Pêşgotin · Sahih Muslim

Sahih Muslim, hedîsa 31

Abu Hurairah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.

Sahih (pêbawer)Pirtûk: Pêşgotin
صحيح مسلم
Kê ew vegot?

Ji Muslim heta Pêxember ﷺ

Sahih (pêbawer)
  1. 1Zuhayr ibn Harbji Muslim re vegotزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ
  2. 2Umar ibn Yunus al‑Hanafiعُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ
  3. 3Ikrima ibn Ammarعِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ
  4. 4Abu Kathirأَبُو كَثِيرٍ
  5. 5Abu Hurayraأَبُو هُرَيْرَةَ
  6. 6Resûlê Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ

Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin. Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.

Rîwayet

Nivîsa erebî

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو كَثِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ كُنَّا قُعُودًا حَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَنَا أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فِي نَفَرٍ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ بَيْنِ أَظْهُرِنَا فَأَبْطَأَ عَلَيْنَا وَخَشِينَا أَنْ يُقْتَطَعَ دُونَنَا وَفَزِعْنَا فَقُمْنَا فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ فَزِعَ فَخَرَجْتُ أَبْتَغِي رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى أَتَيْتُ حَائِطًا لِلأَنْصَارِ لِبَنِي النَّجَّارِ فَدُرْتُ بِهِ هَلْ أَجِدُ لَهُ بَابًا فَلَمْ أَجِدْ فَإِذَا رَبِيعٌ يَدْخُلُ فِي جَوْفِ حَائِطٍ مِنْ بِئْرٍ خَارِجَةٍ - وَالرَّبِيعُ الْجَدْوَلُ - فَاحْتَفَزْتُ كَمَا يَحْتَفِزُ الثَّعْلَبُ فَدَخَلْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ أَبُو هُرَيْرَةَ ‏"‏ ‏.‏ فَقُلْتُ نَعَمْ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ مَا شَأْنُكَ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ كُنْتَ بَيْنَ أَظْهُرِنَا فَقُمْتَ فَأَبْطَأْتَ عَلَيْنَا فَخَشِينَا أَنْ تُقْتَطَعَ دُونَنَا فَفَزِعْنَا فَكُنْتُ أَوَّلَ مَنْ فَزِعَ فَأَتَيْتُ هَذَا الْحَائِطَ فَاحْتَفَزْتُ كَمَا يَحْتَفِزُ الثَّعْلَبُ وَهَؤُلاَءِ النَّاسُ وَرَائِي فَقَالَ ‏"‏ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ ‏"‏ ‏.‏ وَأَعْطَانِي نَعْلَيْهِ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ بِنَعْلَىَّ هَاتَيْنِ فَمَنْ لَقِيتَ مِنْ وَرَاءِ هَذَا الْحَائِطِ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ فَبَشِّرْهُ بِالْجَنَّةِ ‏"‏ فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ لَقِيتُ عُمَرُ فَقَالَ مَا هَاتَانِ النَّعْلاَنِ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ ‏.‏ فَقُلْتُ هَاتَانِ نَعْلاَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَنِي بِهِمَا مَنْ لَقِيتُ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ بَشَّرْتُهُ بِالْجَنَّةِ ‏.‏ فَضَرَبَ عُمَرُ بِيَدِهِ بَيْنَ ثَدْيَىَّ فَخَرَرْتُ لاِسْتِي فَقَالَ ارْجِعْ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ فَرَجَعْتُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَجْهَشْتُ بُكَاءً وَرَكِبَنِي عُمَرُ فَإِذَا هُوَ عَلَى أَثَرِي فَقَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَا لَكَ يَا أَبَا هُرَيْرَةَ ‏"‏ ‏.‏ قُلْتُ لَقِيتُ عُمَرَ فَأَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي بَعَثْتَنِي بِهِ فَضَرَبَ بَيْنَ ثَدْيَىَّ ضَرْبَةً خَرَرْتُ لاِسْتِي قَالَ ارْجِعْ ‏.‏ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ يَا عُمَرُ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا فَعَلْتَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي أَبَعَثْتَ أَبَا هُرَيْرَةَ بِنَعْلَيْكَ مَنْ لَقِيَ يَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ مُسْتَيْقِنًا بِهَا قَلْبُهُ بَشَّرَهُ بِالْجَنَّةِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ نَعَمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَلاَ تَفْعَلْ فَإِنِّي أَخْشَى أَنْ يَتَّكِلَ النَّاسُ عَلَيْهَا فَخَلِّهِمْ يَعْمَلُونَ ‏.‏ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فَخَلِّهِمْ ‏"‏ ‏.‏

Werger

Zuheyr bîn Herb ji min re ragihand: Umer bîn Yûnis el-Henefî ji me re ragihand: Îkrîme bîn Emmar ji me re ragihand: Wî got, Ebû Kesîr ji min re ragihand: Wî got, Ebû Hureyre ji min re ragihand: Em li dora Resûlullah ﷺ rûniştibûn; Ebû Bekir û Umer jî di nav komekê de li gel me bûn. Resûlullah ﷺ ji nav me rabû û çû. Ew dereng ma û em tirsiyan ku ew ji me were qutkirin; em tirsan û rabûn. Ez yekem kes bûm ku tirsam û derketim da ku li Resûlullah ﷺ bigerim. Min xwe gihande baxçeyekî Ensaran ê Benî Neccar. Min li dora wî geriya da ku deriyekî bibînim, lê min nedît. Min dît ku coguek (rebî') ji bîrekê dikeve nava baxçe - rebî' cogeka avê ye. Min xwe wekî rovî avêt hundir û ez çûm cem Resûlullah ﷺ. Wî ferman kir:

"Ebû Hureyre?" Min got: "Erê, ya Resûlallah!" Wî pirsî: "Çi bi te hatiye?" Min got: "Tu di nav me de bûyî, paşê tu rabûyî û çûyî. Tu dereng mayî û me tirsa ku tu ji me werî qutkirin; em tirsan û ez yekem kes bûm ku tirsam. Ez hatim vî baxçeyî û wekî rovî xwe avêt hundir. Va ye xelk li pey min in." Wî ferman kir: "Ya Ebû Hureyre!" Û her du solên xwe dan min û got: "Bi van her du solên min here; kîjan kesê ku li pişt vî baxçeyî tu bibînî û bi dilsoziyeke tam şehadet bike ku 'La îlahe îllallah' (Ji bilî Allah ti îlah tune), mizgîniya Biheştê bide wî." Yekem kesê ku min dît Umer bû. Wî pirsî: "Ev her du sol çi ne, ya Ebû Hureyre?" Min got: "Ev solên Resûlullah ﷺ in. Wî ez bi wan şandime da ku kîjan kesê ku şehadet bike 'La îlahe îllallah' û dilê wî pê bawer be, ez mizgîniya Biheştê bidim wî." Umer bi destê xwe li navbera singê min xist û ez çok dan erdê. Wî got: "Vegere, ya Ebû Hureyre!" Ez vegeriyam cem Resûlullah ﷺ û dest bi giriyê kirim. Umer li pey min hat. Resûlullah ﷺ ji min re got: "Çi bi te hatiye, ya Ebû Hureyre?" Min got: "Min Umer dît û min ew agahdar kir ku te ez bi çi şandiye. Wî li navbera singê min xist û ez çok dam erdê û got: 'Vegere.'" Resûlullah ﷺ ji Umer re got: "Ya Umer! Çi te han da ku tu wiha bikî?" Wî got: "Ya Resûlallah! Bav û dayika min fedayî te bin! Te Ebû Hureyre bi solên xwe şandiye da ku kîjan kesê ku şehadet bike 'La îlahe îllallah' û dilê wî pê bawer be, mizgîniya Biheştê bide wî?" Wî got: "Erê." Umer got: "Wisa neke! Ez ditirsim ku xelk tenê pişta xwe bidin vê û ji kirina başiyan kêmasî bikin. Bila ew kar bikin." Resûlullah ﷺ ferman kir: "Bila ew kar bikin."

Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.

Peyama bingehîn

Bawer pêdivî bi piştrastiya hundirîn û kirinan heye, ne bi bêhişî.

Paşxane û sedem

Ebu Hureyre vedibêje ku Pêxember ﷺ ferman da wî ku mizgîniya Cennetê bide kesê ku şahadeta baweriyê bi piştrastiyeke hundirîn dibêje. Omer ditirsiya ku mirov ji ber vê yekê karên xwe yên baş paşguh bikin; Pêxember ﷺ piştrast kir ku divê ew karê xwe bidomînin.

Wateya peyvên dijwar
La ilaha illa Allah

Ji bilî Allah tu xwedayekî hêjayê perestînê tune.

Piştrastiya hundirîn

Baweriyeke samîmî û domdar di dil de, ne tenê gotinên li ser ziman.

Piştî bi mizgîniya xwe re

Xwe ewle hîs kirin û ji ber vê yekê guh nadan fermanên Allah û kirina karên baş.

Zanyar ji vê çi derdixin

Zanyar ji vê rivayetê digirin ku şahadeta samîmî ya baweriyê bingeha hêvîkirina Cennetê ye, lê destûr nake ku mirov xwe bêhiş bihêle. Omer bal kişand ser xetera ku mirov soza xwe şaş fam bikin; Pêxember ﷺ piştrast kir ku divê ew tevbigere û kar bikin. Ji ber vê yekê rivayet hêviya rehmeta Allah bi berpirsiyariya kirinên baş û guhdariya fermanan re dicivîne.

Dersên ji bo îro
  1. Şahadeta baweriyê bi famkirin û baweriyeke samîmî bibêje û li gorî wateya wê bijî.
  2. Bila hêviya rehmeta Allah te teşwîqî karên baş bike, ne derengxistin an bêhişî.
  3. Sozên olî bi şert û çarçoveya wan re veguhêze, da ku şaş neyên famkirin.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Her roj hedîsek, bi zimanê te

Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.