Sunan an-Nasa'i, hedîsa 209
Aishah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji an‑Nasa'i heta Aisha
- 1Ar‑Rabi' ibn Sulayman ibn Dawud ibn Ibrahimji an‑Nasa'i re vegotالرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ
- 2Ishaq ibn Bakrإِسْحَاقُ بْنُ بَكْرٍ
- 3Bavê wî, Bakrأَبِي
- 4Yazid ibn Abdullahيَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ
- 5Abu Bakr ibn Muhammadأَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدٍ
- 6Amraعَمْرَةَ
- 7Aishaعَائِشَةَ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin.
Rîwayet
أَخْبَرَنَا الرَّبِيعُ بْنُ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ بَكْرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ أُمَّ حَبِيبَةَ بِنْتَ جَحْشٍ الَّتِي، كَانَتْ تَحْتَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ وَأَنَّهَا اسْتُحِيضَتْ لاَ تَطْهُرْ فَذُكِرَ شَأْنُهَا لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " إِنَّهَا لَيْسَتْ بِالْحَيْضَةِ وَلَكِنَّهَا رَكْضَةٌ مِنَ الرَّحِمِ فَلْتَنْظُرْ قَدْرَ قُرْئِهَا الَّتِي كَانَتْ تَحِيضُ لَهَا فَلْتَتْرُكِ الصَّلاَةَ ثُمَّ تَنْظُرْ مَا بَعْدَ ذَلِكَ فَلْتَغْتَسِلْ عِنْدَ كُلِّ صَلاَةٍ " .
Rebî‘ bîn Suleyman bîn Dawûd bîn Îbrahîm ji me re ragihand û got: Îshaq bîn Bekr ji me re hedîs vegot û got: Bavê min ji Yezîd bîn ‘Ebdillah, ew jî ji Ebû Bekr bîn Muhemmed, ew jî ji ‘Emre, ew jî ji ‘Aîşe (rz) ragihandin ku Ummu Hebîbe bint-e Cehş a ku hevjîna ‘Ebdur-Rehman bîn ‘Ewf bû, dûçara îstîhaze (xwînrijandina ne-mehane) bûbû û paqij nedibû. Rewşa wê ji Resûlullah ﷺ re hat gotin û wî ferman kir:
"Ev ne mehane ye, lê belê ev derbek e ji malzarokê tê. Bila ew li gorî dema mehane ya xwe ya berê hesab bike û di wan rojan de nimêjê neke. Piştî ku ew dem qediya, bila ji bo her nimêjekê xuslê (serşûştinê) bike."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Di rewşa îstîhazeyê de dirêjahiya asayî ya heyza xwe bingeh bigire; piştî wê jin namêjê ji nû ve dest pê dike.
Aişe vedibêje ku Umm Habîbe bint Cahş demeke dirêj xwîn rijand û rewşa wê ji Pêxember ﷺ re hate pêşkêşkirin.
Xwînrêjîya derveyî heyzê ye; ev wekî heyz nayê hesibandin.
Şûştineke tevahî ya ayînî ye ku tê de hemû laş bi avê tê şûştin.
Demjimêra asayî ya heyzê an jî heyzdarî ye.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku jina xwedî xwînrêjîya domdar divê li gorî adet û mudeta heyza xwe ya naskirî tevbigere: di wan rojan de namêjê nake, û piştî wan xwînê wekî îstîhaze dihesibîne. Di rîwayetê de gusul ji bo her namêjê hatiye gotin; hiqûqnas di derbarê mecbûrîbûn û caranîna wê ya rast de cuda dibînin, û mezhebên fiqhê vê mijarê ligel rîwayetên din ên derbarê îstîhazeyê de dinirxînin. Ew tekez dikin ku jin piştî heyzê dîsa namêjê dike û rêzikên paqijiyê yên ji bo xwînrêjîya domdar dişopîne.
- Rojên asayî yên heyza xwe tomar bike, da ku di dema xwînrêjîya domdar de karibî heyzê ji îstîhazeyê cuda bikî.
- Ger xwînrêjî dirêj an neasayî be, ji zanyarekî pispor bixwaze ku rêzikên li ser rewşa te derbas dibin ji te re rave bike.
- Nehêle ku îstîhaze te herdem ji namêjê dûr bixe: piştî heyzê namêjê ji nû ve dest pê bike û rêzikên paqijiyê yên hatine destnîşankirin bişopîne.
Ev rîwayeta sahîh jî li ser Umm Habîbe û xwînrêjîya dirêj e û zelal dike ku çawa divê mudeta asayî ya heyza wê were hesibandin.
Sunan an-Nasa'i · #210 (Sahih)Ev rîwayeta sahîh dibêje ku Umm Habîbe gelek salan ji xwînrêjiyê êş kişand û agahiyên derbarê rewşa wê de temam dike.
Sunan an-Nasa'i · #211 (Sahih)Ev rîwayeta sahîh rewşa Fatime bint Ebî Hubeyş dinirxîne û rêberiya zêdetir li ser namêjê di dema îstîhazeyê de dide.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.