Sahih al-Bukhari, hadith 3364
Overgeleverd door Abdullah ibn Abbas. Arabische tekst met eigen vertaling en uitleg.
Overgeleverd door Abdullah ibn Abbas
Sahih al-Bukhari geldt als geheel als betrouwbaar.
De overlevering
وَحَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ أَيُّوبَ السَّخْتِيَانِيِّ، وَكَثِيرِ بْنِ كَثِيرِ بْنِ الْمُطَّلِبِ بْنِ أَبِي وَدَاعَةَ،، يَزِيدُ أَحَدُهُمَا عَلَى الآخَرِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ أَوَّلَ مَا اتَّخَذَ النِّسَاءُ الْمِنْطَقَ مِنْ قِبَلِ أُمِّ إِسْمَاعِيلَ، اتَّخَذَتْ مِنْطَقًا لَتُعَفِّيَ أَثَرَهَا عَلَى سَارَةَ، ثُمَّ جَاءَ بِهَا إِبْرَاهِيمُ، وَبِابْنِهَا إِسْمَاعِيلَ وَهْىَ تُرْضِعُهُ حَتَّى وَضَعَهُمَا عِنْدَ الْبَيْتِ عِنْدَ دَوْحَةٍ، فَوْقَ زَمْزَمَ فِي أَعْلَى الْمَسْجِدِ، وَلَيْسَ بِمَكَّةَ يَوْمَئِذٍ أَحَدٌ، وَلَيْسَ بِهَا مَاءٌ، فَوَضَعَهُمَا هُنَالِكَ، وَوَضَعَ عِنْدَهُمَا جِرَابًا فِيهِ تَمْرٌ وَسِقَاءً فِيهِ مَاءٌ، ثُمَّ قَفَّى إِبْرَاهِيمُ مُنْطَلِقًا فَتَبِعَتْهُ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ فَقَالَتْ يَا إِبْرَاهِيمُ أَيْنَ تَذْهَبُ وَتَتْرُكُنَا بِهَذَا الْوَادِي الَّذِي لَيْسَ فِيهِ إِنْسٌ وَلاَ شَىْءٌ فَقَالَتْ لَهُ ذَلِكَ مِرَارًا، وَجَعَلَ لاَ يَلْتَفِتُ إِلَيْهَا فَقَالَتْ لَهُ آللَّهُ الَّذِي أَمَرَكَ بِهَذَا قَالَ نَعَمْ. قَالَتْ إِذًا لاَ يُضَيِّعُنَا. ثُمَّ رَجَعَتْ، فَانْطَلَقَ إِبْرَاهِيمُ حَتَّى إِذَا كَانَ عِنْدَ الثَّنِيَّةِ حَيْثُ لاَ يَرَوْنَهُ اسْتَقْبَلَ بِوَجْهِهِ الْبَيْتَ، ثُمَّ دَعَا بِهَؤُلاَءِ الْكَلِمَاتِ وَرَفَعَ يَدَيْهِ، فَقَالَ {رَبَّنَا إِنِّي أَسْكَنْتُ مِنْ ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ} حَتَّى بَلَغَ {يَشْكُرُونَ}. وَجَعَلَتْ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ تُرْضِعُ إِسْمَاعِيلَ، وَتَشْرَبُ مِنْ ذَلِكَ الْمَاءِ، حَتَّى إِذَا نَفِدَ مَا فِي السِّقَاءِ عَطِشَتْ وَعَطِشَ ابْنُهَا، وَجَعَلَتْ تَنْظُرُ إِلَيْهِ يَتَلَوَّى ـ أَوْ قَالَ يَتَلَبَّطُ ـ فَانْطَلَقَتْ كَرَاهِيَةَ أَنْ تَنْظُرَ إِلَيْهِ، فَوَجَدَتِ الصَّفَا أَقْرَبَ جَبَلٍ فِي الأَرْضِ يَلِيهَا، فَقَامَتْ عَلَيْهِ ثُمَّ اسْتَقْبَلَتِ الْوَادِيَ تَنْظُرُ هَلْ تَرَى أَحَدًا فَلَمْ تَرَ أَحَدًا، فَهَبَطَتْ مِنَ، الصَّفَا حَتَّى إِذَا بَلَغَتِ الْوَادِيَ رَفَعَتْ طَرَفَ دِرْعِهَا، ثُمَّ سَعَتْ سَعْىَ الإِنْسَانِ الْمَجْهُودِ، حَتَّى جَاوَزَتِ الْوَادِيَ، ثُمَّ أَتَتِ الْمَرْوَةَ، فَقَامَتْ عَلَيْهَا وَنَظَرَتْ هَلْ تَرَى أَحَدًا، فَلَمْ تَرَ أَحَدًا، فَفَعَلَتْ ذَلِكَ سَبْعَ مَرَّاتٍ ـ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " فَذَلِكَ سَعْىُ النَّاسِ بَيْنَهُمَا ". ـ فَلَمَّا أَشْرَفَتْ عَلَى الْمَرْوَةِ سَمِعَتْ صَوْتًا، فَقَالَتْ صَهٍ. تُرِيدَ نَفْسَهَا، ثُمَّ تَسَمَّعَتْ، فَسَمِعَتْ أَيْضًا، فَقَالَتْ قَدْ أَسْمَعْتَ، إِنْ كَانَ عِنْدَكَ غِوَاثٌ. فَإِذَا هِيَ بِالْمَلَكِ، عِنْدَ مَوْضِعِ زَمْزَمَ، فَبَحَثَ بِعَقِبِهِ ـ أَوْ قَالَ بِجَنَاحِهِ ـ حَتَّى ظَهَرَ الْمَاءُ، فَجَعَلَتْ تُحَوِّضُهُ وَتَقُولُ بِيَدِهَا هَكَذَا، وَجَعَلَتْ تَغْرِفُ مِنَ الْمَاءِ فِي سِقَائِهَا، وَهْوَ يَفُورُ بَعْدَ مَا تَغْرِفُ ـ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " يَرْحَمُ اللَّهُ أُمَّ إِسْمَاعِيلَ لَوْ تَرَكَتْ زَمْزَمَ ـ أَوْ قَالَ لَوْ لَمْ تَغْرِفْ مِنَ الْمَاءِ ـ لَكَانَتْ زَمْزَمُ عَيْنًا مَعِينًا ". ـ قَالَ فَشَرِبَتْ وَأَرْضَعَتْ وَلَدَهَا، فَقَالَ لَهَا الْمَلَكُ لاَ تَخَافُوا الضَّيْعَةَ، فَإِنَّ هَا هُنَا بَيْتَ اللَّهِ، يَبْنِي هَذَا الْغُلاَمُ، وَأَبُوهُ، وَإِنَّ اللَّهَ لاَ يُضِيعُ أَهْلَهُ. وَكَانَ الْبَيْتُ مُرْتَفِعًا مِنَ الأَرْضِ كَالرَّابِيَةِ، تَأْتِيهِ السُّيُولُ فَتَأْخُذُ عَنْ يَمِينِهِ وَشِمَالِهِ، فَكَانَتْ كَذَلِكَ، حَتَّى مَرَّتْ بِهِمْ رُفْقَةٌ مِنْ جُرْهُمَ ـ أَوْ أَهْلُ بَيْتٍ مِنْ جُرْهُمَ ـ مُقْبِلِينَ مِنْ طَرِيقِ كَدَاءٍ فَنَزَلُوا فِي أَسْفَلِ مَكَّةَ، فَرَأَوْا طَائِرًا عَائِفًا. فَقَالُوا إِنَّ هَذَا الطَّائِرَ لَيَدُورُ عَلَى مَاءٍ، لَعَهْدُنَا بِهَذَا الْوَادِي وَمَا فِيهِ مَاءٌ، فَأَرْسَلُوا جَرِيًّا أَوْ جَرِيَّيْنِ، فَإِذَا هُمْ بِالْمَاءِ، فَرَجَعُوا فَأَخْبَرُوهُمْ بِالْمَاءِ، فَأَقْبَلُوا، قَالَ وَأُمُّ إِسْمَاعِيلَ عِنْدَ الْمَاءِ فَقَالُوا أَتَأْذَنِينَ لَنَا أَنْ نَنْزِلَ عِنْدَكِ فَقَالَتْ نَعَمْ، وَلَكِنْ لاَ حَقَّ لَكُمْ فِي الْمَاءِ. قَالُوا نَعَمْ. قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " فَأَلْفَى ذَلِكَ أُمَّ إِسْمَاعِيلَ، وَهْىَ تُحِبُّ الإِنْسَ " فَنَزَلُوا وَأَرْسَلُوا إِلَى أَهْلِيهِمْ، فَنَزَلُوا مَعَهُمْ حَتَّى إِذَا كَانَ بِهَا أَهْلُ أَبْيَاتٍ مِنْهُمْ، وَشَبَّ الْغُلاَمُ، وَتَعَلَّمَ الْعَرَبِيَّةَ مِنْهُمْ، وَأَنْفَسَهُمْ وَأَعْجَبَهُمْ حِينَ شَبَّ، فَلَمَّا أَدْرَكَ زَوَّجُوهُ امْرَأَةً مِنْهُمْ، وَمَاتَتْ أُمُّ إِسْمَاعِيلَ، فَجَاءَ إِبْرَاهِيمُ، بَعْدَ مَا تَزَوَّجَ إِسْمَاعِيلُ يُطَالِعُ تَرِكَتَهُ، فَلَمْ يَجِدْ إِسْمَاعِيلَ، فَسَأَلَ امْرَأَتَهُ عَنْهُ فَقَالَتْ خَرَجَ يَبْتَغِي لَنَا. ثُمَّ سَأَلَهَا عَنْ عَيْشِهِمْ وَهَيْئَتِهِمْ فَقَالَتْ نَحْنُ بِشَرٍّ، نَحْنُ فِي ضِيقٍ وَشِدَّةٍ. فَشَكَتْ إِلَيْهِ. قَالَ فَإِذَا جَاءَ زَوْجُكِ فَاقْرَئِي عَلَيْهِ السَّلاَمَ، وَقُولِي لَهُ يُغَيِّرْ عَتَبَةَ بَابِهِ. فَلَمَّا جَاءَ إِسْمَاعِيلُ، كَأَنَّهُ آنَسَ شَيْئًا، فَقَالَ هَلْ جَاءَكُمْ مِنْ أَحَدٍ قَالَتْ نَعَمْ، جَاءَنَا شَيْخٌ كَذَا وَكَذَا، فَسَأَلَنَا عَنْكَ فَأَخْبَرْتُهُ، وَسَأَلَنِي كَيْفَ عَيْشُنَا فَأَخْبَرْتُهُ أَنَّا فِي جَهْدٍ وَشِدَّةٍ. قَالَ فَهَلْ أَوْصَاكِ بِشَىْءٍ قَالَتْ نَعَمْ، أَمَرَنِي أَنْ أَقْرَأَ عَلَيْكَ السَّلاَمَ، وَيَقُولُ غَيِّرْ عَتَبَةَ بَابِكَ. قَالَ ذَاكِ أَبِي وَقَدْ أَمَرَنِي أَنْ أُفَارِقَكِ الْحَقِي بِأَهْلِكِ. فَطَلَّقَهَا، وَتَزَوَّجَ مِنْهُمْ أُخْرَى، فَلَبِثَ عَنْهُمْ إِبْرَاهِيمُ مَا شَاءَ اللَّهُ ثُمَّ أَتَاهُمْ بَعْدُ، فَلَمْ يَجِدْهُ، فَدَخَلَ عَلَى امْرَأَتِهِ، فَسَأَلَهَا عَنْهُ. فَقَالَتْ خَرَجَ يَبْتَغِي لَنَا. قَالَ كَيْفَ أَنْتُمْ وَسَأَلَهَا عَنْ عَيْشِهِمْ، وَهَيْئَتِهِمْ. فَقَالَتْ نَحْنُ بِخَيْرٍ وَسَعَةٍ. وَأَثْنَتْ عَلَى اللَّهِ. فَقَالَ مَا طَعَامُكُمْ قَالَتِ اللَّحْمُ. قَالَ فَمَا شَرَابُكُمْ قَالَتِ الْمَاءُ. فَقَالَ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَهُمْ فِي اللَّحْمِ وَالْمَاءِ. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ يَوْمَئِذٍ حَبٌّ، وَلَوْ كَانَ لَهُمْ دَعَا لَهُمْ فِيهِ ". قَالَ فَهُمَا لاَ يَخْلُو عَلَيْهِمَا أَحَدٌ بِغَيْرِ مَكَّةَ إِلاَّ لَمْ يُوَافِقَاهُ. قَالَ فَإِذَا جَاءَ زَوْجُكِ فَاقْرَئِي عَلَيْهِ السَّلاَمَ، وَمُرِيهِ يُثْبِتُ عَتَبَةَ بَابِهِ، فَلَمَّا جَاءَ إِسْمَاعِيلُ قَالَ هَلْ أَتَاكُمْ مِنْ أَحَدٍ قَالَتْ نَعَمْ أَتَانَا شَيْخٌ حَسَنُ الْهَيْئَةِ، وَأَثْنَتْ عَلَيْهِ، فَسَأَلَنِي عَنْكَ فَأَخْبَرْتُهُ، فَسَأَلَنِي كَيْفَ عَيْشُنَا فَأَخْبَرْتُهُ أَنَّا بِخَيْرٍ. قَالَ فَأَوْصَاكِ بِشَىْءٍ قَالَتْ نَعَمْ، هُوَ يَقْرَأُ عَلَيْكَ السَّلاَمَ، وَيَأْمُرُكَ أَنْ تُثْبِتَ عَتَبَةَ بَابِكَ. قَالَ ذَاكِ أَبِي، وَأَنْتِ الْعَتَبَةُ، أَمَرَنِي أَنْ أُمْسِكَكِ. ثُمَّ لَبِثَ عَنْهُمْ مَا شَاءَ اللَّهُ، ثُمَّ جَاءَ بَعْدَ ذَلِكَ، وَإِسْمَاعِيلُ يَبْرِي نَبْلاً لَهُ تَحْتَ دَوْحَةٍ قَرِيبًا مِنْ زَمْزَمَ، فَلَمَّا رَآهُ قَامَ إِلَيْهِ، فَصَنَعَا كَمَا يَصْنَعُ الْوَالِدُ بِالْوَلَدِ وَالْوَلَدُ بِالْوَالِدِ، ثُمَّ قَالَ يَا إِسْمَاعِيلُ، إِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِي بِأَمْرٍ. قَالَ فَاصْنَعْ مَا أَمَرَكَ رَبُّكَ. قَالَ وَتُعِينُنِي قَالَ وَأُعِينُكَ. قَالَ فَإِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِي أَنْ أَبْنِيَ هَا هُنَا بَيْتًا. وَأَشَارَ إِلَى أَكَمَةٍ مُرْتَفِعَةٍ عَلَى مَا حَوْلَهَا. قَالَ فَعِنْدَ ذَلِكَ رَفَعَا الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ، فَجَعَلَ إِسْمَاعِيلُ يَأْتِي بِالْحِجَارَةِ، وَإِبْرَاهِيمُ يَبْنِي، حَتَّى إِذَا ارْتَفَعَ الْبِنَاءُ جَاءَ بِهَذَا الْحَجَرِ فَوَضَعَهُ لَهُ، فَقَامَ عَلَيْهِ وَهْوَ يَبْنِي، وَإِسْمَاعِيلُ يُنَاوِلُهُ الْحِجَارَةَ، وَهُمَا يَقُولاَنِ {رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ}. قَالَ فَجَعَلاَ يَبْنِيَانِ حَتَّى يَدُورَا حَوْلَ الْبَيْتِ، وَهُمَا يَقُولاَنِ {رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا إِنَّكَ أَنْتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ }.
Abdullah ibn Mohammed heeft mij overgeleverd, Abd ar-Razzaq heeft ons overgeleverd, Ma'mar heeft ons bericht van Ayyub as-Sakhtiyani en Kathir ibn Kathir ibn al-Muttalib ibn Abi Wada'a, waarbij de een aanvult op de ander, van Sa'id ibn Jubayr: Ibn Abbas zei: 'De eerste vrouw die een gordel droeg, was de moeder van Isma'il. Zij droeg een gordel om haar sporen te verbergen voor Sara. Vervolgens bracht Ibrahim haar en haar zoon Isma'il, terwijl zij hem nog borstvoeding gaf, naar een plek bij het Huis, onder een boom boven Zamzam, op het hoogste punt van de moskee. In die tijd was er niemand in Mekka en was er geen water. Hij plaatste hen daar en legde naast hen een leren zak met dadels en een waterzak met water. Daarna keerde Ibrahim zich om en vertrok. De moeder van Isma'il volgde hem en riep:
"O Ibrahim! Waar ga je heen en laat je ons achter in deze vallei waar geen mens of iets anders is?" Ze herhaalde dit meerdere keren, maar hij draaide zich niet naar haar om. Toen vroeg ze hem: "Is het Allah die jou dit bevolen heeft?" Hij antwoordde: "Ja." Zij zei: "Dan zal Hij ons niet in de steek laten," en keerde terug. Ibrahim liep door totdat hij bij de bergpas kwam waar zij hem niet meer konden zien. Hij richtte zijn gezicht naar het Huis, hief zijn handen en smeekte met deze woorden: {Onze Heer, ik heb een deel van mijn nageslacht laten wonen in een onvruchtbare vallei bij Uw heilige Huis} tot aan {zullen zij dankbaar zijn}. De moeder van Isma'il bleef Isma'il borstvoeding geven en dronk van het water, totdat wat er in de waterzak zat opraakte. Zij kreeg dorst en ook haar zoon kreeg dorst. Zij zag hem kronkelen van ellende – of zoals gezegd werd: spartelen – en ging weg omdat ze het niet kon aanzien. Zij vond dat as-Safa de dichtstbijzijnde berg was. Zij klom erop en keek uit over de vallei om te zien of ze iemand kon ontdekken, maar zag niemand. Zij daalde af van as-Safa en toen ze de vallei bereikte, tilde ze de zoom van haar kleed op en rende met de inspanning van een vermoeid persoon totdat ze de vallei had overgestoken en al-Marwa bereikte. Zij klom erop en keek of ze iemand zag, maar zag niemand. Dit deed ze zeven keer." Ibn Abbas zei: De Profeet ﷺ zei: "Daarom lopen de mensen tussen beide bergen." Toen ze voor de laatste keer op al-Marwa stond, hoorde ze een geluid. Zij zei tegen zichzelf: "Stil!" en luisterde aandachtig. Zij hoorde het opnieuw en zei: "Ik heb je gehoord; als je hulp kunt bieden, help dan!" En zie, daar was de engel bij de plaats van Zamzam. Hij groef met zijn hiel – of zijn vleugel – totdat het water verscheen. Zij begon er een bekken omheen te maken met haar hand en schepte water in haar waterzak, terwijl het water bleef stromen nadat ze ervan geschept had." Ibn Abbas zei: De Profeet ﷺ zei: "Moge Allah barmhartigheid schenken aan de moeder van Isma'il. Als zij Zamzam met rust had gelaten – of: als ze niet van het water had geschept – zou Zamzam een stromende rivier zijn geweest." Zij dronk en gaf haar kind borstvoeding. De engel zei tegen haar: "Wees niet bang voor verwaarlozing, want hier staat het Huis van Allah. Deze jongen en zijn vader zullen het bouwen, en Allah laat degenen die bij Hem horen niet in de steek." Het Huis was destijds verhoogd als een heuvel; wanneer stortregens kwamen, stroomden ze er rechts en links langs. Zo bleef het totdat een groep van Jurhum – of een familie van Jurhum – vanuit de richting van Kada' voorbijkwam. Zij streken neer in het lagere deel van Mekka en zagen een vogel rondcirkelen. Zij zeiden: "Deze vogel cirkelt zeker rond water, hoewel wij weten dat er in deze vallei geen water is." Zij stuurden een of twee verkenners die het water vonden en terugkeerden om hen te informeren. Daarop kwamen zij allen naar het water." De Profeet ﷺ zei: "De moeder van Isma'il zat bij het water. Zij vroegen haar: 'Staat u ons toe bij u neer te strijken?' Zij antwoordde: 'Ja, maar jullie hebben geen recht op het water.' Zij stemden daarmee in." Ibn Abbas zei: De Profeet ﷺ zei: "Dit trof de moeder van Isma'il wel, want zij hield van menselijk gezelschap." Zij vestigden zich daar en lieten later hun families komen, zodat er verschillende huishoudens woonden. De jongen groeide op, leerde Arabisch van hen en werd door hen bewonderd en geliefd toen hij opgroeide. Toen hij volwassen was, huwden zij hem met een vrouw uit hun midden. Nadat de moeder van Isma'il was overleden, kwam Ibrahim na het huwelijk van Isma'il om te kijken naar wat hij had achtergelaten. Hij trof Isma'il niet aan en vroeg zijn vrouw naar hem. Zij zei: "Hij is uitgegaan om in ons levensonderhoud te voorzien." Hij vroeg naar hun levensomstandigheden en zij klaagde: "Wij leven in slechte omstandigheden, in krapte en zwaarheid." Hij zei: "Als je echtgenoot terugkomt, breng hem dan mijn groeten over en zeg hem dat hij de drempel van zijn deur moet veranderen." Toen Isma'il thuiskwam, voelde hij dat er iets was gebeurd en vroeg: "Is er iemand bij jullie geweest?" Zij antwoordde: "Ja, er kwam een oude man met zulke en zulke kenmerken. Hij vroeg naar jou en ik heb hem geïnformeerd. Hij vroeg hoe wij leefden en ik vertelde hem dat wij in moeite en zwaarheid verkeerden." Hij vroeg: "Heeft hij je iets opgedragen?" Zij zei: "Ja, hij droeg mij op jou de groeten over te brengen en te zeggen dat je de drempel van je deur moet veranderen." Hij zei: "Dat was mijn vader. Hij heeft mij bevolen van je te scheiden. Keer terug naar je familie." Hij scheidde van haar en trouwde met een andere vrouw uit hun midden. Ibrahim bleef zolang als Allah wilde weg en kwam daarna weer terug. Hij trof Isma'il niet aan, ging naar diens vrouw en vroeg naar hem. Zij zei: "Hij is uitgegaan om in ons levensonderhoud te voorzien." Hij vroeg: "Hoe gaat het met jullie?" en informeerde naar hun levensomstandigheden. Zij antwoordde: "Wij verkeren in welvaart en ruimtes," en prees Allah. Hij vroeg: "Wat eten jullie?" Zij zei: "Vlees." Hij vroeg: "Wat drinken jullie?" Zij zei: "Water." Hij zei: "O Allah, zegen hun vlees en water." De Profeet ﷺ zei: "In die tijd hadden zij geen graan. Als zij dat wel hadden gehad, zou hij ook daarvoor om zegen hebben gevraagd." De Profeet ﷺ voegde eraan toe: "Niemand buiten Mekka kan van alleen deze twee dingen leven zonder dat het hem schaadt." Hij zei verder: "Als je echtgenoot terugkomt, breng hem dan mijn groeten over en zeg hem dat hij de drempel van zijn deur stevig moet vasthouden." Toen Isma'il terugkwam, vroeg hij: "Is er iemand bij jullie geweest?" Zij antwoordde: "Ja, er kwam een oude man met een goede verschijning," en zij prees hem. "Hij vroeg naar jou en ik heb hem geïnformeerd. Hij vroeg naar onze levensomstandigheden en ik vertelde hem dat wij in goede staat verkeerden." Hij vroeg: "Heeft hij je iets opgedragen?" Zij zei: "Ja, hij brengt je de groeten over en beveelt je de drempel van je deur stevig vast te houden." Hij zei: "Dat was mijn vader en jij bent de drempel. Hij heeft mij bevolen je te behouden." Vervolgens bleef Ibrahim zolang als Allah wilde weg en kwam daarna terug. Isma'il zat onder een boom dicht bij Zamzam pijlen te snijden. Toen hij hem zag, stond hij op en zij begroetten elkaar zoals een vader en zoon doen. Ibrahim zei: "O Isma'il, Allah heeft mij iets bevolen." Isma'il antwoordde: "Doe wat jouw Heer je bevolen heeft." Ibrahim vroeg: "Zul je mij helpen?" Isma'il antwoordde: "Ik zal je helpen." Ibrahim zei: "Allah heeft mij bevolen hier een huis te bouwen," en wees naar een verhoging die hoger was dan de omgeving. Daarop verhieven zij de fundamenten van het Huis. Isma'il bracht de stenen en Ibrahim bouwde. Toen de muren hoog werden, bracht Isma'il deze steen en legde die voor hem neer. Ibrahim stond erop om verder te bouwen terwijl Isma'il hem de stenen aangaf, en beiden zeiden: {Onze Heer, aanvaard dit van ons. Voorwaar, U bent de Alhorende, de Alwetende}. Zij bleven bouwen en rond het Huis gaan terwijl zij zeiden: {Onze Heer, aanvaard dit van ons. Voorwaar, U bent de Alhorende, de Alwetende}.
Vertaling en uitleg door Khutba World, vertaald vanuit het Arabisch.
Allah voorzag Hajar en Isma'il en liet hen de Ka'ba bouwen.
Op Allah vertrouwen en tegelijk doen wat binnen je vermogen ligt.
Het zevenmaal lopen tussen as-Safa en al-Marwa, als onderdeel van de hadj en de 'umra.
Een beeldspraak waarmee Ibrahim ﷺ zijn zoon aanspoorde zijn huwelijk te beëindigen of juist te behouden.
Geleerden halen uit het verhaal van Hajar het voorbeeld van vertrouwen op Allah dat samengaat met inspanning: zij zocht hulp en liep tussen de heuvels, waarna Allah haar voorzag. De sa'i herdenkt haar handelen en behoort tot de rituelen van hadj en 'umra. Het verhaal benadrukt ook dat ouders hun kinderen tot gehoorzaamheid aan Allah aansporen en dat aanbidding, zoals het bouwen van de Ka'ba, met nederigheid en de smeekbede om aanvaarding wordt verricht.
- Vertrouw op Allah, maar onderneem zelf de toegestane stappen om hulp en oplossingen te zoeken.
- Vraag Allah om zegen in je levensonderhoud en dank Hem wanneer je omstandigheden goed zijn.
- Werk samen aan goede doelen en vraag Allah om je inspanningen te aanvaarden.
Deze overlevering uit hetzelfde hoofdstuk behandelt eveneens de geschiedenis van Ibrahim en zijn familie.
Sahih al-Bukhari · #3365 (Sahih)Deze overlevering sluit aan bij het bouwen van het Huis door Ibrahim en Isma'il.
40 Hadith van an-Nawawi · #19 (Sahih)Deze hadith leert op Allah te vertrouwen en tegelijk passende stappen te zetten, zoals Hajar deed.
Elke dag een hadith, in jouw taal
De app geeft je dagelijks een hadith met uitleg, ook als widget op je telefoon. Gratis te gebruiken.