Sahih al-Bukhari, hadith 2941
Overgeleverd door Abdullah ibn Abbas. Arabische tekst met eigen vertaling en uitleg.
Van al‑Bukhari terug naar de Profeet ﷺ
- 1Ibrahim ibn Hamzavertelde het aan al‑Bukhariإِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ
- 2Ibrahim ibn Sa'dإِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ
- 3Salih ibn Kaysanصَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ
- 4Ibn Shihabابْنِ شِهَابٍ
- 5Ubaydullah ibn Abdullah ibn Utbaعُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ
- 6Abdullah ibn Abbasعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ
- 7De Boodschapper van Allah ﷺرَسُولُ اللَّهِ ﷺ
Volgorde zoals in de Arabische tekst van deze overlevering. De namen zijn uit het Arabisch omgezet naar Latijns schrift. Sahih al-Bukhari geldt als geheel als betrouwbaar.
De overlevering
حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ حَمْزَةَ، حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ صَالِحِ بْنِ كَيْسَانَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبَّاسٍ ـ رضى الله عنهما ـ أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَتَبَ إِلَى قَيْصَرَ يَدْعُوهُ إِلَى الإِسْلاَمِ، وَبَعَثَ بِكِتَابِهِ إِلَيْهِ مَعَ دِحْيَةَ الْكَلْبِيِّ، وَأَمَرَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَدْفَعَهُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى لِيَدْفَعَهُ إِلَى قَيْصَرَ، وَكَانَ قَيْصَرُ لَمَّا كَشَفَ اللَّهُ عَنْهُ جُنُودَ فَارِسَ مَشَى مِنْ حِمْصَ إِلَى إِيلِيَاءَ، شُكْرًا لِمَا أَبْلاَهُ اللَّهُ، فَلَمَّا جَاءَ قَيْصَرَ كِتَابُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ حِينَ قَرَأَهُ الْتَمِسُوا لِي هَا هُنَا أَحَدًا مِنْ قَوْمِهِ لأَسْأَلَهُمْ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم. قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَأَخْبَرَنِي أَبُو سُفْيَانَ، أَنَّهُ كَانَ بِالشَّأْمِ فِي رِجَالٍ مِنْ قُرَيْشٍ، قَدِمُوا تِجَارًا فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَتْ بَيْنَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَبَيْنَ كُفَّارِ قُرَيْشٍ، قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَوَجَدَنَا رَسُولُ قَيْصَرَ بِبَعْضِ الشَّأْمِ فَانْطَلَقَ بِي وَبِأَصْحَابِي حَتَّى قَدِمْنَا إِيلِيَاءَ، فَأُدْخِلْنَا عَلَيْهِ، فَإِذَا هُوَ جَالِسٌ فِي مَجْلِسِ مُلْكِهِ وَعَلَيْهِ التَّاجُ، وَإِذَا حَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ فَقَالَ لِتُرْجُمَانِهِ سَلْهُمْ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا إِلَى هَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا أَقْرَبُهُمْ نَسَبًا. قَالَ مَا قَرَابَةُ مَا بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ فَقُلْتُ هُوَ ابْنُ عَمِّي، وَلَيْسَ فِي الرَّكْبِ يَوْمَئِذٍ أَحَدٌ مِنْ بَنِي عَبْدِ مَنَافٍ غَيْرِي. فَقَالَ قَيْصَرُ أَدْنُوهُ. وَأَمَرَ بِأَصْحَابِي فَجُعِلُوا خَلْفَ ظَهْرِي عِنْدَ كَتِفِي، ثُمَّ قَالَ لِتُرْجُمَانِهِ قُلْ لأَصْحَابِهِ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا الرَّجُلَ عَنِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ، فَإِنْ كَذَبَ فَكَذِّبُوهُ. قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَاللَّهِ لَوْلاَ الْحَيَاءُ يَوْمَئِذٍ مِنْ أَنْ يَأْثُرَ أَصْحَابِي عَنِّي الْكَذِبَ لَكَذَبْتُهُ حِينَ سَأَلَنِي عَنْهُ، وَلَكِنِّي اسْتَحْيَيْتُ أَنْ يَأْثُرُوا الْكَذِبَ عَنِّي فَصَدَقْتُهُ، ثُمَّ قَالَ لِتُرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُ كَيْفَ نَسَبُ هَذَا الرَّجُلِ فِيكُمْ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ. قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ أَحَدٌ مِنْكُمْ قَبْلَهُ قُلْتُ لاَ. فَقَالَ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ عَلَى الْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لاَ. قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ لاَ. قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ قُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ. قَالَ فَيَزِيدُونَ أَوْ يَنْقُصُونَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ. قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قُلْتُ لاَ. قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لاَ، وَنَحْنُ الآنَ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ، نَحْنُ نَخَافُ أَنْ يَغْدِرَ. قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَلَمْ يُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا أَنْتَقِصُهُ بِهِ لاَ أَخَافُ أَنْ تُؤْثَرَ عَنِّي غَيْرُهَا. قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ أَوْ قَاتَلَكُمْ قُلْتُ نَعَمْ. قَالَ فَكَيْفَ كَانَتْ حَرْبُهُ وَحَرْبُكُمْ قُلْتُ كَانَتْ دُوَلاً وَسِجَالاً، يُدَالُ عَلَيْنَا الْمَرَّةَ وَنُدَالُ عَلَيْهِ الأُخْرَى. قَالَ فَمَاذَا يَأْمُرُكُمْ قَالَ يَأْمُرُنَا أَنْ نَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ لاَ نُشْرِكُ بِهِ شَيْئًا، وَيَنْهَانَا عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُنَا، وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلاَةِ وَالصَّدَقَةِ وَالْعَفَافِ وَالْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ وَأَدَاءِ الأَمَانَةِ. فَقَالَ لِتُرْجُمَانِهِ حِينَ قُلْتُ ذَلِكَ لَهُ قُلْ لَهُ إِنِّي سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ فِيكُمْ، فَزَعَمْتَ أَنَّهُ ذُو نَسَبٍ، وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا، وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ مِنْكُمْ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ، فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ مِنْكُمْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ قُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَمُّ بِقَوْلٍ قَدْ قِيلَ قَبْلَهُ. وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ، فَعَرَفْتُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَدَعَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ، فَقُلْتُ لَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مَلِكٌ قُلْتُ يَطْلُبُ مُلْكَ آبَائِهِ. وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمُ اتَّبَعُوهُ، وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَزِيدُونَ أَوْ يَنْقُصُونَ فَزَعَمْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ، وَكَذَلِكَ الإِيمَانُ حَتَّى يَتِمَّ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ، فَكَذَلِكَ الإِيمَانُ حِينَ تَخْلِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ لاَ يَسْخَطُهُ أَحَدٌ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَزَعَمْتَ أَنْ لاَ، وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لاَ يَغْدِرُونَ. وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَاتَلْتُمُوهُ وَقَاتَلَكُمْ فَزَعَمْتَ أَنْ قَدْ فَعَلَ، وَأَنَّ حَرْبَكُمْ وَحَرْبَهُ تَكُونُ دُوَلاً، وَيُدَالُ عَلَيْكُمُ الْمَرَّةَ وَتُدَالُونَ عَلَيْهِ الأُخْرَى، وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْتَلَى، وَتَكُونُ لَهَا الْعَاقِبَةُ، وَسَأَلْتُكَ بِمَاذَا يَأْمُرُكُمْ فَزَعَمْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ وَلاَ تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا، وَيَنْهَاكُمْ عَمَّا كَانَ يَعْبُدُ آبَاؤُكُمْ، وَيَأْمُرُكُمْ بِالصَّلاَةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ وَالْوَفَاءِ بِالْعَهْدِ، وَأَدَاءِ الأَمَانَةِ، قَالَ وَهَذِهِ صِفَةُ النَّبِيِّ، قَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ، وَلَكِنْ لَمْ أَظُنَّ أَنَّهُ مِنْكُمْ، وَإِنْ يَكُ مَا قُلْتَ حَقًّا، فَيُوشِكُ أَنْ يَمْلِكَ مَوْضِعَ قَدَمَىَّ هَاتَيْنِ، وَلَوْ أَرْجُو أَنْ أَخْلُصَ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لُقِيَّهُ، وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ قَدَمَيْهِ. قَالَ أَبُو سُفْيَانَ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُرِئَ فَإِذَا فِيهِ " بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ، إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ، سَلاَمٌ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى، أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الإِسْلاَمِ، أَسْلِمْ تَسْلَمْ، وَأَسْلِمْ يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ، فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَعَلَيْكَ إِثْمُ الأَرِيسِيِّينَ وَ{يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لاَ نَعْبُدَ إِلاَّ اللَّهَ وَلاَ نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلاَ يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ}". قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا أَنْ قَضَى مَقَالَتَهُ، عَلَتْ أَصْوَاتُ الَّذِينَ حَوْلَهُ مِنْ عُظَمَاءِ الرُّومِ، وَكَثُرَ لَغَطُهُمْ، فَلاَ أَدْرِي مَاذَا قَالُوا، وَأُمِرَ بِنَا فَأُخْرِجْنَا، فَلَمَّا أَنْ خَرَجْتُ مَعَ أَصْحَابِي وَخَلَوْتُ بِهِمْ قُلْتُ لَهُمْ لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ، هَذَا مَلِكُ بَنِي الأَصْفَرِ يَخَافُهُ، قَالَ أَبُو سُفْيَانَ وَاللَّهِ مَا زِلْتُ ذَلِيلاً مُسْتَيْقِنًا بِأَنَّ أَمْرَهُ سَيَظْهَرُ، حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ قَلْبِي الإِسْلاَمَ وَأَنَا كَارِهٌ.
Abdullah ibn Abbas (moge Allah tevreden zijn met hen beiden) verhaalde dat de Boodschapper van Allah ﷺ een brief schreef aan Caesar en hem uitnodigde tot de Islam. Hij stuurde zijn brief via Dihya al-Kalbi, en de Boodschapper van Allah ﷺ beval hem deze te overhandigen aan de gouverneur van Busra, die hem op zijn beurt naar Caesar zou sturen. Nadat Allah hem de overwinning op de Perzische troepen had geschonken, was Caesar uit dankbaarheid voor wat Allah hem had gegeven vanuit Hims naar Ilya (Jeruzalem) gelopen. Toen de brief van de Boodschapper van Allah ﷺ bij Caesar aankwam, zei hij na het lezen ervan:
"Zoek hier iemand van zijn volk voor mij, zodat ik hem kan ondervragen over de Boodschapper van Allah ﷺ." Ibn Abbas zei: "Abu Sufyan vertelde mij dat hij zich in Sham bevond met enkele mannen van de Qoeraisj, die daar als kooplieden waren gekomen tijdens de wapenstilstand tussen de Boodschapper van Allah ﷺ en de ongelovigen van de Qoeraisj." Abu Sufyan zei: "De bode van Caesar vond ons ergens in Sham en nam mij en mijn metgezellen mee naar Ilya. We werden bij hem binnengeleid en zagen hem zitten in zijn koninklijke raadzaal, met een kroon op zijn hoofd, omringd door de hoogwaardigheidsbekleders van de Romeinen. Hij zei tegen zijn tolk: 'Vraag hen wie van hen het nauwst verwant is aan deze man die beweert een profeet te zijn.'" Abu Sufyan vervolgde: "Ik antwoordde: 'Ik ben het nauwst aan hem verwant.' Hij vroeg: 'Wat is uw verwantschap met hem?' Ik antwoordde: 'Hij is mijn neef,' en er was die dag niemand van Banu Abd Manaf in het gezelschap behalve ik. Caesar zei: 'Laat hem naderbij komen.' Hij beval dat mijn metgezellen achter mij bij mijn schouders zouden staan, en zei toen tegen zijn tolk: 'Zeg tegen zijn metgezellen dat ik deze man zal ondervragen over degene die beweert een profeet te zijn. Als hij liegt, moeten zij hem tegenspreken.'" Abu Sufyan zei: "Bij Allah! Als ik niet bang was geweest dat mijn metgezellen mij als een leugenaar zouden bestempelen, zou ik over hem hebben gelogen toen hij mij ondervroeg. Maar ik schaamde mij ervoor dat zij leugens over mij zouden vertellen, dus sprak ik de waarheid. Vervolgens zei hij tegen zijn tolk: 'Vraag hem hoe de afkomst van deze man onder jullie is.' Ik antwoordde: 'Hij heeft een edele afkomst onder ons.' Hij vroeg: 'Heeft iemand van jullie eerder zoiets beweerd?' Ik antwoordde: 'Nee.' Hij vroeg: 'Werd hij beschuldigd van liegen voordat hij zei wat hij zei?' Ik antwoordde: 'Nee.' Hij vroeg: 'Was er een koning onder zijn voorvaderen?' Ik antwoordde: 'Nee.' Hij vroeg: 'Volgen de edelen hem of de zwakkeren?' Ik antwoordde: 'Het zijn de zwakkeren die hem volgen.' Hij vroeg: 'Nemen zij toe of af?' Ik antwoordde: 'Zij nemen toe.' Hij vroeg: 'Keert iemand zich af uit ontevredenheid over zijn godsdienst nadat hij die heeft aangenomen?' Ik antwoordde: 'Nee.' Hij vroeg: 'Verbreedt hij beloften?' Ik antwoordde: 'Nee, maar wij bevinden ons momenteel in een wapenstilstand met hem en wij vrezen dat hij ons zal verraden.'" Abu Sufyan voegde eraan toe: "Ik kon geen enkel woord vinden om hem te bekritiseren zonder bang te zijn dat alleen dat woord over mij zou worden overgeleverd." Caesar vroeg: "Hebben jullie tegen hem gevochten of heeft hij tegen jullie gevochten?" Ik antwoordde: "Ja." Hij vroeg: "Hoe verliep de strijd tussen jullie?" Ik antwoordde: "Het wisselde; soms wonnen zij en soms wonnen wij." Hij vroeg: "Wat beveelt hij jullie?" Ik antwoordde: "Hij beveelt ons Allah alleen te aanbidden en Hem niets deelgenoot te maken, en verbiedt ons wat onze vaderen aanbaden. Hij beveelt ons het gebed, liefdadigheid, kuisheid, het nakomen van beloften en het teruggeven van toevertrouwde zaken." Toen ik dit had gezegd, zei hij tegen zijn tolk: "Zeg tegen hem: Ik heb je gevraagd naar zijn afkomst onder jullie, en jij beweerde dat hij van edele afkomst is. Zo worden ook de boodschappers gezonden uit de edelste geslachten van hun volkeren. Ik heb je gevraagd of iemand van jullie eerder zoiets heeft beweerd, en jij beweerde van niet. Als het antwoord ja was geweest, zou ik hebben gedacht dat deze man iets navolgde wat eerder was gezegd. Ik heb je gevraagd of jullie hem ooit van liegen hadden beschuldigd voordat hij zei wat hij zei, en jij beweerde van niet. Daaruit leidde ik af dat hij niet zou liegen over mensen en zeker niet over Allah. Ik heb je gevraagd of er een koning onder zijn voorvaderen was, en jij beweerde van niet. Als dat wel zo was, zou ik hebben gedacht dat hij het koninkrijk van zijn voorvaderen wilde heroveren. Ik heb je gevraagd of de edelen of de zwakkeren hem volgen, en jij beweerde dat de zwakkeren hem volgen; en zij zijn nu eenmaal de volgelingen van de boodschappers. Ik heb je gevraagd of zij toenemen of afnemen, en jij beweerde dat zij toenemen; en zo is het geloof totdat het voltooid is. Ik heb je gevraagd of iemand zich afkeert uit ontevredenheid over zijn godsdienst nadat hij die heeft aangenomen, en jij beweerde van niet; en zo is het geloof: wanneer de vreugde ervan de harten doordringt, keert niemand zich ertegen. Ik heb je gevraagd of hij verraad pleegt, en jij beweerde van niet; en zo zijn de boodschappers, zij plegen geen verraad. Ik heb je gevraagd of jullie tegen hem hebben gevochten en hij tegen jullie, en jij beweerde dat dit zo was, en dat de strijd wisselend verliep; en zo worden de boodschappers beproefd, maar de uiteindelijke overwinning is voor hen. Ik heb je gevraagd wat hij jullie beveelt, en jij beweerde dat hij jullie beveelt Allah alleen te aanbidden en Hem niets deelgenoot te maken, te stoppen met wat jullie vaderen aanbaden, het gebed te verrichten, eerlijk te zijn, kuis te blijven, beloften na te komen en toevertrouwde zaken terug te geven. Dit zijn de kenmerken van een profeet. Ik wist al dat hij zou verschijnen, maar ik dacht niet dat hij uit jullie midden zou komen. Als wat je zegt waar is, zal hij spoedig de grond onder mijn twee voeten bezitten. Als ik wist dat ik hem veilig kon bereiken, zou ik de moeite nemen om hem te ontmoeten, en als ik bij hem was, zou ik zijn voeten wassen." Abu Sufyan vervolgde: "Toen liet hij de brief van de Boodschapper van Allah ﷺ brengen en deze werd voorgelezen. Er stond in: 'In de naam van Allah, de Erbarmer, de Meest Genadevolle. Van Mohammed, de dienaar van Allah en Zijn Boodschapper, aan Heraclius, de leider van de Romeinen. Vrede zij met degene die de leiding volgt. Voorts, ik nodig u uit tot de Islam. Word moslim en u zult veilig zijn; word moslim en Allah zal u uw beloning tweemaal geven. Maar als u zich afwendt, dan rust op u de zonde van de Ariërs. {O mensen van het Boek, komt tot een woord dat gelijk is tussen ons en jullie: dat wij niemand aanbidden behalve Allah en Hem in niets deelgenoten maken, en dat de één van ons de ander niet tot heer neemt naast Allah. Als zij zich dan afwenden, zeg dan: Getuigt dat wij moslims zijn} [3:64].'" Abu Sufyan zei: "Toen hij zijn toespraak had beëindigd, verhieven de hoogwaardigheidsbekleders van de Romeinen om hem heen hun stemmen en ontstond er veel tumult, zodat ik niet begreep wat zij zeiden. Wij kregen bevel om te vertrekken en werden naar buiten gebracht. Toen ik met mijn metgezellen naar buiten ging en alleen met hen was, zei ik tegen hen: 'De zaak van Ibn Abi Kabsha is machtig geworden; zelfs de koning van Banu al-Asfar vreest hem.'" Abu Sufyan voegde eraan toe: "Bij Allah, ik bleef vernederd en was er zeker van dat zijn zaak zou zegevieren, totdat Allah de Islam in mijn hart bracht, hoewel ik er aanvankelijk een hekel aan had."
Vertaling en uitleg door Khutba World, vertaald vanuit het Arabisch.
Caesar herkende in Mohammeds ﷺ waarachtigheid tekenen van profeetschap.
De aanleiding staat in de overlevering: de Boodschapper van Allah ﷺ stuurde Caesar een brief met een uitnodiging tot de Islam. Caesar ondervroeg Abu Sufyan over de Profeet ﷺ en zijn boodschap.
De titel van de Romeinse keizer; in dit verhaal gaat het om Heraclius.
Een stad in de regio Sham. De gouverneur daar moest de brief aan Caesar doorsturen.
Een toevertrouwde zaak of verantwoordelijkheid die zorgvuldig en eerlijk moet worden behandeld.
Klassieke geleerden, onder wie Ibn Hajar, wijzen erop dat de uitnodiging tot de Islam duidelijk en waardig werd overgebracht. De vragen van Caesar tonen hoe waarachtigheid, trouw aan afspraken en de groei van het geloof tekenen van profeetschap zijn. Ook leiden geleerden hieruit af dat leiders per brief tot de Islam mogen worden uitgenodigd en dat een boodschapper een brief via een tussenpersoon kan bezorgen. De brief noemt de verantwoordelijkheid van leiders voor degenen onder hun gezag; zij worden niet vrijgesteld van rekenschap doordat zij hun volk volgen.
- Wees eerlijk, ook wanneer de waarheid nadelig kan lijken voor je eigen positie.
- Kom afspraken na en behandel alles wat aan jou is toevertrouwd zorgvuldig.
- Deel je geloof met wijsheid en een heldere, respectvolle boodschap.
Wat deze overlevering betekent van innerlijk naar samenleving — tik op een kring om te openen.
Elke dag een hadith, in jouw taal
De app geeft je dagelijks een hadith met uitleg, ook als widget op je telefoon. Gratis te gebruiken.