Sahih Muslim, hedîsa 359
Wa'il ibn Hujr rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Wa'il ibn Hujr hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، جَمِيعًا عَنْ أَبِي الْوَلِيدِ، قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ، عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ، قَالَ كُنْتُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَتَاهُ رَجُلاَنِ يَخْتَصِمَانِ فِي أَرْضٍ فَقَالَ أَحَدُهُمَا إِنَّ هَذَا انْتَزَى عَلَى أَرْضِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ - وَهُوَ امْرُؤُ الْقَيْسِ بْنُ عَابِسٍ الْكِنْدِيُّ وَخَصْمُهُ رَبِيعَةُ بْنُ عِبْدَانَ - قَالَ " بَيِّنَتُكَ " . قَالَ لَيْسَ لِي بَيِّنَةٌ . قَالَ " يَمِينُهُ " . قَالَ إِذًا يَذْهَبُ بِهَا . قَالَ " لَيْسَ لَكَ إِلاَّ ذَاكَ " . قَالَ فَلَمَّا قَامَ لِيَحْلِفَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنِ اقْتَطَعَ أَرْضًا ظَالِمًا لَقِيَ اللَّهَ وَهُوَ عَلَيْهِ غَضْبَانُ " . قَالَ إِسْحَاقُ فِي رِوَايَتِهِ رَبِيعَةُ بْنُ عَيْدَانَ .
Wail kurê Hucr got: Ez li cem Pêxemberê Xwedê ﷺ bûm dema ku du mêr hatin û li ser perçeyek erdî bi hev re nakokî kirin. Yek ji wan got: 'Ey Pêxemberê Xwedê! Ev mêr di dema cahiliyetê de bi neheqî dest danî ser erda min.' (Ew kesê îdia dikir Imru'l-Qais kurê Abis el-Kindî bû û dijberê wî Rebî'a kurê Ebdan bû). Pêxember ﷺ jê re got: 'Delîla te heye?' Wî got: 'Delîla min tune ye.' Pêxember ﷺ got: 'Wê demê sondxwarina wî ye.' Wî got: 'Di vê rewşê de ew ê bi sondxwarinê erdê jî bibe.' Pêxember ﷺ got: 'Ji bilî vê tiştek din ji bo te nemaye.' Dema ku ew rabû da ku sond bixwe, Pêxemberê Xwedê ﷺ got: 'Kî bi zordarî û neheqî erdekê dagir bike, dê roja qiyametê rastî Xwedê were dema ku Ew lê hêrsbûyî be.' Di riwayeta Îshaq de navê wî wekî Rebî'a kurê Aydan hatiye gotin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di nakokiya li ser erdê de delîl tê xwestin; sond berpirsiyariya li hember Allahê digire ser milê mirov.
Wa'il ibn Hujr vedibêje ku du zilam nakokiyek li ser erdê pêşkêşî Pêxember ﷺ kirin; li gorî dozger, di dema cahiliyetê de ew erd bi zorê hatibû desteserkirin.
Piştgiriyeke pejirandî ji bo îdiayekê, wekî şahidî an delîleke din a derbasdar.
Daxuyaniyeke bi heybet e ku kesek tê de Allah wekî şahid bang dike.
Serdema berî wehya Îslamê.
Fuqehayên klasîk ji vê qaîdeya hiqûqî derdixin ku dozger divê delîl pêşkêş bike û dema delîl tune be, bersûc dikare sond bixwe. Sond li gorî rêgezên hiqûqî dozê çareser dike, lê îdiayeke derewîn bi vê yekê li cem Allah rewa nabe. Çar mezhebên sunnetî vê qaîdeya bingehîn qebûl dikin, herçend di derbarê delîlan û rêbazên dadgehê de cudahiyên din jî hene.
- Belge û şahidiyên ku mafên xwedîtiya te îsbat dikin biparêze.
- Di nakokiyekê de rastiyan bi dilpakî pêşkêş bike û biryareke qanûnî rêz bigire.
- Qet sondên derewîn nexwe ji bo bidestxistina mala kesekî din; Allah mirovan ji kirinên wan berpirsiyar digire.
Ev rivayet jî di nakokiyên li ser mafan de barê îsbatê û sondê vedibêje.
Sahih Muslim · #358 (Sahih)Ev hedîs giraniya sondxwarina derewîn a ku kesek bi wê malê kesekî din distîne vedibêje.
Sahih Muslim · #360 (Sahih)Ev rivayet berpirsiyariya giran a li cem Allahê ya derbarê malê bi awayekî neheq hatî bidestxistin de destnîşan dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.