Sahih al-Bukhari, hadith 4322
Overgeleverd door Abu Qatada. Arabische tekst met eigen vertaling en uitleg.
Overgeleverd door Abu Qatada
Sahih al-Bukhari geldt als geheel als betrouwbaar.
De overlevering
وَقَالَ اللَّيْثُ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرِ بْنِ أَفْلَحَ، عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ أَنَّ أَبَا قَتَادَةَ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ حُنَيْنٍ نَظَرْتُ إِلَى رَجُلٍ مِنَ الْمُسْلِمِينَ يُقَاتِلُ رَجُلاً مِنَ الْمُشْرِكِينَ، وَآخَرُ مِنَ الْمُشْرِكِينَ يَخْتِلُهُ مِنْ وَرَائِهِ لِيَقْتُلَهُ، فَأَسْرَعْتُ إِلَى الَّذِي يَخْتِلُهُ فَرَفَعَ يَدَهُ لِيَضْرِبَنِي، وَأَضْرِبُ يَدَهُ، فَقَطَعْتُهَا، ثُمَّ أَخَذَنِي، فَضَمَّنِي ضَمًّا شَدِيدًا حَتَّى تَخَوَّفْتُ، ثُمَّ تَرَكَ فَتَحَلَّلَ، وَدَفَعْتُهُ ثُمَّ قَتَلْتُهُ، وَانْهَزَمَ الْمُسْلِمُونَ، وَانْهَزَمْتُ مَعَهُمْ، فَإِذَا بِعُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فِي النَّاسِ، فَقُلْتُ لَهُ مَا شَأْنُ النَّاسِ قَالَ أَمْرُ اللَّهِ، ثُمَّ تَرَاجَعَ النَّاسُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَقَامَ بَيِّنَةً عَلَى قَتِيلٍ قَتَلَهُ فَلَهُ سَلَبُهُ ". فَقُمْتُ لأَلْتَمِسَ بَيِّنَةً عَلَى قَتِيلِي، فَلَمْ أَرَ أَحَدًا يَشْهَدُ لِي فَجَلَسْتُ، ثُمَّ بَدَا لِي، فَذَكَرْتُ أَمْرَهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ جُلَسَائِهِ سِلاَحُ هَذَا الْقَتِيلِ الَّذِي يَذْكُرُ عِنْدِي فَأَرْضِهِ مِنْهُ. فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ كَلاَّ لاَ يُعْطِهِ أُصَيْبِغَ مِنْ قُرَيْشٍ، وَيَدَعَ أَسَدًا مِنْ أُسْدِ اللَّهِ يُقَاتِلُ عَنِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَدَّاهُ إِلَىَّ، فَاشْتَرَيْتُ مِنْهُ خِرَافًا فَكَانَ أَوَّلَ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُ فِي الإِسْلاَمِ.
Al-Layth zei: Yahya ibn Sa'id vertelde mij, van Umar ibn Kathir ibn Aflah, van Abu Muhammad, de vrijgelatene van Abu Qatada, dat Abu Qatada zei:
"Op de dag van Hunain zag ik een moslim vechten met een man van de veelgodenaanbidders, terwijl een andere veelgodenaanbidder hem van achteren besloop om hem te doden. Ik haastte me naar degene die hem besloop; hij hief zijn hand op om mij te slaan, maar ik sloeg zijn hand en hakte die af. Vervolgens greep hij mij vast en drukte mij zo stevig tegen zich aan dat ik vreesde voor mijn leven. Toen liet hij los, zakte in elkaar, waarop ik hem wegduwde en doodde. De moslims vluchtten en ik vluchtte met hen mee. Plotseling zag ik Umar ibn Al-Khattab tussen de mensen en vroeg hem: 'Wat is er met de mensen aan de hand?' Hij antwoordde: 'Het is het bevel van Allah.' Daarna keerden de mensen terug naar de Boodschapper van Allah ﷺ. De Boodschapper van Allah ﷺ zei: 'Wie een duidelijk bewijs levert voor een vijand die hij heeft gedood, diens buit behoort hem toe.' Ik stond op om bewijs te zoeken voor mijn gedode vijand, maar vond niemand die voor mij kon getuigen, dus ging ik zitten. Toen bedacht ik me en vermeldde de zaak aan de Boodschapper van Allah ﷺ. Een man van de aanwezigen zei: 'De wapens van deze gedode persoon die hij noemt, zijn bij mij; vergoed hem daarvoor.' Maar Abu Bakr zei: 'Nee! De Boodschapper van Allah ﷺ zal het niet geven aan een zwakkeling van Quraysh en een leeuw van Allahs leeuwen, die vecht voor Allah en Zijn Boodschapper ﷺ, overslaan.' Daarop stond de Boodschapper van Allah ﷺ op en gaf het aan mij. Ik kocht er een tuin mee, en dat was het eerste bezit dat ik verwierf in de Islam."
Vertaling en uitleg door Khutba World, vertaald vanuit het Arabisch.
Abu Qatada’s bewijs voor zijn overwinning leidde tot een rechtvaardige toewijzing van de buit.
De gebeurtenis speelt zich af tijdens de Slag bij Hunain. Na de terugkeer van de moslims bepaalde de Profeet ﷺ dat degene die bewijs leverde voor het doden van een vijand diens buit kreeg.
Bezittingen die tijdens een gevecht op de vijand worden veroverd.
Een bevestiging, zoals een getuigenis, waarmee iemand zijn aanspraak aannemelijk maakt.
Een beeldspraak voor een dappere strijder die zich inzet voor Allah en Zijn Boodschapper ﷺ.
Klassieke geleerden leiden hieruit af dat een aanspraak op de persoonlijke buit van een verslagen tegenstander bewijs vereist. De Profeet ﷺ beoordeelde de zaak en kende de buit toe; Abu Bakrs woorden benadrukken dat moed en bewezen inzet niet over het hoofd mogen worden gezien. De rechtsgeleerden bespreken de voorwaarden voor zulke aanspraken binnen de regels van oorlogsbuit; dit is geen algemene toestemming voor individuen om buit zelfstandig op te eisen.
- Onderbouw een aanspraak met bewijs en laat een bevoegde instantie de zaak eerlijk beoordelen.
- Erken moed en inzet, maar laat waardering nooit de regels van rechtvaardigheid vervangen.
- Wanneer verwarring ontstaat, zoek dan leiding bij mensen die verantwoordelijk zijn voor een zorgvuldige beslissing.
Wat deze overlevering betekent van innerlijk naar samenleving — tik op een kring om te openen.
Deze overlevering vermeldt dezelfde gebeurtenis en maakt de aanspraak van Abu Qatada op de buit nader duidelijk.
Sahih al-Bukhari · #4320 (Sahih)Deze overlevering behandelt de verdeling van oorlogsbuit na Hunain en biedt context bij het optreden van de Profeet ﷺ.
Sahih al-Bukhari · #4323 (Sahih)Deze overlevering beschrijft een expeditie die na de Slag bij Hunain naar Autas werd gestuurd.
Elke dag een hadith, in jouw taal
De app geeft je dagelijks een hadith met uitleg, ook als widget op je telefoon. Gratis te gebruiken.