Sahih al-Bukhari, hadith 2730
Overgeleverd door Abdullah ibn Umar. Arabische tekst met eigen vertaling en uitleg.
Overgeleverd door Abdullah ibn Umar
Sahih al-Bukhari geldt als geheel als betrouwbaar.
De overlevering
حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى أَبُو غَسَّانَ الْكِنَانِيُّ، أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ لَمَّا فَدَعَ أَهْلُ خَيْبَرَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، قَامَ عُمَرُ خَطِيبًا فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ عَامَلَ يَهُودَ خَيْبَرَ عَلَى أَمْوَالِهِمْ، وَقَالَ " نُقِرُّكُمْ مَا أَقَرَّكُمُ اللَّهُ ". وَإِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ خَرَجَ إِلَى مَالِهِ هُنَاكَ فَعُدِيَ عَلَيْهِ مِنَ اللَّيْلِ، فَفُدِعَتْ يَدَاهُ وَرِجْلاَهُ، وَلَيْسَ لَنَا هُنَاكَ عَدُوٌّ غَيْرُهُمْ، هُمْ عَدُوُّنَا وَتُهَمَتُنَا، وَقَدْ رَأَيْتُ إِجْلاَءَهُمْ، فَلَمَّا أَجْمَعَ عُمَرُ عَلَى ذَلِكَ أَتَاهُ أَحَدُ بَنِي أَبِي الْحُقَيْقِ، فَقَالَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، أَتُخْرِجُنَا وَقَدْ أَقَرَّنَا مُحَمَّدٌ صلى الله عليه وسلم وَعَامَلَنَا عَلَى الأَمْوَالِ، وَشَرَطَ ذَلِكَ لَنَا فَقَالَ عُمَرُ أَظَنَنْتَ أَنِّي نَسِيتُ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَيْفَ بِكَ إِذَا أُخْرِجْتَ مِنْ خَيْبَرَ تَعْدُو بِكَ قَلُوصُكَ، لَيْلَةً بَعْدَ لَيْلَةٍ ". فَقَالَ كَانَتْ هَذِهِ هُزَيْلَةً مِنْ أَبِي الْقَاسِمِ. قَالَ كَذَبْتَ يَا عَدُوَّ اللَّهِ. فَأَجْلاَهُمْ عُمَرُ وَأَعْطَاهُمْ قِيمَةَ مَا كَانَ لَهُمْ مِنَ الثَّمَرِ مَالاً وَإِبِلاً وَعُرُوضًا، مِنْ أَقْتَابٍ وَحِبَالٍ وَغَيْرِ ذَلِكَ. رَوَاهُ حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، أَحْسِبُهُ عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنْ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، اخْتَصَرَهُ.
Aboe Ahmad heeft ons overgeleverd, Moehammad ibn Yahya Aboe Ghassan al-Kinani heeft ons overgeleverd, Malik heeft ons bericht, van Nafi', van Ibn Oemar - moge Allah tevreden zijn met hen beiden - die zei: Toen de mensen van Khaibar Abdullah ibn Oemar zijn handen en voeten ontwrichtten, stond Oemar op als prediker en zei: 'Waarlijk, de Boodschapper van Allah ﷺ had een overeenkomst gesloten met de Joden van Khaibar betreffende hun bezittingen, en hij zei tegen hen:
"Wij laten jullie verblijven zolang Allah jullie laat verblijven." En waarlijk, Abdullah ibn Oemar ging naar zijn eigendom daar en werd 's nachts aangevallen, waarbij zijn handen en voeten werden ontwricht. Wij hebben daar geen andere vijanden dan hen; zij zijn onze vijanden en degenen die wij verdenken. Ik heb daarom besloten hen te verdrijven.' Toen Oemar dit besluit had genomen, kwam een van de zonen van Aboe al-Hoekaiq naar hem toe en zei: 'O Amir al-Moeminien, wilt u ons verdrijven terwijl Moehammad ﷺ ons toestond te blijven en een overeenkomst met ons sloot over onze bezittingen, en deze voorwaarde voor ons stelde?' Oemar antwoordde: 'Denk je dat ik de woorden van de Boodschapper van Allah ﷺ ben vergeten: "Hoe zal het met je gaan wanneer je uit Khaibar wordt verdreven en je kameel je nacht na nacht draagt?"' Hij zei: 'Dat was slechts een grapje van Aboe al-Qasim.' Oemar zei: 'Je liegt, o vijand van Allah!' Vervolgens verdreef Oemar hen en gaf hun de waarde van wat zij aan vruchten hadden in geld, kamelen en goederen, zoals zadels, touwen en dergelijke. Hammad ibn Salamah heeft dit overgeleverd van Obeidallah, volgens mij van Nafi', van Ibn Oemar, van Oemar, van de Profeet ﷺ, in verkorte vorm.
Vertaling en uitleg door Khutba World, vertaald vanuit het Arabisch.
Omar verdreef Khaibars Joden na een aanval en vergoedde hun bezit.
Abdullah ibn Omar werd tijdens een bezoek aan zijn bezit in Khaibar ’s nachts aangevallen en liep verwondingen aan zijn handen en voeten op. Omar besloot daarop de Joodse bewoners te verdrijven; bij de uitvoering verwees hij naar de woorden van de Profeet ﷺ over hun toekomstige vertrek en betaalde hij hun de waarde van hun vruchten en goederen.
Een oase en landbouwgebied ten noorden van Medina.
Mensen verplichten een gebied te verlaten.
Betaling ter waarde van bezittingen die iemand achterlaat.
Geleerden bespreken deze overlevering bij de regels over verdragen, bestuur en de status van grond. Zij leiden eruit af dat een overeenkomst geldt volgens haar voorwaarden, maar dat de Profeet ﷺ in dit geval het verblijf van de bewoners afhankelijk maakte van Allahs toestemming. Omars besluit volgde op de aanval op Abdullah en op zijn herinnering aan de uitspraak van de Profeet ﷺ; hij liet de bewoners niet zonder vergoeding vertrekken. De overlevering is geen algemene machtiging om gemeenschappen collectief te straffen: zulke beslissingen vallen onder bevoegd bestuur en moeten rechtvaardig worden uitgevoerd.
- Lees afspraken zorgvuldig en handel volgens de voorwaarden die werkelijk zijn overeengekomen.
- Wanneer bestuurders ingrijpende besluiten nemen, moeten zij de feiten onderzoeken en rechtvaardig handelen.
- Wie mensen laat vertrekken, hoort hun rechtmatige bezit en aanspraken eerlijk af te handelen.
Wat deze overlevering betekent van innerlijk naar samenleving — tik op een kring om te openen.
Deze overlevering beschrijft de overeenkomst van de Profeet ﷺ met de bewoners van Khaibar en helpt de voorwaarden van hun verblijf te begrijpen.
Sahih al-Bukhari · #2732 (Sahih)Het verslag over al-Hudaibiya laat zien hoe afspraken zorgvuldig werden behandeld en vormt een verwante context bij het thema verdragen.
Elke dag een hadith, in jouw taal
De app geeft je dagelijks een hadith met uitleg, ook als widget op je telefoon. Gratis te gebruiken.