Sahih Muslim, hedîsa 148
Anas ibn Malik rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Muslim heta Anas ibn Malik
- 1Ishaq ibn Mansurji Muslim re vegotإِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ
- 2Mu'adh ibn Hishamمُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ
- 3Bavê wî, Hishamأَبِي
- 4Qatadaقَتَادَةَ
- 5Anas ibn Malikأَنَسُ بْنُ مَالِكٍ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَخْبَرَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمُعَاذُ بْنُ جَبَلٍ رَدِيفُهُ عَلَى الرَّحْلِ قَالَ " يَا مُعَاذُ " . قَالَ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ . قَالَ " يَا مُعَاذُ " . قَالَ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ . قَالَ " يَا مُعَاذُ " . قَالَ لَبَّيْكَ رَسُولَ اللَّهِ وَسَعْدَيْكَ . قَالَ " مَا مِنْ عَبْدٍ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ إِلاَّ حَرَّمَهُ اللَّهُ عَلَى النَّارِ " . قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفَلاَ أُخْبِرُ بِهَا النَّاسَ فَيَسْتَبْشِرُوا قَالَ " إِذًا يَتَّكِلُوا " فَأَخْبَرَ بِهَا مُعَاذٌ عِنْدَ مَوْتِهِ تَأَثُّمًا .
Ji Enes kurê Malik tê ragihandin ku Pêxemberê Xwedê ﷺ dema siwar bûbû û Muaz kurê Cebel li pişta wî rûniştibû, jê re got:
"Ey Muaz!" Wî bersiv da: "Fermana te ye, ey Resûlê Xwedê, ez amade me." Dîsa got: "Ey Muaz!" Wî dîsa bersiv da: "Fermana te ye, ey Resûlê Xwedê, ez amade me." Careke din jî got: "Ey Muaz!" Wî dîsa bersiv da: "Fermana te ye, ey Resûlê Xwedê, ez amade me." Paşê Pêxember ﷺ ferman kir: "Tu kesek tune ye ku bi dilsozî şahidiyê bide ku tu xweda ji bilî Allah tune ye û Muhemmed bendê Wî û Resûlê Wî ye, lê Allah ew ji Agirê Dojehê parastî dike." Muaz got: "Ey Resûlê Xwedê, ma ez vê yekê ji xelkê re nebêjim da ku şad bibin?" Pêxember ﷺ got: "Wê demê dê tenê pişta xwe bidin vê yekê (û ji kirina başiyan dûr bikevin)." Lê belê, Muaz dema mirina xwe ev yek ragihand da ku nebe gunehkarê veşartina ilmê.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Kesê ku bi dilpakî yekîtiya Allah û peyama Muhammed ﷺ qebûl dike û şahidiyê dide, dê ji Agirê were parastin.
Bi baweriyê qebûl kirin û gotin ku tenê Allah hêjayî îbadetê ye û Muhammed ﷺ bendeyê Wî û Peyxemberê Wî ye.
Li vir tê wateya ku mirov dikarin sozê wekî sedemekê bibînin da ku erkên xwe pêk neynin.
Muʿadh ev gotin di dawiya jiyana xwe de vegot, da ku ji ber veşartina wê sûcdar nemîne.
Zanyar diyar dikin ku ev soz ji bo kesên ku bi dilpakî şahadeta îmanê qebûl dikin derbasdar e, ne ji bo tenê gotineke bê îman û bê bindebûnê. Pêxember ﷺ di destpêkê de ev agahî veşart, da ku mirov xwe bi sozê nespartin û erkên xwe paşguh nekin. Muʿadh di dawiya jiyana xwe de wê eşkere kir, dema ku xetera paşguhkirinê kêmtir bû. Bi vî awayî, rîwayet hêvîya rehmeta Allah bi teşwîqa bindebûna Wî û tirsê ji gunehê re digihîne hev.
- Şahadeta îmanê tenê ji ber bîr neke; bila ew hilbijartin û îbadeta te rêberî bike.
- Hêvî li rehmeta Allah bike û di heman demê de li namaz, erk û kirinên baş xwedî derkeve.
- Zaniya olî ya hêvîdar bi baldarî parve bike û bifikire ka peyam dê baş were famkirin an na.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.