Openbaring · Sahih al-Bukhari

Sahih al-Bukhari, hadith 7

Overgeleverd door Abdullah ibn Abbas. Arabische tekst met eigen vertaling en uitleg.

Sahih (betrouwbaar)Boek: Openbaring
صحيح البخاري
Wie vertelde het?

Overgeleverd door Abdullah ibn Abbas

Sahih (betrouwbaar)

Sahih al-Bukhari geldt als geheel als betrouwbaar.

De overlevering

Arabische tekst

حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ الْحَكَمُ بْنُ نَافِعٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبَّاسٍ، أَخْبَرَهُ أَنَّ أَبَا سُفْيَانَ بْنَ حَرْبٍ أَخْبَرَهُ أَنَّ هِرَقْلَ أَرْسَلَ إِلَيْهِ فِي رَكْبٍ مِنْ قُرَيْشٍ ـ وَكَانُوا تُجَّارًا بِالشَّأْمِ ـ فِي الْمُدَّةِ الَّتِي كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَادَّ فِيهَا أَبَا سُفْيَانَ وَكُفَّارَ قُرَيْشٍ، فَأَتَوْهُ وَهُمْ بِإِيلِيَاءَ فَدَعَاهُمْ فِي مَجْلِسِهِ، وَحَوْلَهُ عُظَمَاءُ الرُّومِ ثُمَّ دَعَاهُمْ وَدَعَا بِتَرْجُمَانِهِ فَقَالَ أَيُّكُمْ أَقْرَبُ نَسَبًا بِهَذَا الرَّجُلِ الَّذِي يَزْعُمُ أَنَّهُ نَبِيٌّ فَقَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَقُلْتُ أَنَا أَقْرَبُهُمْ نَسَبًا‏.‏ فَقَالَ أَدْنُوهُ مِنِّي، وَقَرِّبُوا أَصْحَابَهُ، فَاجْعَلُوهُمْ عِنْدَ ظَهْرِهِ‏.‏ ثُمَّ قَالَ لِتَرْجُمَانِهِ قُلْ لَهُمْ إِنِّي سَائِلٌ هَذَا عَنْ هَذَا الرَّجُلِ، فَإِنْ كَذَبَنِي فَكَذِّبُوهُ‏.‏ فَوَاللَّهِ لَوْلاَ الْحَيَاءُ مِنْ أَنْ يَأْثِرُوا عَلَىَّ كَذِبًا لَكَذَبْتُ عَنْهُ، ثُمَّ كَانَ أَوَّلَ مَا سَأَلَنِي عَنْهُ أَنْ قَالَ كَيْفَ نَسَبُهُ فِيكُمْ قُلْتُ هُوَ فِينَا ذُو نَسَبٍ‏.‏ قَالَ فَهَلْ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ مِنْكُمْ أَحَدٌ قَطُّ قَبْلَهُ قُلْتُ لاَ‏.‏ قَالَ فَهَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ لاَ‏.‏ قَالَ فَأَشْرَافُ النَّاسِ يَتَّبِعُونَهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَقُلْتُ بَلْ ضُعَفَاؤُهُمْ‏.‏ قَالَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ قُلْتُ بَلْ يَزِيدُونَ‏.‏ قَالَ فَهَلْ يَرْتَدُّ أَحَدٌ مِنْهُمْ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ قُلْتُ لاَ‏.‏ قَالَ فَهَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ قُلْتُ لاَ‏.‏ قَالَ فَهَلْ يَغْدِرُ قُلْتُ لاَ، وَنَحْنُ مِنْهُ فِي مُدَّةٍ لاَ نَدْرِي مَا هُوَ فَاعِلٌ فِيهَا‏.‏ قَالَ وَلَمْ تُمْكِنِّي كَلِمَةٌ أُدْخِلُ فِيهَا شَيْئًا غَيْرُ هَذِهِ الْكَلِمَةِ‏.‏ قَالَ فَهَلْ قَاتَلْتُمُوهُ قُلْتُ نَعَمْ‏.‏ قَالَ فَكَيْفَ كَانَ قِتَالُكُمْ إِيَّاهُ قُلْتُ الْحَرْبُ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُ سِجَالٌ، يَنَالُ مِنَّا وَنَنَالُ مِنْهُ‏.‏ قَالَ مَاذَا يَأْمُرُكُمْ قُلْتُ يَقُولُ اعْبُدُوا اللَّهَ وَحْدَهُ، وَلاَ تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا، وَاتْرُكُوا مَا يَقُولُ آبَاؤُكُمْ، وَيَأْمُرُنَا بِالصَّلاَةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ وَالصِّلَةِ‏.‏ فَقَالَ لِلتَّرْجُمَانِ قُلْ لَهُ سَأَلْتُكَ عَنْ نَسَبِهِ، فَذَكَرْتَ أَنَّهُ فِيكُمْ ذُو نَسَبٍ، فَكَذَلِكَ الرُّسُلُ تُبْعَثُ فِي نَسَبِ قَوْمِهَا، وَسَأَلْتُكَ هَلْ قَالَ أَحَدٌ مِنْكُمْ هَذَا الْقَوْلَ فَذَكَرْتَ أَنْ لاَ، فَقُلْتُ لَوْ كَانَ أَحَدٌ قَالَ هَذَا الْقَوْلَ قَبْلَهُ لَقُلْتُ رَجُلٌ يَأْتَسِي بِقَوْلٍ قِيلَ قَبْلَهُ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ فَذَكَرْتَ أَنْ لاَ، قُلْتُ فَلَوْ كَانَ مِنْ آبَائِهِ مِنْ مَلِكٍ قُلْتُ رَجُلٌ يَطْلُبُ مُلْكَ أَبِيهِ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ كُنْتُمْ تَتَّهِمُونَهُ بِالْكَذِبِ قَبْلَ أَنْ يَقُولَ مَا قَالَ فَذَكَرْتَ أَنْ لاَ، فَقَدْ أَعْرِفُ أَنَّهُ لَمْ يَكُنْ لِيَذَرَ الْكَذِبَ عَلَى النَّاسِ وَيَكْذِبَ عَلَى اللَّهِ، وَسَأَلْتُكَ أَشْرَافُ النَّاسِ اتَّبَعُوهُ أَمْ ضُعَفَاؤُهُمْ فَذَكَرْتَ أَنَّ ضُعَفَاءَهُمُ اتَّبَعُوهُ، وَهُمْ أَتْبَاعُ الرُّسُلِ، وَسَأَلْتُكَ أَيَزِيدُونَ أَمْ يَنْقُصُونَ فَذَكَرْتَ أَنَّهُمْ يَزِيدُونَ، وَكَذَلِكَ أَمْرُ الإِيمَانِ حَتَّى يَتِمَّ، وَسَأَلْتُكَ أَيَرْتَدُّ أَحَدٌ سَخْطَةً لِدِينِهِ بَعْدَ أَنْ يَدْخُلَ فِيهِ فَذَكَرْتَ أَنْ لاَ، وَكَذَلِكَ الإِيمَانُ حِينَ تُخَالِطُ بَشَاشَتُهُ الْقُلُوبَ، وَسَأَلْتُكَ هَلْ يَغْدِرُ فَذَكَرْتَ أَنْ لاَ، وَكَذَلِكَ الرُّسُلُ لاَ تَغْدِرُ، وَسَأَلْتُكَ بِمَا يَأْمُرُكُمْ، فَذَكَرْتَ أَنَّهُ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تَعْبُدُوا اللَّهَ، وَلاَ تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا، وَيَنْهَاكُمْ عَنْ عِبَادَةِ الأَوْثَانِ، وَيَأْمُرُكُمْ بِالصَّلاَةِ وَالصِّدْقِ وَالْعَفَافِ‏.‏ فَإِنْ كَانَ مَا تَقُولُ حَقًّا فَسَيَمْلِكُ مَوْضِعَ قَدَمَىَّ هَاتَيْنِ، وَقَدْ كُنْتُ أَعْلَمُ أَنَّهُ خَارِجٌ، لَمْ أَكُنْ أَظُنُّ أَنَّهُ مِنْكُمْ، فَلَوْ أَنِّي أَعْلَمُ أَنِّي أَخْلُصُ إِلَيْهِ لَتَجَشَّمْتُ لِقَاءَهُ، وَلَوْ كُنْتُ عِنْدَهُ لَغَسَلْتُ عَنْ قَدَمِهِ‏.‏ ثُمَّ دَعَا بِكِتَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الَّذِي بَعَثَ بِهِ دِحْيَةُ إِلَى عَظِيمِ بُصْرَى، فَدَفَعَهُ إِلَى هِرَقْلَ فَقَرَأَهُ فَإِذَا فِيهِ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ‏.‏ مِنْ مُحَمَّدٍ عَبْدِ اللَّهِ وَرَسُولِهِ إِلَى هِرَقْلَ عَظِيمِ الرُّومِ‏.‏ سَلاَمٌ عَلَى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدَى، أَمَّا بَعْدُ فَإِنِّي أَدْعُوكَ بِدِعَايَةِ الإِسْلاَمِ، أَسْلِمْ تَسْلَمْ، يُؤْتِكَ اللَّهُ أَجْرَكَ مَرَّتَيْنِ، فَإِنْ تَوَلَّيْتَ فَإِنَّ عَلَيْكَ إِثْمَ الأَرِيسِيِّينَ وَ‏{‏يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْا إِلَى كَلِمَةٍ سَوَاءٍ بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَنْ لاَ نَعْبُدَ إِلاَّ اللَّهَ وَلاَ نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلاَ يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضًا أَرْبَابًا مِنْ دُونِ اللَّهِ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُولُوا اشْهَدُوا بِأَنَّا مُسْلِمُونَ‏}‏ قَالَ أَبُو سُفْيَانَ فَلَمَّا قَالَ مَا قَالَ، وَفَرَغَ مِنْ قِرَاءَةِ الْكِتَابِ كَثُرَ عِنْدَهُ الصَّخَبُ، وَارْتَفَعَتِ الأَصْوَاتُ وَأُخْرِجْنَا، فَقُلْتُ لأَصْحَابِي حِينَ أُخْرِجْنَا لَقَدْ أَمِرَ أَمْرُ ابْنِ أَبِي كَبْشَةَ، إِنَّهُ يَخَافُهُ مَلِكُ بَنِي الأَصْفَرِ‏.‏ فَمَا زِلْتُ مُوقِنًا أَنَّهُ سَيَظْهَرُ حَتَّى أَدْخَلَ اللَّهُ عَلَىَّ الإِسْلاَمَ‏.‏ وَكَانَ ابْنُ النَّاظُورِ صَاحِبُ إِيلِيَاءَ وَهِرَقْلَ سُقُفًّا عَلَى نَصَارَى الشَّأْمِ، يُحَدِّثُ أَنَّ هِرَقْلَ حِينَ قَدِمَ إِيلِيَاءَ أَصْبَحَ يَوْمًا خَبِيثَ النَّفْسِ، فَقَالَ بَعْضُ بَطَارِقَتِهِ قَدِ اسْتَنْكَرْنَا هَيْئَتَكَ‏.‏ قَالَ ابْنُ النَّاظُورِ وَكَانَ هِرَقْلُ حَزَّاءً يَنْظُرُ فِي النُّجُومِ، فَقَالَ لَهُمْ حِينَ سَأَلُوهُ إِنِّي رَأَيْتُ اللَّيْلَةَ حِينَ نَظَرْتُ فِي النُّجُومِ مَلِكَ الْخِتَانِ قَدْ ظَهَرَ، فَمَنْ يَخْتَتِنُ مِنْ هَذِهِ الأُمَّةِ قَالُوا لَيْسَ يَخْتَتِنُ إِلاَّ الْيَهُودُ فَلاَ يُهِمَّنَّكَ شَأْنُهُمْ وَاكْتُبْ إِلَى مَدَايِنِ مُلْكِكَ، فَيَقْتُلُوا مَنْ فِيهِمْ مِنَ الْيَهُودِ‏.‏ فَبَيْنَمَا هُمْ عَلَى أَمْرِهِمْ أُتِيَ هِرَقْلُ بِرَجُلٍ أَرْسَلَ بِهِ مَلِكُ غَسَّانَ، يُخْبِرُ عَنْ خَبَرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا اسْتَخْبَرَهُ هِرَقْلُ قَالَ اذْهَبُوا فَانْظُرُوا أَمُخْتَتِنٌ هُوَ أَمْ لاَ‏.‏ فَنَظَرُوا إِلَيْهِ، فَحَدَّثُوهُ أَنَّهُ مُخْتَتِنٌ، وَسَأَلَهُ عَنِ الْعَرَبِ فَقَالَ هُمْ يَخْتَتِنُونَ‏.‏ فَقَالَ هِرَقْلُ هَذَا مَلِكُ هَذِهِ الأُمَّةِ قَدْ ظَهَرَ‏.‏ ثُمَّ كَتَبَ هِرَقْلُ إِلَى صَاحِبٍ لَهُ بِرُومِيَةَ، وَكَانَ نَظِيرَهُ فِي الْعِلْمِ، وَسَارَ هِرَقْلُ إِلَى حِمْصَ، فَلَمْ يَرِمْ حِمْصَ حَتَّى أَتَاهُ كِتَابٌ مِنْ صَاحِبِهِ يُوَافِقُ رَأْىَ هِرَقْلَ عَلَى خُرُوجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَنَّهُ نَبِيٌّ، فَأَذِنَ هِرَقْلُ لِعُظَمَاءِ الرُّومِ فِي دَسْكَرَةٍ لَهُ بِحِمْصَ ثُمَّ أَمَرَ بِأَبْوَابِهَا فَغُلِّقَتْ، ثُمَّ اطَّلَعَ فَقَالَ يَا مَعْشَرَ الرُّومِ، هَلْ لَكُمْ فِي الْفَلاَحِ وَالرُّشْدِ وَأَنْ يَثْبُتَ مُلْكُكُمْ فَتُبَايِعُوا هَذَا النَّبِيَّ، فَحَاصُوا حَيْصَةَ حُمُرِ الْوَحْشِ إِلَى الأَبْوَابِ، فَوَجَدُوهَا قَدْ غُلِّقَتْ، فَلَمَّا رَأَى هِرَقْلُ نَفْرَتَهُمْ، وَأَيِسَ مِنَ الإِيمَانِ قَالَ رُدُّوهُمْ عَلَىَّ‏.‏ وَقَالَ إِنِّي قُلْتُ مَقَالَتِي آنِفًا أَخْتَبِرُ بِهَا شِدَّتَكُمْ عَلَى دِينِكُمْ، فَقَدْ رَأَيْتُ‏.‏ فَسَجَدُوا لَهُ وَرَضُوا عَنْهُ، فَكَانَ ذَلِكَ آخِرَ شَأْنِ هِرَقْلَ‏.‏ رَوَاهُ صَالِحُ بْنُ كَيْسَانَ وَيُونُسُ وَمَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ‏.‏

Vertaling

Aboe Sufyan ibn Harb heeft ons bericht dat Heraclius een boodschapper naar hem stuurde terwijl hij met een karavaan van de Qoeraisj op reis was. Zij waren kooplieden die handel dreven in Sjām (Syrië, Palestina, Libanon en Jordanië), ten tijde van het wapenstilstandsverdrag dat de Boodschapper van Allah ﷺ had gesloten met Aboe Sufyan en de ongelovigen van de Qoeraisj. Aboe Sufyan en zijn gezelschap kwamen bij Heraclius in Ilya (Jeruzalem). Heraclius riep hen in zijn hofzaal, omringd door de voornaamste Romeinse edelen. Hij liet zijn tolk komen en deze vroeg namens hem:

"Wie van jullie is het nauwst verwant aan die man die beweert een Profeet te zijn?" Aboe Sufyan antwoordde: "Ik ben degene die het nauwst aan hem verwant is." Heraclius zei: "Breng hem dichterbij en laat zijn metgezellen achter hem staan." Vervolgens zei hij tegen zijn tolk: "Zeg tegen hen dat ik deze man vragen zal stellen over die Profeet; als hij liegt, moeten jullie hem tegenspreken." Aboe Sufyan vervolgde: "Bij Allah! Als ik niet bang was geweest dat mijn metgezellen mij voor leugenaar zouden uitmaken, zou ik niet de waarheid over hem hebben gesproken. De eerste vraag die hij mij stelde was: 'Hoe is zijn afkomst onder jullie?' Ik antwoordde: 'Hij behoort tot een edele familie onder ons.' Hij vroeg: 'Heeft iemand van jullie ooit eerder zoiets beweerd?' Ik antwoordde: 'Nee.' Hij vroeg: 'Was er onder zijn voorvaderen een koning?' Ik antwoordde: 'Nee.' Hij vroeg: 'Volgen de edelen hem of de zwakkeren?' Ik antwoordde: 'Het zijn de zwakkeren die hem volgen.' Hij vroeg: 'Nemen zij in aantal toe of af?' Ik antwoordde: 'Zij nemen toe.' Hij vroeg: 'Keert iemand zich uit ontevredenheid af van zijn godsdienst nadat hij die heeft aanvaard?' Ik antwoordde: 'Nee.' Hij vroeg: 'Hebben jullie hem vóór zijn bewering beschuldigd van liegen?' Ik antwoordde: 'Nee.' Hij vroeg: 'Verbrekt hij beloften?' Ik antwoordde: 'Nee, wij bevinden ons momenteel in een wapenstilstand met hem en weten niet wat hij daarin zal doen.' Ik kon geen enkel nadeel over hem noemen behalve dit. Hij vroeg: 'Hebben jullie oorlog tegen hem gevoerd?' Ik antwoordde: 'Ja.' Hij vroeg: 'Hoe verliep de strijd?' Ik antwoordde: 'De oorlog tussen ons en hem was wisselvallig; soms won hij en soms wonnen wij.' Hij vroeg: 'Wat gebiedt hij jullie?' Ik antwoordde: 'Hij zegt: Aanbidt Allah alleen en kent Hem geen deelgenoten toe, verlaat wat jullie vaderen zeiden, en hij beveelt ons het gebed, waarachtigheid, kuisheid en het onderhouden van familiebanden.' Daarop zei Heraclius tegen de tolk: 'Zeg tegen hem: Ik vroeg je naar zijn afkomst en jij zei dat hij van edele komaf is; zo worden ook de Boodschappers gezonden uit de edelste families van hun volk. Ik vroeg of iemand van jullie eerder zoiets had beweerd en jij ontkende dit; als iemand het eerder had gezegd, zou ik hebben gedacht dat deze man een eerdere uitspraak navolgde. Ik vroeg of er onder zijn voorvaderen een koning was en jij ontkende dit; als dat wel zo was geweest, zou ik hebben gedacht dat hij het koninkrijk van zijn vader wilde heroveren. Ik vroeg of jullie hem vóór zijn bewering van liegen hadden beschuldigd en jij ontkende dit; ik weet immers dat iemand die niet tegen mensen liegt, zeker niet over Allah zal liegen. Ik vroeg of de edelen of de zwakkeren hem volgden en jij zei dat de zwakkeren hem volgden; zij zijn nu eenmaal de volgelingen van de Boodschappers. Ik vroeg of zijn volgelingen toenamen of afnamen en jij zei dat zij toenamen; zo gaat het met het geloof totdat het voltooid is. Ik vroeg of iemand zich uit ontevredenheid afkeerde na het aannemen van zijn godsdienst en jij ontkende dit; zo is het ware geloof wanneer de vreugde ervan de harten doordringt. Ik vroeg of hij verraad pleegt en jij ontkende dit; de Boodschappers plegen geen verraad. Ik vroeg wat hij jullie beveelt en jij zei dat hij jullie gebiedt Allah alleen te aanbidden zonder Hem deelgenoten toe te kennen, afgoden te vermijden, en het gebed, waarachtigheid en kuisheid te betrachten. Als wat jij zegt waar is, zal hij spoedig de plaats onder mijn twee voeten bezitten. Ik wist al dat hij zou verschijnen, maar ik dacht niet dat hij uit jullie midden zou komen. Als ik wist dat ik veilig bij hem kon komen, zou ik de moeite nemen om hem te ontmoeten, en als ik bij hem was, zou ik zijn voeten wassen.' Vervolgens liet Heraclius de brief brengen die de Boodschapper van Allah ﷺ via Dihya aan de gouverneur van Boesra had gestuurd en die aan Heraclius was doorgegeven. Hij las de brief en daarin stond: 'In de naam van Allah, de Erbarmer, de Meest Genadige. Van Mohammed, de dienaar van Allah en Zijn Boodschapper, aan Heraclius, de heerser van de Romeinen. Vrede zij met wie de leiding volgt. Voorts nodig ik u uit tot de oproep van de Islam: word moslim en u zult veilig zijn en Allah zal u uw loon tweemaal geven. Maar als u zich afwendt, dan rust op u de zonde van de Arisiyyīn (de landbouwers/onderdanen). En: "O mensen van het Boek, komt tot een woord dat gelijk is tussen ons en jullie: dat wij niemand aanbidden behalve Allah en Hem in niets deelgenoten maken, en dat de een van ons de ander niet tot heer neemt naast Allah. Als zij zich dan afwenden, zeg dan: Getuigt dat wij moslims zijn."' (3:64). Aboe Sufyan vervolgde: Toen Heraclius zijn woorden had beëindigd en de brief had gelezen, ontstond er veel lawaai en werden de stemmen verheven, waarna wij werden buitengezet. Ik zei tegen mijn metgezellen: 'De zaak van Ibn Abi Kabsha (de Profeet ﷺ) is zo groot geworden dat zelfs de koning van Banī al-Asfar (de Byzantijnen) hem vreest.' Vanaf dat moment bleef ik er zeker van dat hij zou zegevieren, totdat Allah mij de Islam deed aanvaarden. Ibn an-Nāṭūr, de gouverneur van Ilya en bisschop van de christenen van Sjām onder Heraclius, verhaalt dat Heraclius tijdens zijn verblijf in Ilya op een ochtend somber gestemd was. Sommige van zijn patriarchen zeiden: 'Wij vinden uw gemoedstoestand vreemd.' Ibn an-Nāṭūr zei: Heraclius was een sterrenwichelaar die de sterren bestudeerde. Hij antwoordde hun: 'Toen ik vannacht naar de sterren keek, zag ik dat de koning van de besnijdenis was verschenen. Wie van deze gemeenschap laat zich besnijden?' Zij antwoordden: 'Niemand laat zich besnijden behalve de Joden; maak u daarover geen zorgen en schrijf naar de steden van uw rijk om de Joden die zich daarin bevinden te doden.' Terwijl zij hierover beraadslaagden, werd er bij Heraclius een man binnengebracht die door de koning van Ghassān was gestuurd om nieuws over de Boodschapper van Allah ﷺ te brengen. Nadat Heraclius hem had ondervraagd, zei hij: 'Ga en kijk of hij besneden is of niet.' Zij keken en berichtten hem dat hij besneden was. Heraclius vroeg hem naar de Arabieren en hij antwoordde: 'Zij laten zich besnijden.' Heraclius zei: 'Dit is de koning van deze gemeenschap die is verschenen.' Vervolgens schreef Heraclius naar een vriend van hem in Rome, die qua kennis zijn gelijke was. Heraclius reisde naar Homs en nauwelijks was hij daar aangekomen of hij ontving een brief van zijn vriend die overeenstemde met het oordeel van Heraclius over de verschijning van de Profeet ﷺ en het feit dat hij een Profeet was. Heraclius gaf toestemming aan de voornaamste Romeinen om zich in zijn paleis in Homs te verzamelen en beval dat de deuren werden gesloten. Daarna verscheen hij en zei: 'O Romeinen! Willen jullie succes, rechtgeleiding en het voortbestaan van jullie koninkrijk? Zweert dan trouw aan deze Profeet!' Zij renden als wilde ezels naar de deuren, maar vonden die gesloten. Toen Heraclius hun afkeer zag en wanhopig werd over hun geloof, zei hij: 'Laat hen terugkeren.' Hij zei: 'Wat ik zojuist heb gezegd, was slechts om jullie standvastigheid in jullie godsdienst te testen, en ik heb het gezien.' Zij wierpen zich voor hem neer en waren tevreden met hem. Dat was het laatste wat van Heraclius in deze kwestie vernomen werd. Dit is overgeleverd door Ṣāliḥ ibn Kaysān, Yūnus en Maʿmar, allen van az-Zuhrī.

Vertaling en uitleg door Khutba World, vertaald vanuit het Arabisch.

Kernboodschap

Heraclius herkende tekenen van profeetschap in Mohammeds ﷺ karakter en boodschap.

Achtergrond & aanleiding

Tijdens een wapenstilstand ondervroeg Heraclius in Jeruzalem Aboe Sufyan over de Profeet ﷺ. De hadith vermeldt dat Aboe Sufyan toen nog geen moslim was en dat Heraclius hem vragen stelde over de boodschap en het karakter van de Profeet ﷺ.

Moeilijke woorden uitgelegd
Ilya

De naam die in de overlevering wordt gebruikt voor Jeruzalem.

wapenstilstand

Een afgesproken periode waarin strijdende partijen niet met elkaar vechten.

Arisiyyīn

Een term in de brief van de Profeet ﷺ, in de vertaling weergegeven als de onderdanen of landbouwers van Heraclius.

Wat geleerden eruit halen

Geleerden zoals Ibn Hajar leggen uit dat de vragen van Heraclius herkenbare kenmerken van profeetschap betroffen: een betrouwbare reputatie vóór de oproep, trouw aan afspraken en volgelingen die in aantal toenemen. De overlevering leert ook dat een waar woord uit de mond van een tegenstander als bewijs kan gelden. De oproep van de Profeet ﷺ richtte zich op de aanbidding van Allah alleen en verbond geloof met gebed, waarachtigheid, kuisheid en familiebanden.

Lessen voor vandaag
  1. Houd je aan afspraken, ook wanneer je tegenover iemand staat met wie je een conflict hebt.
  2. Laat waarachtigheid en betrouwbaar gedrag je boodschap ondersteunen, ook in moeilijke gesprekken.
  3. Maak aanbidding van Allah, gebed, kuisheid en zorg voor familiebanden zichtbaar in je dagelijkse keuzes.
De 6 kringen

Wat deze overlevering betekent van innerlijk naar samenleving — tik op een kring om te openen.

الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Elke dag een hadith, in jouw taal

De app geeft je dagelijks een hadith met uitleg, ook als widget op je telefoon. Gratis te gebruiken.