Kitêba Nêçîr û Serjêkirinê · Sunan an-Nasa'i

Sunan an-Nasa'i, hedîsa 4354

Jabir ibn Abdullah rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.

Sahih (pêbawer)Pirtûk: Kitêba Nêçîr û Serjêkirinê
سنن النسائي
Kê ew vegot?

Ji Jabir ibn Abdullah hatiye rîwayetkirin

Sahih (pêbawer)

Rîwayet

Nivîsa erebî

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ بْنِ عَلِيِّ بْنِ مُقَدَّمٍ الْمُقَدَّمِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ بَعَثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَعَ أَبِي عُبَيْدَةَ وَنَحْنُ ثَلاَثُمِائَةٍ وَبِضْعَةَ عَشَرَ وَزَوَّدَنَا جِرَابًا مِنْ تَمْرٍ فَأَعْطَانَا قَبْضَةً قَبْضَةً فَلَمَّا أَنْ جُزْنَاهُ أَعْطَانَا تَمْرَةً تَمْرَةً حَتَّى إِنْ كُنَّا لَنَمُصُّهَا كَمَا يَمُصُّ الصَّبِيُّ وَنَشْرَبُ عَلَيْهَا الْمَاءَ فَلَمَّا فَقَدْنَاهَا وَجَدْنَا فَقْدَهَا حَتَّى إِنْ كُنَّا لَنَخْبِطُ الْخَبَطَ بِقِسِيِّنَا وَنَسَفُّهُ ثُمَّ نَشْرَبُ عَلَيْهِ مِنَ الْمَاءِ حَتَّى سُمِّينَا جَيْشَ الْخَبَطِ ثُمَّ أَجَزْنَا السَّاحِلَ فَإِذَا دَابَّةٌ مِثْلُ الْكَثِيبِ يُقَالُ لَهُ الْعَنْبَرُ فَقَالَ أَبُو عُبَيْدَةَ مَيْتَةٌ لاَ تَأْكُلُوهُ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ جَيْشُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ وَنَحْنُ مُضْطَرُّونَ كُلُوا بِاسْمِ اللَّهِ ‏.‏ فَأَكَلْنَا مِنْهُ وَجَعَلْنَا مِنْهُ وَشِيقَةً وَلَقَدْ جَلَسَ فِي مَوْضِعِ عَيْنِهِ ثَلاَثَةَ عَشَرَ رَجُلاً - قَالَ - فَأَخَذَ أَبُو عُبَيْدَةَ ضِلَعًا مِنْ أَضْلاَعِهِ فَرَحَلَ بِهِ أَجْسَمَ بَعِيرٍ مِنْ أَبَاعِرِ الْقَوْمِ فَأَجَازَ تَحْتَهُ فَلَمَّا قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَا حَبَسَكُمْ ‏"‏ ‏.‏ قُلْنَا كُنَّا نَتَّبِعُ عِيرَاتِ قُرَيْشٍ وَذَكَرْنَا لَهُ مِنْ أَمْرِ الدَّابَّةِ فَقَالَ ‏"‏ ذَاكَ رِزْقٌ رَزَقَكُمُوهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ أَمَعَكُمْ مِنْهُ شَىْءٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قُلْنَا نَعَمْ ‏.‏

Werger

Cabir (r.a.) got: Pêxemberê Xwedê ﷺ em ligel Ebû Ubeyde şandin û em sêsed û çend kes bûn. Wî ji me re tûrekî xurme da û dest bi dest dida me. Gava kêm bûn, yek bi yek dida me, heta ku me mîna zarokan dimêjiyan û li ser av vedixwarin. Gava ew jî qediyan, me bi kevanên xwe pelên 'Xebet' dadiweşandin û dixwarin û li ser av vedixwarin, lewma jê re digotin 'Leşkerê Xebet'. Paşê gava em li peravê derbas bûn, me heywanekî mîna girikê dît ku jê re 'Enber' tê gotin. Ebû Ubeyde got: 'Ev mirî ye, nexwin.' Paşê got: 'Em leşkerê Pêxemberê Xwedê ﷺ ne, di rêya Xwedê Ezze we Celle de ne û em neçar in; bi navê Xwedê bixwin.' Me jê xwar û hinek jî kir goştê hişk. Sêzdeh mêr di çalika çavê wî de rûniştin. Ebû Ubeyde pariyekî ji parsûyên wî hilda û li ser deveka herî mezin a gel siwar kir û ew di binê wê de derbas bû. Gava em hatin cem Pêxemberê Xwedê ﷺ, wî pirsî: 'Çi we dereng xist?' Me got em li karwanên Qureyşan digeriyan û me meseleya wî heywanî jê re vegot. Wî got: 'Ew rizqek e ku Xwedê Ezze we Celle daye we. Tiştekî wê li cem we heye?' Me got: 'Erê.'

Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.

Peyama bingehîn

Di rewşa zorê de, heywana deryayî ya li peravê mayî wek rizqek ji Allahê re destûr e ku were xwarin.

Paşxane û sedem

Jabir behsa sefereke leşkerî ya di bin serkirdehiya Abu Ubaidah de dike; ji ber kêmbûna xwarinê, komê pel dixwar. Li peravê wan heywaneke mezin a deryayî ya li beravê mayî dît û xwar; piştî vegera wan, Pêxember ﷺ piştrast kir ku ew rizqek ji Allah bû.

Wateya peyvên dijwar
al-Anbar

Navê ku di vegotinê de ji bo heywana mezin a deryayî tê bikaranîn ku komê li peravê dît.

carî

Heywanek ku bê serjêkirin miribe; Abu Ubaidah di destpêkê de difikirî ku ji ber vê yekê xwarina wê qedexe ye.

Khabat

Pelên darekê ku koma birçî wek xwarin bikar dianîn.

Zanyar ji vê çi derdixin

Zanyar ji pejirandina Pêxember ﷺ derdixin ku heywana deryayî ya li peravê mayî dikare were xwarin, hetta ger ew mirî hatibe dîtin. Ev bûyer her wiha nîşan dide ku di rewşa zorê de xwarina tiştên ku di rewşên din de qedexe ne dikare destûr be, di sînorên hewcedariya rastîn de. Vegotinê her wiha balê dikişîne ser berpirsiyariya serkirdeyiyê: Abu Ubaidah di destpêkê de qedexeya xwarina carîyan nirxand û dema ku hewcedarî eşkere bû destûr da ku were xwarin.

Dersên ji bo îro
  1. Dema xwarin kêm be, pêşî ji tiştên destûr û berdest sûd wergire û xwarinê xira neke.
  2. Dema hewcedariyek rastîn çêbibe, şêwra kesekî pispor bistîne û îstîsnayê tenê bi qasî pêwîstiyê sînordar bike.
  3. Rizqê bi dadperwerî parve bike û dema alîkarî bê hêvî tê, kerema Allah nas bike.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Her roj hedîsek, bi zimanê te

Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.