Sahih al-Bukhari, hedîsa 933
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Anas ibn Malik hatiye rîwayetkirin
Sahih al-Bukhari bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ الْمُنْذِرِ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَمْرٍو، قَالَ حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ أَصَابَتِ النَّاسَ سَنَةٌ عَلَى عَهْدِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَبَيْنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ فِي يَوْمِ جُمُعَةٍ قَامَ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلَكَ الْمَالُ وَجَاعَ الْعِيَالُ، فَادْعُ اللَّهَ لَنَا. فَرَفَعَ يَدَيْهِ، وَمَا نَرَى فِي السَّمَاءِ قَزَعَةً، فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا وَضَعَهَا حَتَّى ثَارَ السَّحَابُ أَمْثَالَ الْجِبَالِ، ثُمَّ لَمْ يَنْزِلْ عَنْ مِنْبَرِهِ حَتَّى رَأَيْتُ الْمَطَرَ يَتَحَادَرُ عَلَى لِحْيَتِهِ صلى الله عليه وسلم فَمُطِرْنَا يَوْمَنَا ذَلِكَ، وَمِنَ الْغَدِ، وَبَعْدَ الْغَدِ وَالَّذِي يَلِيهِ، حَتَّى الْجُمُعَةِ الأُخْرَى، وَقَامَ ذَلِكَ الأَعْرَابِيُّ ـ أَوْ قَالَ غَيْرُهُ ـ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، تَهَدَّمَ الْبِنَاءُ وَغَرِقَ الْمَالُ، فَادْعُ اللَّهَ لَنَا. فَرَفَعَ يَدَيْهِ، فَقَالَ " اللَّهُمَّ حَوَالَيْنَا، وَلاَ عَلَيْنَا ". فَمَا يُشِيرُ بِيَدِهِ إِلَى نَاحِيَةٍ مِنَ السَّحَابِ إِلاَّ انْفَرَجَتْ، وَصَارَتِ الْمَدِينَةُ مِثْلَ الْجَوْبَةِ، وَسَالَ الْوَادِي قَنَاةُ شَهْرًا، وَلَمْ يَجِئْ أَحَدٌ مِنْ نَاحِيَةٍ إِلاَّ حَدَّثَ بِالْجَوْدِ.
Enes bîn Malik (rz) wiha rivayet kiriye: Di dema Pêxember ﷺ de xelkê Medîneyê rastî ziwabûn û qehtiyê hatin. Dema ku Pêxember ﷺ di roja Înê de xutbe dida, erebekî çolter rabû ser piyan û got:
"Ey Resûlê Allah! Mal û milkê me helak bûye û zarokên me ji birçîbûnê dimirin; ji bo me dua bike da ku Allah baranê bibarîne." Pêxember ﷺ destên xwe bilind kirin. Wê demê li ezman qet ewrek nedihat dîtin. Bi wî Zatê ku canê min di destê wî de ye sond dixwim! Heta ku Pêxember ﷺ destên xwe danexistin, ewrên wekî çiyayan kom bûn. Berî ku ji mîmberê dakeve, min dît ku baran li ser rihê wî yê pîroz diherikî. Ew roj, roja din, roja sêyemîn û heta Îna din baran bariya. Paşê heman erebê çolter an jî kesekî din rabû û got: "Ey Resûlê Allah! Xaniyan hilweşiyan û mal û milk di avê de xeniqîn; ji bo me dua bike." Pêxember ﷺ destên xwe bilind kirin û wiha dua kir: "Ya Allah! Li dora me bibarîne, ne li ser me." Çi aliyê ku Pêxember ﷺ bi destê xwe nîşan dida, ewr ji wir belav dibûn û ezmana Medîneyê wekî qulikekê di navbera ewran de zelal bû. Geliyê Qanatê mehêkê tijî av ma. Kesek ji derve nehat lê behsa wê barana zêde dikir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ ji bo baranê dua kir, paşê jî ji bo parastina li hember lehiyê dua kir.
Di demekê de ku hişkî hebû, bedewiyekê di dema xutbeya Înê de ji Pêxember ﷺ xwest ku ji Allah re ji bo baranê dua bike. Dema baran dom kir û zirar gihand, wî careke din xwest ku dua bike. Wê demê Pêxember ﷺ dua kir ku baran li derdora Medîneyê bibare, ne li ser wê.
Xwestina baranê ji Allah, bi dua an jî bi nimêjeke taybet.
Erebek ji civakeke koçer an gundewarî.
Geliyek li nêzî Medîneyê ku di rîwayetê de hatiye gotin.
Zanyarên klasîk ji vê yekê derdixin ku îmam dikare di dema xutbeya Înê de ji bo baranê dua bike û destên xwe bilind bike. Duaya baranê dikare li gorî rewşê were guherandin: pêşî di dema hişkbûnê de baran tê xwestin, paşê jî dema baran zirar dide, aramî û sivikkirin tê xwestin. Rîwayet herwiha nîşan dide ku meriv dikare ji bo dûrxistina zirarê dua bike, bêyî ku ji xêrê bixwe dest jê berde.
- Di dema hişkbûnê, tengasiya û pirsgirêkên din ên hevpar de ji Allah alîkarî bixwazin.
- Dema alîkarî dibe sedema zehmetiyeke nû, aramî û parastinê ji zirarê bixwazin.
- Rêber dikarin di civînan de derfetê bidin duayên dilsoz ji bo hewcedariyên civakê.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.