Sunan an-Nasa'i, hedîsa 460
Awf ibn Malik al-Ashja'i rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Awf ibn Malik al-Ashja'i hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُسْهِرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ، عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ يَزِيدَ، عَنْ أَبِي إِدْرِيسَ الْخَوْلاَنِيِّ، عَنْ أَبِي مُسْلِمٍ الْخَوْلاَنِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنَا الْحَبِيبُ الأَمِينُ، عَوْفُ بْنُ مَالِكٍ الأَشْجَعِيُّ قَالَ كُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " أَلاَ تُبَايِعُونَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " . فَرَدَّدَهَا ثَلاَثَ مَرَّاتٍ فَقَدَّمْنَا أَيْدِيَنَا فَبَايَعْنَاهُ فَقُلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ بَايَعْنَاكَ فَعَلاَمَ قَالَ " عَلَى أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ وَلاَ تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا وَالصَّلَوَاتِ الْخَمْسِ وَأَسَرَّ كَلِمَةً خَفِيَّةً أَنْ لاَ تَسْأَلُوا النَّاسَ شَيْئًا " .
Emrû bîn Mensûr ji me re ragihand û got: Ebû Mushir ji me re hedîs vegot û got: Seîd bîn Ebdilezîz ji me re hedîs vegot, ji Rebîa bîn Yezîd, ji Ebû Îdrîs el-Xewlanî, ji Ebû Mûslim el-Xewlanî, wî got: Hebîbê Emîn Evf bîn Malik el-Eşceî ji me re ragihand û got: Em li cem Resûlullah ﷺ bûn, wî got:
"Ma hûn bi Resûlullah ﷺ re bey'atê nakin?" Wî ev yek sê caran dubare kir. Me destên xwe dirêj kirin û me bi wî re bey'at kir. Me got: "Ey Resûlê Allah! Me bi te re bey'at kir, lê li ser çi?" Wî got: "Li ser ku hûn tenê Allah'a perestî bikin û tiştekî nekin şirîkê wî, û pênc nimêjan bicih bînin." Û wî bi dengekî nizm got: "Û ku hûn ji mirovan tiştekî nexwazin."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Soza baweriyê tewhîd, pênc nimêj û xwe-kontrolkirinê dihewîne.
Sozeke giranbiha ye ku mirov di sînorên tiştên ku Allah fermankiriye de ji Peyxemberê Allah ﷺ re bê guhdarî.
Perestina kesekî an tiştekî din li kêleka Allah, an jî taybetmendiyên xwedayî pê ve girêdan.
Ji mirovan alîkarî an mal ne xwestin; ev rûmet û pêbaweriya bi Allah re diyar dike, ne qedexeya alîkariya pêwîst.
Zanyar ji vê derdixin ku tewhîd bingeha îbadetê ye û domandina pênc nimêjên rojane berpirsiyariyeke bingehîn e. Gotina nerm a derbarê nexwestinê de xwe-kontrolkirin û pêbaweriya bi Allah re diyar dike. Ev nayê vê wateyê ku kesek di tengaviyê de nikare alîkariya destûrî bixwaze; nivîs dûrketina ji girêdayîbûna bêhewcetî bi mirovan pesn dide.
- Tewhîda xwe biparêze, tenê Allah perest bike û niyeta xwe bi rêkûpêk nû bike.
- Pênc nimêjan bi hişyarî di rojbûna xwe de plan bike û wan di wextê xwe de bike.
- Spasdariyê û xwebisêwirînê pêş bixe, lê dema bi rastî pêdivî ye bê şerm alîkariya destûrî bixwaze.
Ev rivayet nimêjên rojane wekî beşek ji erkan dibêje û cihê salahê di pratîka baweriyê de ronî dike.
Sunan an-Nasa'i · #459 (Sahih)Pirsê derbarê hejmara nimêjan de rasterast bi erkê pênc nimêjên rojane yên ku li vir hatine gotin ve girêdayî ye.
Sunan an-Nasa'i · #462 (Sahih)Berawirdkirina nimêjê bi çemekî ku mirov rojê pênc caran tê de xwe dişo, wateya paqijker a ku bi nimêjê dubare dibe zelal dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.