Sahih Muslim, hadith 4688
Overgeleverd door Abdullah ibn Abbas. Arabische tekst met eigen vertaling en uitleg.
Overgeleverd door Abdullah ibn Abbas
Sahih Muslim geldt als geheel als betrouwbaar.
De overlevering
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، أَخْبَرَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرِ بْنِ حَازِمٍ، حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، سَمِعْتُ قَيْسًا، يُحَدِّثُ عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ، ح وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالَ حَدَّثَنَا بَهْزٌ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، حَدَّثَنِي قَيْسُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ، قَالَ كَتَبَ نَجْدَةُ بْنُ عَامِرٍ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ فَشَهِدْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ حِينَ قَرَأَ كِتَابَهُ وَحِينَ كَتَبَ جَوَابَهُ وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَاللَّهِ لَوْلاَ أَنْ أَرُدَّهُ عَنْ نَتْنٍ يَقَعُ فِيهِ مَا كَتَبْتُ إِلَيْهِ وَلاَ نُعْمَةَ عَيْنٍ قَالَ فَكَتَبَ إِلَيْهِ إِنَّكَ سَأَلْتَ عَنْ سَهْمِ ذِي الْقُرْبَى الَّذِي ذَكَرَ اللَّهُ مَنْ هُمْ وَإِنَّا كُنَّا نَرَى أَنَّ قَرَابَةَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هُمْ نَحْنُ فَأَبَى ذَلِكَ عَلَيْنَا قَوْمُنَا وَسَأَلْتَ عَنِ الْيَتِيمِ مَتَى يَنْقَضِي يُتْمُهُ وَإِنَّهُ إِذَا بَلَغَ النِّكَاحَ وَأُونِسَ مِنْهُ رُشْدٌ وَدُفِعَ إِلَيْهِ مَالُهُ فَقَدِ انْقَضَى يُتْمُهُ وَسَأَلْتَ هَلْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْتُلُ مِنْ صِبْيَانِ الْمُشْرِكِينَ أَحَدًا فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمْ يَكُنْ يَقْتُلُ مِنْهُمْ أَحَدًا وَأَنْتَ فَلاَ تَقْتُلْ مِنْهُمْ أَحَدًا إِلاَّ أَنْ تَكُونَ تَعْلَمُ مِنْهُمْ مَا عَلِمَ الْخَضِرُ مِنَ الْغُلاَمِ حِينَ قَتَلَهُ وَسَأَلْتَ عَنِ الْمَرْأَةِ وَالْعَبْدِ هَلْ كَانَ لَهُمَا سَهْمٌ مَعْلُومٌ إِذَا حَضَرُوا الْبَأْسَ فَإِنَّهُمْ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ سَهْمٌ مَعْلُومٌ إِلاَّ أَنْ يُحْذَيَا مِنْ غَنَائِمِ الْقَوْمِ
Isḥāq ibn Ibrāhīm heeft ons overgeleverd, Wahb ibn Jarīr ibn Ḥāzim informeerde ons, mijn vader vertelde mij en zei: Ik hoorde Qays vertellen van Yazīd ibn Hurmuz. En Moehammad ibn Ḥātim – en de bewoording is van hem – vertelde mij: Bahz heeft ons overgeleverd, Jarīr ibn Ḥāzim heeft ons overgeleverd, Qays ibn Sa‘d vertelde mij van Yazīd ibn Hurmuz, die zei: Najda ibn ‘Āmir schreef naar Ibn ‘Abbās. Hij zei: Ik was aanwezig toen Ibn ‘Abbās zijn brief las en zijn antwoord schreef. Ibn ‘Abbās zei: ‘Bij Allah, als het niet was om hem te weerhouden van een verderf waarin hij zou vallen, zou ik hem niet hebben geschreven, noch hem enig genoegen doen.’ Hij schreef hem vervolgens terug: ‘Je hebt gevraagd naar het aandeel van de verwanten dat Allah noemde en wie zij zijn. Wij waren van mening dat wij de verwanten van de Boodschapper van Allah ﷺ waren, maar onze mensen weigerden dit voor ons te erkennen. Je hebt ook gevraagd wanneer de weesstatus van een weeskind eindigt. Wanneer hij de huwbare leeftijd bereikt, blijk geeft van verstandelijke rijpheid en zijn eigendom aan hem wordt overgedragen, dan is zijn weesstatus beëindigd. Je vroeg of de Boodschapper van Allah ﷺ iemand van de kinderen van de veelgodenaanbidders doodde. De Boodschapper van Allah ﷺ doodde niemand van hen, en jij moet ook niemand van hen doden, tenzij je over hen weet wat Khiḍr wist over de jongen die hij doodde. En je vroeg of de vrouw en de slaaf een vastgesteld aandeel hadden wanneer zij bij de strijd aanwezig waren. Zij hadden geen vastgesteld aandeel, behalve dat zij een gift kregen uit de oorlogsbuit van het volk.’
Vertaling en uitleg door Khutba World, vertaald vanuit het Arabisch.
De hadith beschermt kinderen en wezen en verduidelijkt rechten op oorlogsbuit.
Het in de openbaring genoemde aandeel uit de oorlogsbuit voor de verwanten van de Profeet ﷺ.
De bijzondere bescherming en zorg voor een kind dat zijn vader verloor, totdat het volwassen en verstandig is.
Een vooraf bepaald recht op een deel van de oorlogsbuit; vrouwen en slaven kregen volgens dit bericht geen vast aandeel, maar konden wel een gift ontvangen.
Geleerden leiden hieruit af dat een wees pas zelfstandig over zijn bezit beschikt wanneer hij de huwbare leeftijd heeft bereikt en verstandelijke rijpheid toont. Ibn ‘Abbās benadrukt bovendien dat kinderen niet worden gedood in oorlog. De formulering over Khiḍr verwijst naar diens bijzondere kennis van Gods besluit en vormt geen algemene bevoegdheid voor mensen om kinderen te doden. De juristen bespreken de gift aan vrouwen en slaven als een toekenning naar beoordeling van de leider, niet als een vast aandeel zoals dat voor strijders geldt.
- Beheer het bezit van een wees zorgvuldig en draag het pas over wanneer die zowel volwassen als verstandig is.
- Bescherm kinderen tegen geweld en gebruik een uitzonderlijk verhaal niet als vrijbrief om hen kwaad te doen.
- Maak bij het verdelen van middelen onderscheid tussen een vast recht en een gift die naar omstandigheden wordt toegekend.
Deze Sahih-overlevering behandelt eveneens vragen van Najda aan Ibn ‘Abbās en verduidelijkt de besproken regels.
Sahih Muslim · #4687 (Sahih)Deze Sahih-overlevering brengt dezelfde uitwisseling over en ondersteunt de context van het antwoord van Ibn ‘Abbās.
Sahih Muslim · #4689 (Sahih)Deze Sahih-overlevering hoort bij dezelfde reeks berichten over Najda’s vragen aan Ibn ‘Abbās.
Elke dag een hadith, in jouw taal
De app geeft je dagelijks een hadith met uitleg, ook als widget op je telefoon. Gratis te gebruiken.