Sahih Muslim, hedîsa 2149
Abdullah ibn Umar rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Umar hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ رُشَيْدٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ ابْنُ عُلَيَّةَ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ، أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَ كُنْتُ جَالِسًا إِلَى جَنْبِ ابْنِ عُمَرَ وَنَحْنُ نَنْتَظِرُ جَنَازَةَ أُمِّ أَبَانٍ بِنْتِ عُثْمَانَ وَعِنْدَهُ عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ فَجَاءَ ابْنُ عَبَّاسٍ يَقُودُهُ قَائِدٌ فَأُرَاهُ أَخْبَرَهُ بِمَكَانِ ابْنِ عُمَرَ، فَجَاءَ حَتَّى جَلَسَ إِلَى جَنْبِي فَكُنْتُ بَيْنَهُمَا فَإِذَا صَوْتٌ مِنَ الدَّارِ فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ - كَأَنَّهُ يَعْرِضُ عَلَى عَمْرٍو أَنْ يَقُومَ فَيَنْهَاهُمْ - سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ " . قَالَ فَأَرْسَلَهَا عَبْدُ اللَّهِ مُرْسَلَةً . فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ كُنَّا مَعَ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ حَتَّى إِذَا كُنَّا بِالْبَيْدَاءِ إِذَا هُوَ بِرَجُلٍ نَازِلٍ فِي شَجَرَةٍ فَقَالَ لِيَ اذْهَبْ فَاعْلَمْ لِي مَنْ ذَاكَ الرَّجُلُ . فَذَهَبْتُ فَإِذَا هُوَ صُهَيْبٌ . فَرَجَعْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ إِنَّكَ أَمَرْتَنِي أَنْ أَعْلَمَ لَكَ مَنْ ذَاكَ وَإِنَّهُ صُهَيْبٌ . قَالَ مُرْهُ فَلْيَلْحَقْ بِنَا . فَقُلْتُ إِنَّ مَعَهُ أَهْلَهُ . قَالَ وَإِنْ كَانَ مَعَهُ أَهْلُهُ - وَرُبَّمَا قَالَ أَيُّوبُ مُرْهُ فَلْيَلْحَقْ بِنَا - فَلَمَّا قَدِمْنَا لَمْ يَلْبَثْ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ أَنْ أُصِيبَ فَجَاءَ صُهَيْبٌ يَقُولُ وَاأَخَاهْ وَاصَاحِبَاهْ . فَقَالَ عُمَرُ أَلَمْ تَعْلَمْ أَوْ لَمْ تَسْمَعْ - قَالَ أَيُّوبُ أَوْ قَالَ أَوَلَمْ تَعْلَمْ أَوَلَمْ تَسْمَعْ - أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الْمَيِّتَ لَيُعَذَّبُ بِبَعْضِ بُكَاءِ أَهْلِهِ " . قَالَ فَأَمَّا عَبْدُ اللَّهِ فَأَرْسَلَهَا مُرْسَلَةً وَأَمَّا عُمَرُ فَقَالَ بِبَعْضٍ . فَقُمْتُ فَدَخَلْتُ عَلَى عَائِشَةَ فَحَدَّثْتُهَا بِمَا، قَالَ ابْنُ عُمَرَ فَقَالَتْ لاَ وَاللَّهِ مَا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَطُّ " إِنَّ الْمَيِّتَ يُعَذَّبُ بِبُكَاءِ أَحَدٍ " . وَلَكِنَّهُ قَالَ " إِنَّ الْكَافِرَ يَزِيدُهُ اللَّهُ بِبُكَاءِ أَهْلِهِ عَذَابًا وَإِنَّ اللَّهَ لَهُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَى وَلاَ تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى " . قَالَ أَيُّوبُ قَالَ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ حَدَّثَنِي الْقَاسِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ لَمَّا بَلَغَ عَائِشَةَ قَوْلُ عُمَرَ وَابْنِ عُمَرَ قَالَتْ إِنَّكُمْ لَتُحَدِّثُونِّي عَنْ غَيْرِ كَاذِبَيْنِ وَلاَ مُكَذَّبَيْنِ وَلَكِنَّ السَّمْعَ يُخْطِئُ .
Ebdullah kurê Ebû Muleyke ragihand: Ez li kêleka Îbn Umer rûniştibûm û em li benda cenazeyê Umm Eban, keça Usman disekiniyan, û Amr kurê Usman jî li wir bû. Di vê navberê de Îbn Ebbas bi rêberiyekê hat. Wisa dixuye ku cihê Îbn Umer jê re hatibû gotin. Heta hat û li kêleka min rûnişt. Ez di navbera wan de bûm. Ji nişka ve dengek ji malê hat. Îbn Umer got - wisa xuya dikir ku îşaret bi Amr dike ku rabe û wan qedexe bike -: Min ji Resûlê Allah ﷺ bihîst ku digot:
"Mirî bi giriyê malbata xwe tê ezabkirin." Ebdullah ev yek wekî giştî vegot. Îbn Ebbas got: Em ligel Emîrê Mu'minan Umer kurê Xettab bûn, gava em gihîştin Beydayê, mêrekî li bin darekê dît. Got: Here û binêre ka ew mêr kî ye. Ez çûm û dîtim ku ew Suheyb e. Vegeriyam cem wî û gotim: Te ferman da min ku ez bizanim ew kî ye, ew Suheyb e. Got: Jê re bibêje bila xwe bigihîne me. Min got: Malbata wî pê re ye. Got: Her çend malbata wî pê re be jî - carinan Eyûb digot: Jê re bibêje bila xwe bigihîne me -. Gava em gihîştin (Medîneyê), demeke kurt derbas nebû ku Emîrê Mu'minan birîndar bû. Suheyb hat û digiriya û digot: Way birayê min! Way hevalê min! Umer got: Ma te nizanibû an nebihîstibû ku Resûlê Allah ﷺ gotiye: "Mirî bi hinek giriyê malbata xwe tê ezabkirin"? Ebdullah ev yek wekî giştî vegot, lê Umer got "bi hinek giriyê". Paşê ez rabûm û çûm cem Ayişeyê û ya ku Îbn Umer gotibû jê re vegot. Wê got: Sond be bi Allah, Resûlê Allah ﷺ qet negotiye ku "Mirî bi giriyê kesekî tê ezabkirin". Lê belê wî got: "Allah ji ber giriyê malbata kafir, ezaba wî zêde dike. Bêguman Allah hem pêkenok e hem jî digirîne. Û tu hilgir barê yê din hilnagire." Eyûb got: Îbn Ebû Muleyke ji min re got: Qasim kurê Muhemmed ji min re got: Gava gotina Umer û Îbn Umer gihîşt Ayişeyê, wê got: Hûn ji kesên ku ne derewîn in û ne jî gumanbar in ji min re vediguhêzin, lê guhdarî carinan şaş dibe.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Rivayetên li ser şînê hewceyê ravekirineke bi baldarî û berawirdkirina çavkaniyan in.
Rivayet vedibêje ku Ibn Omer û Ibn Abbas di merasîma cenazeyê Umm Aban de bûn, dema ku ji malê dengê şînê hat. Ibn Abbas her wiha bi bîr anî ku Umer çawa bi Suhayb re axivî piştî ku ew girî û bang li Umer kir.
Şîna bi dengê bilind û xemgîn, wekî hawar û nalînên şînê.
Her mirov ji kirinên xwe berpirsiyar e.
Cureyekî veguhastinê ye ku yek xelek di zincîrê de nayê gotin; li vir nivîsê vedibêje ku Ibn Omer gotinê bi awayekî giştî vegotiye.
Zanyar formulasyonên cuda li ber hev datînin. Aişe zelal kir ku mebest kafir bû, ku ji ber şîna malbata wî cezaya wî zêde dibe; wê her wiha prensîba ku kes barê kesekî din hilnagire anî bîra me. Ji ber vê yekê zanyar şîna qedexekirî û nalînên xemgîn ji hêsir û xemgîniya asayî cuda dikin. Ravekirina vê rivayetê baldarî li çarçove û gotinên rastîn dixwaze, bêyî ku xizmên mirî ji ber gunehên kesên din berpirsiyar bên hesibandin.
- Bi gotin û hebûna xwe dilê kesên şîndar rehet bikin, bêyî ku şîna bi dengê bilind an nalînên xemgîn teşwîq bikin.
- Ji yek formulasyonê encameke giştî dernexistînin: rivayetan berawird bikin û guh bidin ravekirinên sahabeyan.
- Ji bo lêborîna mirî dua bikin û ji tawanbarkirinan dûr bisekinin ku berpirsiyariya kirinên kesên din dixin ser xizmên şîndar.
Ev rivayeta sahih xemgîniya Suhayb ji ber birîndarbûna Umer û bersiva wî ya li hember girînê vedibêje.
Sahih Muslim · #2150 (Sahih)Ev rivayet rêyek din a vegotina axaftina li dora cenazeyê û ravekirina Aişe pêşkêş dike.
Sahih al-Bukhari · #313 (Sahih)Ev rivayeta sahih li ser şîna mirîkî ye û dibe alîkar ku xemgîniyê ji ayînên şîna qedexekirî cuda bikin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.