Sunan an-Nasa'i, hedîsa 932
Wa'il ibn Hujr rivayet kiriye. Nivîsa erebî bi wergera me û ravekirinê.
Ji Wa'il ibn Hujr hatiye rîwayetkirin
Rîwayet
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مَخْلَدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ الْجَبَّارِ بْنِ وَائِلٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ صَلَّيْتُ خَلْفَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا كَبَّرَ رَفَعَ يَدَيْهِ أَسْفَلَ مِنْ أُذُنَيْهِ فَلَمَّا قَرَأَ { غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَلاَ الضَّالِّينَ } قَالَ " آمِينَ " . فَسَمِعْتُهُ وَأَنَا خَلْفَهُ . قَالَ فَسَمِعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَجُلاً يَقُولُ الْحَمْدُ لِلَّهِ حَمْدًا كَثِيرًا طَيِّبًا مُبَارَكًا فِيهِ فَلَمَّا سَلَّمَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم مِنْ صَلاَتِهِ قَالَ " مَنْ صَاحِبُ الْكَلِمَةِ فِي الصَّلاَةِ " . فَقَالَ الرَّجُلُ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمَا أَرَدْتُ بِهَا بَأْسًا . قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " لَقَدِ ابْتَدَرَهَا اثْنَا عَشَرَ مَلَكًا فَمَا نَهْنَهَهَا شَىْءٌ دُونَ الْعَرْشِ " .
Ebdulcebar bin Wail ji bavê xwe ragihand ku wî got:
"Min li pişt Resûlullah ﷺ nimêj kir. Gava wî tekbîr anî, destên xwe heta binê guhên xwe bilind kirin. Gava wî ayeta 'Xeyril-meğdûbî 'eleyhim we la-ddallîn' xwend, got 'Amîn' û min ew bihîst her çend ez li pişt wî bûm. Paşê Resûlullah ﷺ bihîst ku mêrekî digot: 'El-hamdu lillahi hemden kesîren tayyiben mubareken fîh'. Gava Pêxember ﷺ nimêja xwe temam kir û selam da, pirsî: 'Kî ye yê ku di nimêjê de van gotinan got?' Mêrik got: 'Ez im, ey Resûlê Allah, lê min tiştekî xerab mebest nekiribû.' Pêxember ﷺ fermû: 'Donzdeh milyaket lez kirin da ku wan bigirin û tiştekî rê li ber negirt ku ew bigihîjin Erşê.'"
Werger û ravekirin ji hêla Khutba World ve, ji erebî hatine wergerandin.
Pesindekirinekî dilxwaz di dema nimêjê de ji aliyê diwanzdeh milyaketan ve hate pêşwazîkirin.
Gotina “Allahu ekber” — Allah herî mezin e — ku nimêj bi wê dest pê dike.
Duaeke bi wateya: “Ya Allah, vê dua-yê qebûl bike.”
Al-‘Arş: ‘Erşa Allah, ku di riwayetê de wekî armanca ku pesindkirin ber bi wê ve bilind dibe hatiye gotin.
Zanyar ji vê yekê derdixin ku di nimêjê de bi gotinên dilxwaz Allah pesinandin destûr e, her çend ew gotin wekî nivîseke sabît a nimêjê nehatibin vegotin, heya ku guncaw bin û nimêjê nelixisînin. Pêxember ﷺ pesindkirin pejirand û nirxa wê ya mezin pesn da. Riwayet herwiha vedibêje ku wî di destpêka nimêjê de destên xwe bilind kirin û piştî El-Fatiha “Amîn” got.
- Bi baldarî û dilsozî Allah pesin bike; gotinên kurt ên spasiyê dikarin nirxeke mezin hebin.
- Di nimêjê de tenê gotinên ku Allah pesin dikin an bi kiryarên nimêjê re guncaw in bibêje.
- Wateya nivîsên nimêjê fêr bibe da ku wan bi hişmendiyeke mezintir bibêjî.
Ev riwayeta sahih behsa gotina “Amîn” di nimêjê de dike û beşa yekem a vê riwayetê temam dike.
Sunan an-Nasa'i · #879 (Sahih)Ev riwayeta sahih ji Wa’il ibn Hujrê jî nimêja li pey Pêxember ﷺ û bilindkirina destan di dema tekbîrê de vedibêje.
Sunan an-Nasa'i · #931 (Hasan)Ev riwayet behsa pesindkirin û bîranîna Allah di nimêjê de dike.
Her roj hedîsek, bi zimanê te
Sepan her roj hedîsek bi ravekirinê dide te, herwiha wek wîdjetekê li ser telefona te. Bikaranîna wê belaş e.