Sahih Muslim, hedîsa 4232
Abdullah ibn Abbas rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Abbas hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ مَنْصُورٍ، وَقُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَعَمْرٌو النَّاقِدُ - وَاللَّفْظُ لِسَعِيدٍ - قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سُلَيْمَانَ الأَحْوَلِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ يَوْمُ الْخَمِيسِ وَمَا يَوْمُ الْخَمِيسِ ثُمَّ بَكَى حَتَّى بَلَّ دَمْعُهُ الْحَصَى . فَقُلْتُ يَا ابْنَ عَبَّاسٍ وَمَا يَوْمُ الْخَمِيسِ قَالَ اشْتَدَّ بِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَجَعُهُ . فَقَالَ " ائْتُونِي أَكْتُبْ لَكُمْ كِتَابًا لاَ تَضِلُّوا بَعْدِي " . فَتَنَازَعُوا وَمَا يَنْبَغِي عِنْدَ نَبِيٍّ تَنَازُعٌ . وَقَالُوا مَا شَأْنُهُ أَهَجَرَ اسْتَفْهِمُوهُ . قَالَ " دَعُونِي فَالَّذِي أَنَا فِيهِ خَيْرٌ أُوصِيكُمْ بِثَلاَثٍ أَخْرِجُوا الْمُشْرِكِينَ مِنْ جَزِيرَةِ الْعَرَبِ وَأَجِيزُوا الْوَفْدَ بِنَحْوِ مَا كُنْتُ أُجِيزُهُمْ " . قَالَ وَسَكَتَ عَنِ الثَّالِثَةِ أَوْ قَالَهَا فَأُنْسِيتُهَا . قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ إِبْرَاهِيمُ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ بِشْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، بِهَذَا الْحَدِيثِ
Seîd bîn Cubeyr ragihand ku Îbn Ebbas got:
"Pêncşem! Pêncşem çi ye?" Paşê ew qas girîya ku hêsirên wî kevirên biçûk şil kirin. Min got: "Ey Îbn Ebbas! Pêncşem çi ye?" Wî got: "Nexweşiya Resûlullah ﷺ di wê rojê de giran bû û wî got: 'Werin cem min da ku ez ji we re nivîsekê binivîsim ku piştî min hûn rê winda nekin.' Lê ew bi hev re ketin nîqaşê, lê belê li huzûra pêxemberekî nîqaşkirin ne rast e. Wan got: 'Çi bi serê wî hatiye? Ma ew tevlihev bûye? Ji wî bipirsin.' Wî ﷺ got: 'Min bihêlin, rewşa ku ez tê de me ji ya ku hûn tê de ne çêtir e. Ez sê tiştan li we wesiyet dikim: Muşrîkan ji Nîvgirava Erebistanê derxin û şandeyan wisa pêşwazî bikin wekî ku min pêşwazî dikir.'" Riwî dibêje: "Li ser ya sêyemîn bêdeng ma an jî got lê min ji bîr kir." Ev hedîs bi zincîreyeke din jî hatiye vegotin.
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Îbn Abbas şîreta dawî ya Pêxember ﷺ di dema nexweşiya wî de bi bîr tîne.
Rivayet roja pêncşemê di dema nexweşiya dawî ya Pêxember ﷺ de vedibêje; êşa wî zêde bû û wî amûrên nivîsandinê xwest da ku belgeyekê binivîse.
Herêma ku di rivayetê de wekî cihê niştecihbûna Ereb tê destnîşankirin.
Komên nûneran ku bi navê gelê xwe serdana Pêxember ﷺ dikirin.
Peyam an rêberiyeke ku bi nivîskî hatiye tomar kirin.
Zanyar vê bûyerê wekî delîlek li ser girîngiya rêzgirtin û aramiyê ji bo nexweşekê, û herwiha parastina bi baldarî ya rêberiyên pêxemberî, dinirxînin. Îbn Hecer û en-Newewî nîqaşê wekî rewşeke giran dibînin ku tê de kesên amade li ser tiştê guncaw xwedî nêrînên cuda bûn; metn bi zelalî nîşan dide ku Pêxember ﷺ ji wan xwest wî bi tenê bihêlin. Şîreta derbarê şandiyan de mêvanperwerî û domandina rêveberiya baş destnîşan dike. Rivayet xala sêyem bi teqezî nabêje, ji ber vê yekê naveroka wê ya taybet nayê diyarkirin.
- Ji nexweş re aramiyê peyda bike û dema ew alîkarî an cihê xwe dixwaze bi nermî biaxive.
- Mêvan û şandiyan bi mêvanperwerî û rêzgirtinê pêşwazî bike.
- Dema nîqaş hebe, tiştê ku çavkanî bi zelalî dibêje ji tiştê ku nehatiye veguhastin cuda bike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.