Sunan an-Nasa'i, hedîsa 461
Ubadah ibn as-Samit rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji an‑Nasa'i heta Ibn Muhayriz
- 1Qutaybaji an‑Nasa'i re vegotقُتَيْبَةُ
- 2Malikمَالِكٍ
- 3Yahya ibn Sa'idيَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ
- 4Muhammad ibn Yahya ibn Habbanمُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ
- 5Ibn Muhayrizابْنِ مُحَيْرِيزٍ
Rêz li gorî nivîsa erebî ya vê rîwayetê ye. Nav ji erebî bi tîpên latînî hatine nivîsandin.
Rîwayet
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنِ ابْنِ مُحَيْرِيزٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ بَنِي كِنَانَةَ يُدْعَى الْمُخْدَجِيَّ سَمِعَ رَجُلاً، بِالشَّامِ يُكْنَى أَبَا مُحَمَّدٍ يَقُولُ الْوِتْرُ وَاجِبٌ . قَالَ الْمُخْدَجِيُّ فَرُحْتُ إِلَى عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ فَاعْتَرَضْتُ لَهُ وَهُوَ رَائِحٌ إِلَى الْمَسْجِدِ فَأَخْبَرْتُهُ بِالَّذِي قَالَ أَبُو مُحَمَّدٍ فَقَالَ عُبَادَةُ كَذَبَ أَبُو مُحَمَّدٍ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " خَمْسُ صَلَوَاتٍ كَتَبَهُنَّ اللَّهُ عَلَى الْعِبَادِ مَنْ جَاءَ بِهِنَّ لَمْ يُضَيِّعْ مِنْهُنَّ شَيْئًا اسْتِخْفَافًا بِحَقِّهِنَّ كَانَ لَهُ عِنْدَ اللَّهِ عَهْدٌ أَنْ يُدْخِلَهُ الْجَنَّةَ وَمَنْ لَمْ يَأْتِ بِهِنَّ فَلَيْسَ لَهُ عِنْدَ اللَّهِ عَهْدٌ إِنْ شَاءَ عَذَّبَهُ وَإِنْ شَاءَ أَدْخَلَهُ الْجَنَّةَ " .
Ji Ibn Muhairiz hatiye ragihandin ku mêrekî ji Benî Kinane yê bi navê Muxdecî, li Şamê mêrekî ku bi kûnyeya Ebû Mihemed dihat naskirin bihîst ku digot:
"Witr vacib e." Muxdecî got: "Min xwe gihande Ubadet bin Samit û dema ew ber bi mizgeftê ve diçû min rê li ber girt û gotina Ebû Mihemed jê re vegot. Ubadet got: 'Ebû Mihemed derew dibêje. Min ji Resûlullah ﷺ bihîstiye ku ferman dikir: Pênç nimêj in ku Allah wan li ser bendeyên xwe nivîsandiye (ferz kiriye). Kî wan pêk bîne û tiştekî ji wan ji ber sivikdîtina mafê wan winda neke, li cem Allah soza wî heye ku ew ê têkeve Bihiştê. Lê kî wan pêk neyne, li cem Allah soza wî tune ye; eger Allah bixwaze wî ceza bike û eger bixwaze wî têxe Bihiştê.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Allah ji wanên ku bi domdarî pênc nimêjên farz dikin, Cennetê soz dide.
Al-Mukhdaji li Ash-Shamê bihîst ku zilamek, Abu Muhammad, digot nimêja witr ferz e. Wî ev gotin ji Ubadah ibn As-Samit re got, û ew bi rîwayeta li ser pênc nimêzên ferzkirî bersiv da.
Nimêjek bi hejmareke tek ji yekeyên nimêjê, ku bi gelemperî piştî nimêja şevê tê kirin.
Ji aliyê Allah ve wek fermaneke mecbûrî li ser bendeyan hatiye danîn.
Bi zanebûn nimêzan bêgirîng dîtin û girîngiya wan rêz negirtin.
Zanyar ji vê rîwayetê derdixin ku pênc nimêzên rojane nimêzên ferz in û paşguhkirina wan mijareke giran e. Beş dibêje ku kesê wan neke, di nav soza îlahî de nîne, lê biryara dawî ji Allah re dihêle: Ew dikare ceza bike an jî bibexşîne. Çar mezhebên hiqûqa Sunnî witrê wek nimêja şeşemîn a rojane ya ferz nabînin; zanyarên Henefî lê wê wek wajib binav dikin, lê sê mezhebên din wê nimêjeke bi tundî pêşniyarkirî dihesibînin.
- Pênc nimêzên rojane biparêze û wan di wextê xwe de bi baldarî bike.
- Girîngiya îbadetên ferz cidî bigire û ji bêhişiyê nimêzan paşguh neke.
- Dema cudahî hebe, li pey zanîna pêbawer bikeve û biryara dawî ya li ser mirovan bide Allah.
Ev rîwayet bi pirsê ve girêdayî ye ku Allah çend nimêz ferz kiriye û cûdahiya di navbera pênc nimêzên ferz û nimêzên zêde de piştrast dike.
Sunan an-Nasa'i · #460 (Sahih)Ev rîwayeta sahih jî li ser pêkanîna pênc nimêzan û xelata ku bi wan ve girêdayî ye diaxive.
Sunan an-Nasa'i · #462 (Sahih)Berawirdkirina bi çemekê re, ku kesek rojê pênc caran tê de xwe dişo, eşkere dike ku nimêzên rojane çawa gunehan jê dibin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.