Sunan an-Nasa'i, hedîsa 626
Abdullah ibn Umar rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Abdullah ibn Umar hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ الْحَسَنِ، قَالاَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي نَافِعٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ كَانَ الْمُسْلِمُونَ حِينَ قَدِمُوا الْمَدِينَةَ يَجْتَمِعُونَ فَيَتَحَيَّنُونَ الصَّلاَةَ وَلَيْسَ يُنَادِي بِهَا أَحَدٌ فَتَكَلَّمُوا يَوْمًا فِي ذَلِكَ فَقَالَ بَعْضُهُمُ اتَّخِذُوا نَاقُوسًا مِثْلَ نَاقُوسِ النَّصَارَى . وَقَالَ بَعْضُهُمْ بَلْ قَرْنًا مِثْلَ قَرْنِ الْيَهُودِ . فَقَالَ عُمَرُ رضى الله عنه أَوَلاَ تَبْعَثُونَ رَجُلاً يُنَادِي بِالصَّلاَةِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا بِلاَلُ قُمْ فَنَادِ بِالصَّلاَةِ " .
Mihemed kurê Îsmaîl û Îbrahîm kurê Hesen ji me re ragihandin; wan her duyan gotin: Heccac ji me re hedîs vegot; wî got: Îbn Cureyc got: Nafi' ji min re ragihand, ji Ebdullah kurê Umer, ku wî digot: Dema misilman hatin Medîneyê, ew dicivîn û li benda dema nimêjê diman û kesî bang nedikir. Rojekê wan li ser vê mijarê axivîn. Hin ji wan gotin:
"Em zengilekê wekî yê xiristiyanan bikar bînin." Hinên din jî gotin: "Na, em qerneyekê wekî yê cihûyan bikar bînin." Hingê Umer (bila Allah jê razî be) got: "Çima hûn mêrekî naşînin da ku banga nimêjê bike?" Wê demê Resûlê Allah ﷺ ferman da: "Ey Bîlal! Rabe û banga nimêjê bike."
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Ezan wekî nîşanek naskirî ji bo civaka misilmanan hate danîn.
Piştî gihîştina misilmanan li Medîneyê, ew ji bo nimêjê diciviyan, lê hîn bang tune bû. Wan rêyên ragihandina dema nimêjê nîqaş kirin, paşê Pêxember ﷺ ferman da Bilal ku bangê bike.
Banga diyarkirî ku radigihîne dema nimêja farz hatiye.
Amûrekî metalî yê vala ye ku bi lêkerekê lêdixin, mîna zengilê.
Amûrekî bayî ye ku di vê vegotinê de wek rêyekê pêşniyarkirî ji bo civandina mirovan tê gotin.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku ezan ji bo ragihandina dema nimêjê û civandina civakê ye. Bang di îbadeta îslamî de formeke taybet û diyarkirî wergirt, li şûna amûrên ku hatibûn pêşniyarkirin. Çar mezhebên sunnî ezanê ji bo nimêzên bi cemaatê wek tiştekî meşrû nas dikin; ew di hin hûrguliyan de li ser nirxandina hiqûqî û sepandina wê cuda ne.
- Bihêle ku demên nimêjê bi awayekî zelal û di wextê xwe de ji civakê re bên ragihandin.
- Di pratîkên olî yên hevbeş de formên diyarkirî bi kar bîne û taybetiya îbadeta îslamî li ber çavan bigire.
- Dema ku hewcedariyek praktîk a civakê hewceyî baldariyê be, dest bi gavê bike, wekî ku Omer kir û pêşniyar kir ku kesek ji bo bangkirina nimêjê bê hilbijartin.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.