Sahih Muslim, hedîsa 3336
Abu Sa'id al-Khudri rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Sa'id al-Khudri hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ ابْنِ عُلَيَّةَ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ وُهَيْبٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي، إِسْحَاقَ أَنَّهُ حَدَّثَ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، مَوْلَى الْمَهْرِيِّ أَنَّهُ أَصَابَهُمْ بِالْمَدِينَةِ جَهْدٌ وَشِدَّةٌ وَأَنَّهُ أَتَى أَبَا سَعِيدٍ الْخُدْرِيَّ فَقَالَ لَهُ إِنِّي كَثِيرُ الْعِيَالِ وَقَدْ أَصَابَتْنَا شِدَّةٌ فَأَرَدْتُ أَنْ أَنْقُلَ عِيَالِي إِلَى بَعْضِ الرِّيفِ . فَقَالَ أَبُو سَعِيدٍ لاَ تَفْعَلِ الْزَمِ الْمَدِينَةَ فَإِنَّا خَرَجْنَا مَعَ نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم - أَظُنُّ أَنَّهُ قَالَ - حَتَّى قَدِمْنَا عُسْفَانَ فَأَقَامَ بِهَا لَيَالِيَ فَقَالَ النَّاسُ وَاللَّهِ مَا نَحْنُ هَا هُنَا فِي شَىْءٍ وَإِنَّ عِيَالَنَا لَخُلُوفٌ مَا نَأْمَنُ عَلَيْهِمْ . فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَا هَذَا الَّذِي بَلَغَنِي مِنْ حَدِيثِكُمْ - مَا أَدْرِي كَيْفَ قَالَ - وَالَّذِي أَحْلِفُ بِهِ أَوْ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَقَدْ هَمَمْتُ أَوْ إِنْ شِئْتُمْ - لاَ أَدْرِي أَيَّتَهُمَا قَالَ - لآمُرَنَّ بِنَاقَتِي تُرْحَلُ ثُمَّ لاَ أَحُلُّ لَهَا عُقْدَةً حَتَّى أَقْدَمَ الْمَدِينَةَ - وَقَالَ - اللَّهُمَّ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ حَرَّمَ مَكَّةَ فَجَعَلَهَا حَرَمًا وَإِنِّي حَرَّمْتُ الْمَدِينَةَ حَرَامًا مَا بَيْنَ مَأْزِمَيْهَا أَنْ لاَ يُهَرَاقَ فِيهَا دَمٌ وَلاَ يُحْمَلَ فِيهَا سِلاَحٌ لِقِتَالٍ وَلاَ يُخْبَطَ فِيهَا شَجَرَةٌ إِلاَّ لِعَلْفٍ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي مَدِينَتِنَا اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي صَاعِنَا اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي مُدِّنَا اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي صَاعِنَا اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي مُدِّنَا اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي مَدِينَتِنَا اللَّهُمَّ اجْعَلْ مَعَ الْبَرَكَةِ بَرَكَتَيْنِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا مِنَ الْمَدِينَةِ شِعْبٌ وَلاَ نَقْبٌ إِلاَّ عَلَيْهِ مَلَكَانِ يَحْرُسَانِهَا حَتَّى تَقْدَمُوا إِلَيْهَا - ثُمَّ قَالَ لِلنَّاسِ - ارْتَحِلُوا " . فَارْتَحَلْنَا فَأَقْبَلْنَا إِلَى الْمَدِينَةِ فَوَالَّذِي نَحْلِفُ بِهِ أَوْ يُحْلَفُ بِهِ - الشَّكُّ مِنْ حَمَّادٍ - مَا وَضَعْنَا رِحَالَنَا حِينَ دَخَلْنَا الْمَدِينَةَ حَتَّى أَغَارَ عَلَيْنَا بَنُو عَبْدِ اللَّهِ بْنِ غَطَفَانَ وَمَا يَهِيجُهُمْ قَبْلَ ذَلِكَ شَىْءٌ .
Hemad kurê Îsmaîl kurê Uleye ji me re vegot; bavê wî ji me re vegot; ji Wuheyb, ji Yehya kurê Ebû Îshaq ku wî vegot: Ebû Seîd Mewlayê Mehrî got ku li Medîneyê tengayî û zehmetî li wan hatibû. Ew hat cem Ebû Seîd el-Xudrî û jê re got:
"Malbata min mezin e û em rastî zehmetiyê hatine, loma min biryar daye ku malbata xwe bibim deverake din a bi bereket." Ebû Seîd got: "Wisa neke! Li Medîneyê bimîne. Me bi Pêxemberê Xwedê ﷺ re derket - ez wisa difikirim ku wî got heta em gihîştin Usfanê - û çend şevan li wir man. Mirovan gotin: 'Bi Xwedê sond! Em li vir bêkar in, lê malbatên me li pişta me bêparastin in û em ji bo wan ne ewle ne.' Ev yek gihîşte Pêxemberê Xwedê ﷺ. Wî ferman kir: 'Ev çi xeber e ku li ser we gihîştiye min? (Ez nizanim wî çawa got) - Bi Wî yê ku ez sond dixwim an Bi Wî yê ku canê min di destê wî de ye, min biryar da - an heke hûn bixwazin (ez nizanim kîjan got) - ku ez êmr bikim deveka min were amadekirin û ez ê girêka wê venekim heta ku em bigihîjin Medîneyê.' Paşê wî got: 'Îbrahîm Mekke heram kir û ew bû heram. Ez jî Medîneyê heram dikim; navbera her du çiyayên wê heram e. Divê tê de xwîn neyê rijandin, çek ji bo şer neyê hilgirtin û dar neyên birîn ji bilî ji bo giyayê heywanan. Ya Ellah! Di bajarê me de bereketê bide me. Ya Ellah! Di sa'yê me de bereketê bide me. Ya Ellah! Di muddê me de bereketê bide me. Ya Ellah! Di sa'yê me de bereketê bide me. Ya Ellah! Di muddê me de bereketê bide me. Ya Ellah! Di bajarê me de bereketê bide me. Ya Ellah! Bi vê bereketê re du bereketên din jî bide me. Bi Wî yê ku canê min di destê wî de ye, tu newal an rêyek çiyayî ya Medîneyê tune ye ku du milyak nebin parastvanên wê heta ku hûn bigihîjin wir.' Paşê ji mirovan re got: 'Rêwîtiyê bikin!' Me rêwîtî kir û em vegeriyan Medîneyê. Bi Wî yê ku em sond dixwin an tê sondxwarin (di vê de guman ji Hemad e), hema ku em gihîştin Medîneyê û me barê xwe danenî, eşîra Ebdullah kurê Xetefan êrîşî me kir, lê beriya wê tiştekî wan tehrîk nedikir.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pêxember ﷺ Medîneyê herêmeke pîroz ragihand û ji bo wê bereket xwest.
Di demekê de ku li Medîneyê tengasiyên giran hebûn, zilamek difikirî ku malbata xwe bibire herêmeke axê wê wêdetir be. Abū Saʿīd al-Khudrī şîret li wî kir ku li Medîneyê bimîne û jê re vegot ka Pêxember ﷺ di dema rêwîtiyekê de vegera Medîneyê ragihand, pîroziya wê piştrast kir û ji bo wê bereket xwest.
Herêmeke pîroz ku rêzik û parastina taybet heye.
Pîvanên qapacîtê ne ku wê demê ji bo xwarin û tiştên din dihatin bikaranîn.
Derbasgehek an newalek di navbera giran de; metn behsa parastina rêyên ketina Medîneyê dike.
Zanyarên klasîk ji vê rivayetê digihîjin wê encamê ku Medîne herêmeke pîroz e û rijandina xwînê li wir, hilgirtina çekan ji bo şer û zirarê gihandina daran qedexe ye, ji bilî îstîsnaya ku ji bo xwarina heywanan hatiye gotin. Dua ji bo bajêr û pîvanên wê bereket dixwaze. Zanyar li ser sînorên hiqûqî yên rastîn ên van rêzikan û îstîsnayan nîqaş dikin; ev metn ne bangewaziyeke giştî ye ku mirov di rewşa xeterê an hewcedariya giran de koç neke.
- Rêzê ji Medîneyê û cihên din ên pîroz re bigire û rêzikên ku parastina wan misoger dikin bi kar bîne.
- Ji Allah bixwaze ku li cihê ku lê dijî bereketê bide û ji ni‘metên ku hene spasdar be.
- Dema tu bi neewlebûna debara jiyanê re rû bi rû dibî, ji bo malbata xwe gavên pratîkî bavêje û şîretên pêbawer bixwaze.
Ev rivayeta sahih jî behsa parastin û rêzikên taybet ên Medîneyê dike.
Sahih Muslim · #3335 (Sahih)Ev rivayet statûya taybet a Medîneyê piştrast dike û bi dua ji bo bereketa wê ve girêdayî ye.
Sahih Muslim · #3337 (Sahih)Ev rivayet ji heman beşê bêtir behsa pîroziya Medîneyê û parastina wê dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.