Sahih al-Bukhari, hadith 3045
Overgeleverd door Abu Hurayrah. Arabische tekst met eigen vertaling en uitleg.
Overgeleverd door Abu Hurayrah
Sahih al-Bukhari geldt als geheel als betrouwbaar.
De overlevering
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ أَبِي سُفْيَانَ بْنِ أَسِيدِ بْنِ جَارِيَةَ الثَّقَفِيُّ ـ وَهْوَ حَلِيفٌ لِبَنِي زُهْرَةَ وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ أَبِي هُرَيْرَةَ ـ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَشَرَةَ رَهْطٍ سَرِيَّةً عَيْنًا، وَأَمَّرَ عَلَيْهِمْ عَاصِمَ بْنَ ثَابِتٍ الأَنْصَارِيَّ جَدَّ عَاصِمِ بْنِ عُمَرَ، فَانْطَلَقُوا حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالْهَدَأَةِ وَهْوَ بَيْنَ عُسْفَانَ وَمَكَّةَ ذُكِرُوا لِحَىٍّ مِنْ هُذَيْلٍ يُقَالُ لَهُمْ بَنُو لِحْيَانَ، فَنَفَرُوا لَهُمْ قَرِيبًا مِنْ مِائَتَىْ رَجُلٍ، كُلُّهُمْ رَامٍ، فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ حَتَّى وَجَدُوا مَأْكَلَهُمْ تَمْرًا تَزَوَّدُوهُ مِنَ الْمَدِينَةِ فَقَالُوا هَذَا تَمْرُ يَثْرِبَ. فَاقْتَصُّوا آثَارَهُمْ، فَلَمَّا رَآهُمْ عَاصِمٌ وَأَصْحَابُهُ لَجَئُوا إِلَى فَدْفَدٍ، وَأَحَاطَ بِهِمُ الْقَوْمُ فَقَالُوا لَهُمُ انْزِلُوا وَأَعْطُونَا بِأَيْدِيكُمْ، وَلَكُمُ الْعَهْدُ وَالْمِيثَاقُ، وَلاَ نَقْتُلُ مِنْكُمْ أَحَدًا. قَالَ عَاصِمُ بْنُ ثَابِتٍ أَمِيرُ السَّرِيَّةِ أَمَّا أَنَا فَوَاللَّهِ لاَ أَنْزِلُ الْيَوْمَ فِي ذِمَّةِ كَافِرٍ، اللَّهُمَّ أَخْبِرْ عَنَّا نَبِيَّكَ. فَرَمَوْهُمْ بِالنَّبْلِ، فَقَتَلُوا عَاصِمًا فِي سَبْعَةٍ، فَنَزَلَ إِلَيْهِمْ ثَلاَثَةُ رَهْطٍ بِالْعَهْدِ وَالْمِيثَاقِ، مِنْهُمْ خُبَيْبٌ الأَنْصَارِيُّ وَابْنُ دَثِنَةَ وَرَجُلٌ آخَرُ، فَلَمَّا اسْتَمْكَنُوا مِنْهُمْ أَطْلَقُوا أَوْتَارَ قِسِيِّهِمْ فَأَوْثَقُوهُمْ فَقَالَ الرَّجُلُ الثَّالِثُ هَذَا أَوَّلُ الْغَدْرِ، وَاللَّهِ لاَ أَصْحَبُكُمْ، إِنَّ فِي هَؤُلاَءِ لأُسْوَةً. يُرِيدُ الْقَتْلَى، فَجَرَّرُوهُ وَعَالَجُوهُ عَلَى أَنْ يَصْحَبَهُمْ فَأَبَى فَقَتَلُوهُ، فَانْطَلَقُوا بِخُبَيْبٍ وَابْنِ دَثِنَةَ حَتَّى بَاعُوهُمَا بِمَكَّةَ بَعْدَ وَقْعَةِ بَدْرٍ، فَابْتَاعَ خُبَيْبًا بَنُو الْحَارِثِ بْنِ عَامِرِ بْنِ نَوْفَلِ بْنِ عَبْدِ مَنَافٍ، وَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ قَتَلَ الْحَارِثَ بْنَ عَامِرٍ يَوْمَ بَدْرٍ، فَلَبِثَ خُبَيْبٌ عِنْدَهُمْ أَسِيرًا، فَأَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عِيَاضٍ أَنَّ بِنْتَ الْحَارِثِ أَخْبَرَتْهُ أَنَّهُمْ حِينَ اجْتَمَعُوا اسْتَعَارَ مِنْهَا مُوسَى يَسْتَحِدُّ بِهَا فَأَعَارَتْهُ، فَأَخَذَ ابْنًا لِي وَأَنَا غَافِلَةٌ حِينَ أَتَاهُ قَالَتْ فَوَجَدْتُهُ مُجْلِسَهُ عَلَى فَخِذِهِ وَالْمُوسَى بِيَدِهِ، فَفَزِعْتُ فَزْعَةً عَرَفَهَا خُبَيْبٌ فِي وَجْهِي فَقَالَ تَخْشَيْنَ أَنْ أَقْتُلَهُ مَا كُنْتُ لأَفْعَلَ ذَلِكَ. وَاللَّهِ مَا رَأَيْتُ أَسِيرًا قَطُّ خَيْرًا مِنْ خُبَيْبٍ، وَاللَّهِ لَقَدْ وَجَدْتُهُ يَوْمًا يَأْكُلُ مِنْ قِطْفِ عِنَبٍ فِي يَدِهِ، وَإِنَّهُ لَمُوثَقٌ فِي الْحَدِيدِ، وَمَا بِمَكَّةَ مِنْ ثَمَرٍ وَكَانَتْ تَقُولُ إِنَّهُ لَرِزْقٌ مِنَ اللَّهِ رَزَقَهُ خُبَيْبًا، فَلَمَّا خَرَجُوا مِنَ الْحَرَمِ لِيَقْتُلُوهُ فِي الْحِلِّ، قَالَ لَهُمْ خُبَيْبٌ ذَرُونِي أَرْكَعْ رَكْعَتَيْنِ. فَتَرَكُوهُ، فَرَكَعَ رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ قَالَ لَوْلاَ أَنْ تَظُنُّوا أَنَّ مَا بِي جَزَعٌ لَطَوَّلْتُهَا اللَّهُمَّ أَحْصِهِمْ عَدَدًا. وَلَسْتُ أُبَالِي حِينَ أُقْتَلُ مُسْلِمًا عَلَى أَىِّ شِقٍّ كَانَ لِلَّهِ مَصْرَعِي وَذَلِكَ فِي ذَاتِ الإِلَهِ وَإِنْ يَشَأْ يُبَارِكْ عَلَى أَوْصَالِ شِلْوٍ مُمَزَّعِ فَقَتَلَهُ ابْنُ الْحَارِثِ، فَكَانَ خُبَيْبٌ هُوَ سَنَّ الرَّكْعَتَيْنِ لِكُلِّ امْرِئٍ مُسْلِمٍ قُتِلَ صَبْرًا، فَاسْتَجَابَ اللَّهُ لِعَاصِمِ بْنِ ثَابِتٍ يَوْمَ أُصِيبَ، فَأَخْبَرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم أَصْحَابَهُ خَبَرَهُمْ وَمَا أُصِيبُوا، وَبَعَثَ نَاسٌ مِنْ كُفَّارِ قُرَيْشٍ إِلَى عَاصِمٍ حِينَ حُدِّثُوا أَنَّهُ قُتِلَ لِيُؤْتَوْا بِشَىْءٍ مِنْهُ يُعْرَفُ، وَكَانَ قَدْ قَتَلَ رَجُلاً مِنْ عُظَمَائِهِمْ يَوْمَ بَدْرٍ، فَبُعِثَ عَلَى عَاصِمٍ مِثْلُ الظُّلَّةِ مِنَ الدَّبْرِ، فَحَمَتْهُ مِنْ رَسُولِهِمْ، فَلَمْ يَقْدِرُوا عَلَى أَنْ يَقْطَعَ مِنْ لَحْمِهِ شَيْئًا.
Aboe Huraira (moge Allah tevreden met hem zijn) verhaalde: De Boodschapper van Allah ﷺ stuurde een groep van tien mannen als verkenners, onder leiding van Asim ibn Thabit al-Ansari, de grootvader van Asim ibn Umar. Zij vertrokken totdat zij bij al-Hada'a kwamen, een plaats tussen Usfan en Mekka. Daar werden zij opgemerkt door een tak van de stam Hudhayl, genaamd Banu Lihyan. Ongeveer tweehonderd man, allen boogschutters, haastten zich om hun sporen te volgen totdat zij de plek vonden waar zij dadels hadden gegeten die zij uit Medina hadden meegenomen. Zij zeiden:
"Dit zijn dadels uit Yathrib." Vervolgens volgden zij hun sporen verder. Toen Asim en zijn metgezellen hun achtervolgers zagen, vluchtten zij naar een hoge rotsachtige plek, waarna het volk hen omsingelde. Zij riepen naar hen: "Kom naar beneden en geef u over; wij geven u ons verbond en onze belofte dat wij niemand van jullie zullen doden." Asim ibn Thabit, de leider van de groep, zei: "Bij Allah! Ik zal vandaag niet afdalen onder de bescherming van een ongelovige. O Allah, breng onze Profeet op de hoogte van wat er met ons gebeurt!" Vervolgens schoten zij pijlen op hen af en doodden Asim samen met zes anderen. Drie mannen daalden echter af en accepteerden hun verbond en belofte; dit waren Khubaib al-Ansari, Ibn Dathina en een andere man. Toen de vijand hen in hun macht had, maakten zij de pezen van hun bogen los en bonden hen daarmee vast. De derde man zei toen: "Dit is het eerste verraad! Bij Allah, ik ga niet met jullie mee. Voorwaar, in deze gedoden hebben wij een goed voorbeeld." Zij sleurden hem weg en probeerden hem te dwingen hen te vergezellen, maar hij weigerde, waarop zij hem doodden. Zij namen Khubaib en Ibn Dathina mee en verkochten hen in Mekka na de slag bij Badr. De zonen van al-Harith ibn Amir ibn Naufal ibn Abd Manaf kochten Khubaib. Het was Khubaib die al-Harith ibn Amir had gedood op de dag van Badr. Khubaib bleef bij hen als gevangene. Ubaidullah ibn Iyad vertelde mij dat de dochter van al-Harith hem had bericht: "Toen zij zich verzamelden, leende hij een scheermes van mij om zijn schaamhaar te scheren, en ik gaf het hem. Hij nam mijn zoontje vast terwijl ik even niet oplette. Ik zag hem mijn zoon op zijn dij zetten met het scheermes in zijn hand. Ik schrok enorm, wat Khubaib aan mijn gezicht zag. Hij zei: 'Vrees je dat ik hem zal doden? Dat zou ik nooit doen.' Bij Allah, ik heb nooit een betere gevangene gezien dan Khubaib. Bij Allah, ik zag hem op een dag druiven eten terwijl hij in ijzeren kettingen zat, hoewel er op dat moment geen fruit in Mekka was." Zij placht te zeggen: "Dat was voorziening van Allah voor Khubaib." Toen zij hem buiten het heiligdom brachten om hem in het ongewijde gebied te doden, zei Khubaib tegen hen: "Laat mij twee raka'at bidden." Zij lieten hem begaan. Hij bad twee raka'at en zei daarna: "Als ik niet bang was geweest dat jullie zouden denken dat ik uit angst voor de dood treuzelde, zou ik het gebed langer hebben gemaakt. O Allah, tel hen één voor één en vernietig hen allen!" Vervolgens reciteerde hij: 'Ik sterf als moslim, en het maakt mij niet uit op welke wijze ik word gedood voor Allah's zaak. Mijn dood is ter wille van God, en als Hij wil, zegent Hij de ledematen van een verscheurd lichaam.' Daarna doodde de zoon van al-Harith hem. Zo vestigde Khubaib de sunnah van het bidden van twee raka'at voor elke moslim die geduldig ter dood wordt gebracht. Allah verhoorde het smeekgebed van Asim ibn Thabit op dezelfde dag dat hij werd getroffen. De Profeet ﷺ informeerde zijn metgezellen over hun lot en wat hen was overkomen. Later, toen sommige ongelovigen van de Qoeraisj hoorden dat Asim was gedood, stuurden zij mensen om iets van zijn lichaam te halen waarmee hij herkend kon worden, omdat hij een van hun vooraanstaanden had gedood tijdens de slag bij Badr. Maar Allah stuurde een zwerm wespen, zo groot als een schaduwrijke wolk, die boven Asim hing en hem beschermde tegen hun afgezanten, zodat zij niets van zijn vlees konden afsnijden.
Vertaling en uitleg door Khutba World, vertaald vanuit het Arabisch.
Khubaib bleef trouw aan Allah en bad voor zijn terechtstelling.
De hadith beschrijft een verkenningsmissie van tien metgezellen onder leiding van Asim ibn Thabit, hun omsingeling door Banu Lihyan en de gevangenneming en executie van Khubaib na de slag bij Badr.
Een kleine militaire groep die door de leider werd uitgezonden.
Een gebedseenheid met vaste houdingen en recitaties.
Het heilige gebied van Mekka, met bijzondere regels en bescherming.
Geleerden halen uit Khubaibs gebed het voorbeeld dat een gevangene die ter dood wordt gebracht twee raka'at mag bidden; de overlevering noemt dit een praktijk die hij heeft ingesteld. Zij benadrukken ook zijn standvastigheid, vertrouwen op Allah en zorgvuldigheid tegenover het kind van zijn gevangennemers. Zijn weigering om zich over te geven aan een verbroken belofte toont de ernst van trouw aan een verbond. Dit verhaal is geen algemene oproep tot geweld: de missie vond plaats in een specifieke historische context en geeft geen individu toestemming om geweld te gebruiken.
- Houd je aan je beloften en behandel ook mensen die tegenover je staan rechtvaardig.
- Neem vóór een zware beproeving tijd voor gebed en vraag Allah om standvastigheid.
- Laat verhalen over jihad nooit losmaken van hun context, rechtmatige bevoegdheid en regels.
Wat deze overlevering betekent van innerlijk naar samenleving — tik op een kring om te openen.
Deze sahih-overlevering beveelt aan gevangenen vrij te laten en hongerigen te voeden, en onderstreept daarmee de zorg voor mensen in kwetsbare situaties.
Sahih al-Bukhari · #2786 (Sahih)Deze overlevering behandelt de verdienste van inzet op Allahs weg en vormt een bredere thematische parallel bij de standvastigheid van Khubaib.
Elke dag een hadith, in jouw taal
De app geeft je dagelijks een hadith met uitleg, ook als widget op je telefoon. Gratis te gebruiken.