Sahih Muslim, hedîsa 58
Abdullah ibn Amr rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Amr hatiye rîwayetkirin
Sahih Muslim bi tevahî pêbawer tê hesibandin.
Rîwayet
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ كَانَ مُنَافِقًا خَالِصًا وَمَنْ كَانَتْ فِيهِ خَلَّةٌ مِنْهُنَّ كَانَتْ فِيهِ خَلَّةٌ مِنْ نِفَاقٍ حَتَّى يَدَعَهَا إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ وَإِذَا عَاهَدَ غَدَرَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَإِذَا خَاصَمَ فَجَرَ " . غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِ سُفْيَانَ " وَإِنْ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنْهُنَّ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنَ النِّفَاقِ " .
Ebû Bekr ibn Ebî Şeybe ji me re ragihand, Ebdullah ibn Numeýr ji me re ragihand; û Ibn Numeýr ji me re ragihand, bavê wî ji me re ragihand, El-E'meş ji me re ragihand; û Zuheyir ibn Herb ji min re ragihand, Wekî' ji me re ragihand, Sufyan ji El-E'meş ragihand, ew jî ji Ebdullah ibn Murre, ew jî ji Mesrûq, ew jî ji Ebdullah ibn Amr ragihand. Got: Resûlullah ﷺ got:
"Çar taybetmendî hene, kîjan kes xwediyê wan be, ew munafiqekî saf e. Û kîjan kes xwediyê yekê ji wan be, heta ku wê terk neke, taybetmendiyeke nifaqê tê de heye: Gava biaxive derewan dike, gava soz bide xiyanetê dike, gava peymanê girê bide dişkîne, û gava dijberiyê bike zilmê dike." Lêbelê, di hedîsa Sufyan de wiha hatiye: "Û eger taybetmendiyeke ji wan tê de hebe, taybetmendiyeke ji nifaqê tê de heye."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Derew, xiyanet, binpêkirina sozên û nîqaşa bêkontrol nîşanên nifaqê ne.
Li vir behsa tevgera munafiqane tê kirin: taybetmendiyên ku li dijî baweriya samîmî û karakterê pêbawer in.
Peyman an lihevhatinekê çêkirin ku berpirsiyariyên te li hember kesekî din diyar dike.
Di dema nîqaşê de neheq bûn, wek nimûne derew gotin, heqaret kirin an jî rastiyê xwar kirin.
Zanyarên klasîk rave dikin ku ev taybetmendî nîşanên nifaqê ne, lê nîşandana wan bi tenê kesekî bixweber ji Îslamê dernaxe. Kesê ku yek ji wan hebe, wê taybetmendiya nifaqê hilgirtiye heta ku wê bihêle; kesê ku bi domdarî her çar taybetmendiyan di xwe de kom dike, şêweyekî bi taybetî giran ê wê nîşan dide. Hişyarî li ser tevgerê ye û bang li tobekirina samîmî û vegerandina mafanê kesên din dike.
- Berî ku tiştek soz bidî, bifikire ka dikarî pêk bînî; heke şert û merc biguherin, tavilê kesê din agahdar bike.
- Li pey peymanan bimîne û dema ku baweriya kesekî şikandî, zirarê telafî bike.
- Di dema nakokiyê de rastgo û bi rêz bimîne: rastiyan xwar neke û heqaretê li kesê din neke.
Ev veguhastin nîşanên din ên nifaqê vedibêje û bi vî awayî hişyariya exlaqî ya li ser derew, xiyanet, binpêkirina sozên û derbasbûna sînoran temam dike.
Sahih al-Bukhari · #17 (Sahih)Veguhastinê balê dikişîne ser ku baweriya samîmî di bindetî û tevgera baş de xuya dibe; ev yek bi bangewaziya ji bo devjêberdana taybetmendiyên navborî re girêdayî ye.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.