêzîkî wê be." (Esma'yê got ez nizanim ka wê kîjan peyv bikar aniye). "Ji we tê pirsîn: 'Tu çi dizanî li ser vî zilamî?' Lê yê bawermend - an jî yê bi dilsozî bawer dike (Esma'yê got ez nizanim ka wê kîjan got) - dê bibêje: 'Ew Muhemmed e, Resûlê Allah ﷺ ye. Ew bi delîlên zelal û rêberiyê hat cem me, me qebûl kir û em li pey wî çûn. Ew Muhemmed e.' Û ev yek sê caran dubare dike. Hingê jê re tê gotin: 'Bi xêr û xweşî razê, me zanist ku tu bi rastî pê bawer bûyî.' Lê yê munaqif - an jî yê gumanbar (Esma'yê got ez nizanim ka wê kîjan got) - dê bibêje: 'Ez nizanim, min bihîst xelk tiştekî dibêjin û min jî got.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Îmtîhana di qebrê de nîşan dide ku kê bi rastî xwe spartiye Pêxember ﷺ.
Pirsîn piştî mirinê derbarê Pêxember ﷺ û peyama ku wî gihand de.
Xapînerê mezin ê ku li gorî rivayetên Îslamî berî Saeta Dawiyê derdikeve.
Kesek ku xwe wekî bawermend nîşan dide, lê di hundirê xwe de bi dilsozî bawer nake.
Zanyar ji vê derdixin ku pirsîna di qebrê de bi rastî pêk tê û domdariya di baweriyê de diyariyek ji Allah e. Bersiva bawermend ji zanîna dilsoz û şopandina Pêxember ﷺ tê; dubarekirina gotinên kesên din bê bawerî piştgirî nade. Hedîs herwiha dibêje ku Pêxember ﷺ di dema nimêja kusûfê de Cennet û Dojeh dît. Ev bingeh nade ku awayê destûrdayî yê nimêja kusûfê were guhertin.
- Peyama Pêxember ﷺ fêr bibe û bi baweriyeke dilsoz bişopîne, ne tenê ji ber adetê.
- Dema ku kusûf çêdibe, nimêj bike û Allah bîr bîne, wekî ku Pêxember ﷺ hîn kiriye.
- Ji Allah bixwaze ku te di baweriyê de biqewîne û bi bawerî û kirinên baş ji bo axretê xwe amade bike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.