Sunan an-Nasa'i, hedîsa 3975
Abu Hurairah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abu Hurairah hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ الْفَضْلِ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ حَدَّثَنِي شُعَيْبُ بْنُ أَبِي حَمْزَةَ، وَسُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، وَذَكَرَ، آخَرَ عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ فَأَجْمَعَ أَبُو بَكْرٍ لِقِتَالِهِمْ فَقَالَ عُمَرُ يَا أَبَا بَكْرٍ كَيْفَ تُقَاتِلُ النَّاسَ وَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أُمِرْتُ أَنْ أُقَاتِلَ النَّاسَ حَتَّى يَقُولُوا لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ فَإِذَا قَالُوهَا عَصَمُوا مِنِّي دِمَاءَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ إِلاَّ بِحَقِّهَا " . قَالَ أَبُو بَكْرٍ لأُقَاتِلَنَّ مَنْ فَرَّقَ بَيْنَ الصَّلاَةِ وَالزَّكَاةِ وَاللَّهِ لَوْ مَنَعُونِي عَنَاقًا كَانُوا يُؤَدُّونَهَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَقَاتَلْتُهُمْ عَلَى مَنْعِهَا . قَالَ عُمَرُ فَوَاللَّهِ مَا هُوَ إِلاَّ أَنْ رَأَيْتُ اللَّهَ قَدْ شَرَحَ صَدْرَ أَبِي بَكْرٍ لِقِتَالِهِمْ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ الْحَقُّ .
Ji Ebû Hureyre (r.a) hatiye rivayetkirin ku got:
"Dema Ebû Bekir (r.a) biryara şerê li dijî wan da, Umer (r.a) got: 'Ey Ebû Bekir! Tu çawa bi xelkê re şer dikî, halbukî Resûlullah ﷺ ferman kiriye: Ez hatime emrkirin ku bi xelkê re şer bikim heta ku bibêjin La îlahe îllallah; gava vê yekê bibêjin, xwîn û malên xwe ji min diparêzin, lê bi heqê wê ve girêdayî ne.' Ebû Bekir (r.a) got: 'Bi Xwedê ez ê bi her kesê ku navbera nimêj û zekatê vediqetîne re şer bikim. Sond be bi Xwedê, eger ew bizinekê jî ku berê didan Resûlullah ﷺ ji min re nedan, ez ê ji ber vê yekê bi wan re şer bikim.' Umer (r.a) got: 'Sond be bi Xwedê, gava min dît ku Xwedê sînga Ebû Bekir ji bo şerê wan fireh kiriye, min zanî ku ev yek heq e.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ebû Bekir zekat wek parçeyeke ji Îslamê ya nayê veqetandin parast.
Piştî wefata Pêxember ﷺ, hin eşîrên Ereb red kirin ku zekatê bidin. Ebû Bekir biryar da ku li dijî wan şer bike; Omer jî gotinên navdar ên Pêxember ﷺ li hember vê biryarê anî.
Dayîna mecbûrî ya ku li gorî Îslamê mafê wergirtina wê heye.
Bingehek qanûnî ku li gorî rêzikên Îslamê dikare beşek ji malê kesekî li ser bê xwestin.
Pejirandina nimêjê, lê redkirina zekata mecbûrî.
Zanyar ji vê derdixin ku zekat beşek mecbûrî ya Îslamê ye û nayê redkirin dema ku nimêj tê pejirandin. Ev rivayet herwiha nîşan dide ku Ebû Bekir çawa gotina giştî ya derbarê parastina can û malê de, bi mafê zekatê re têkildar fam kir. Şîrovekarên klasîk tekez dikin ku ev biryar di desthilatdariya rêberê rewa de bû; ev destûr nade kesan ku tundûtûjiyê bikar bînin. Mezhebên fikhê mecbûriya zekatê qebûl dikin û cudahiyê dikin di navbera kesê ku mecbûrbûna wê înkar dike û kesê ku wê mecbûrî qebûl dike lê nadide.
- Rêzikên zekatê fêr bibe û ya ku li ser te mecbûr e bide wergirên mafdar.
- Di nakokiyên olî de delîl lê bigere û bi zanyarên pispor re şêwir bike.
- Mijarên bicihanîna qanûnê bihêle ji desthilatdarên berpirsiyar re; tu carî vê rivayetê wekî hinceta tundûtûjiya kesane bikar neyne.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.