Het Boek over de Verdiensten van de Metgezellen · Sahih Muslim

Sahih Muslim, hadith 6359

Overgeleverd door Abu Dharr al-Ghifari. Arabische tekst met eigen vertaling en uitleg.

Sahih (betrouwbaar)Boek: Het Boek over de Verdiensten van de Metgezellen
صحيح مسلم
Wie vertelde het?

Overgeleverd door Abu Dharr al-Ghifari

Sahih (betrouwbaar)

Sahih Muslim geldt als geheel als betrouwbaar.

De overlevering

Arabische tekst

حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ الأَزْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ الْمُغِيرَةِ، أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ هِلاَلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ قَالَ أَبُو ذَرٍّ خَرَجْنَا مِنْ قَوْمِنَا غِفَارٍ وَكَانُوا يُحِلُّونَ الشَّهْرَ الْحَرَامَ فَخَرَجْتُ أَنَا وَأَخِي أُنَيْسٌ وَأُمُّنَا فَنَزَلْنَا عَلَى خَالٍ لَنَا فَأَكْرَمَنَا خَالُنَا وَأَحْسَنَ إِلَيْنَا فَحَسَدَنَا قَوْمُهُ فَقَالُوا إِنَّكَ إِذَا خَرَجْتَ عَنْ أَهْلِكَ خَالَفَ إِلَيْهِمْ أُنَيْسٌ فَجَاءَ خَالُنَا فَنَثَا عَلَيْنَا الَّذِي قِيلَ لَهُ فَقُلْتُ لَهُ أَمَّا مَا مَضَى مِنْ مَعْرُوفِكَ فَقَدْ كَدَّرْتَهُ وَلاَ جِمَاعَ لَكَ فِيمَا بَعْدُ ‏.‏ فَقَرَّبْنَا صِرْمَتَنَا فَاحْتَمَلْنَا عَلَيْهَا وَتَغَطَّى خَالُنَا ثَوْبَهُ فَجَعَلَ يَبْكِي فَانْطَلَقْنَا حَتَّى نَزَلْنَا بِحَضْرَةِ مَكَّةَ فَنَافَرَ أُنَيْسٌ عَنْ صِرْمَتِنَا وَعَنْ مِثْلِهَا فَأَتَيَا الْكَاهِنَ فَخَيَّرَ أُنَيْسًا فَأَتَانَا أُنَيْسٌ بِصِرْمَتِنَا وَمِثْلِهَا مَعَهَا - قَالَ - وَقَدْ صَلَّيْتُ يَا ابْنَ أَخِي قَبْلَ أَنْ أَلْقَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِثَلاَثِ سِنِينَ ‏.‏ قُلْتُ لِمَنْ قَالَ لِلَّهِ ‏.‏ قُلْتُ فَأَيْنَ تَوَجَّهُ قَالَ أَتَوَجَّهُ حَيْثُ يُوَجِّهُنِي رَبِّي أُصَلِّي عِشَاءً حَتَّى إِذَا كَانَ مِنْ آخِرِ اللَّيْلِ أُلْقِيتُ كَأَنِّي خِفَاءٌ حَتَّى تَعْلُوَنِي الشَّمْسُ ‏.‏ فَقَالَ أُنَيْسٌ إِنَّ لِي حَاجَةً بِمَكَّةَ فَاكْفِنِي ‏.‏ فَانْطَلَقَ أُنَيْسٌ حَتَّى أَتَى مَكَّةَ فَرَاثَ عَلَىَّ ثُمَّ جَاءَ فَقُلْتُ مَا صَنَعْتَ قَالَ لَقِيتُ رَجُلاً بِمَكَّةَ عَلَى دِينِكَ يَزْعُمُ أَنَّ اللَّهَ أَرْسَلَهُ ‏.‏ قُلْتُ فَمَا يَقُولُ النَّاسُ قَالَ يَقُولُونَ شَاعِرٌ كَاهِنٌ سَاحِرٌ ‏.‏ وَكَانَ أُنَيْسٌ أَحَدَ الشُّعَرَاءِ ‏.‏ قَالَ أُنَيْسٌ لَقَدْ سَمِعْتُ قَوْلَ الْكَهَنَةِ فَمَا هُوَ بِقَوْلِهِمْ وَلَقَدْ وَضَعْتُ قَوْلَهُ عَلَى أَقْرَاءِ الشِّعْرِ فَمَا يَلْتَئِمُ عَلَى لِسَانِ أَحَدٍ بَعْدِي أَنَّهُ شِعْرٌ وَاللَّهِ إِنَّهُ لَصَادِقٌ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ فَاكْفِنِي حَتَّى أَذْهَبَ فَأَنْظُرَ ‏.‏ قَالَ فَأَتَيْتُ مَكَّةَ فَتَضَعَّفْتُ رَجُلاً مِنْهُمْ فَقُلْتُ أَيْنَ هَذَا الَّذِي تَدْعُونَهُ الصَّابِئَ فَأَشَارَ إِلَىَّ فَقَالَ الصَّابِئَ ‏.‏ فَمَالَ عَلَىَّ أَهْلُ الْوَادِي بِكُلِّ مَدَرَةٍ وَعَظْمٍ حَتَّى خَرَرْتُ مَغْشِيًّا عَلَىَّ - قَالَ - فَارْتَفَعْتُ حِينَ ارْتَفَعْتُ كَأَنِّي نُصُبٌ أَحْمَرُ - قَالَ - فَأَتَيْتُ زَمْزَمَ فَغَسَلْتُ عَنِّي الدِّمَاءَ وَشَرِبْتُ مِنْ مَائِهَا وَلَقَدْ لَبِثْتُ يَا ابْنَ أَخِي ثَلاَثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلاَّ مَاءُ زَمْزَمَ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا وَجَدْتُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ - قَالَ - فَبَيْنَا أَهْلُ مَكَّةَ فِي لَيْلَةٍ قَمْرَاءَ إِضْحِيَانَ إِذْ ضُرِبَ عَلَى أَسْمِخَتِهِمْ فَمَا يَطُوفُ بِالْبَيْتِ أَحَدٌ وَامْرَأَتَيْنِ مِنْهُمْ تَدْعُوَانِ إِسَافًا وَنَائِلَةَ - قَالَ - فَأَتَتَا عَلَىَّ فِي طَوَافِهِمَا فَقُلْتُ أَنْكِحَا أَحَدَهُمَا الأُخْرَى - قَالَ - فَمَا تَنَاهَتَا عَنْ قَوْلِهِمَا - قَالَ - فَأَتَتَا عَلَىَّ فَقُلْتُ هَنٌ مِثْلُ الْخَشَبَةِ غَيْرَ أَنِّي لاَ أَكْنِي ‏.‏ فَانْطَلَقَتَا تُوَلْوِلاَنِ وَتَقُولاَنِ لَوْ كَانَ هَا هُنَا أَحَدٌ مِنْ أَنْفَارِنَا ‏.‏ قَالَ فَاسْتَقْبَلَهُمَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ وَهُمَا هَابِطَانِ قَالَ ‏"‏ مَا لَكُمَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَتَا الصَّابِئُ بَيْنَ الْكَعْبَةِ وَأَسْتَارِهَا قَالَ ‏"‏ مَا قَالَ لَكُمَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَتَا إِنَّهُ قَالَ لَنَا كَلِمَةً تَمْلأُ الْفَمَ ‏.‏ وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَتَّى اسْتَلَمَ الْحَجَرَ وَطَافَ بِالْبَيْتِ هُوَ وَصَاحِبُهُ ثُمَّ صَلَّى فَلَمَّا قَضَى صَلاَتَهُ قَالَ أَبُو ذَرٍّ ‏.‏ فَكُنْتُ أَنَا أَوَّلُ مَنْ حَيَّاهُ بِتَحِيَّةِ الإِسْلاَمِ - قَالَ - فَقُلْتُ السَّلاَمُ عَلَيْكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ وَعَلَيْكَ وَرَحْمَةُ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ مَنْ أَنْتَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ مِنْ غِفَارٍ - قَالَ - فَأَهْوَى بِيَدِهِ فَوَضَعَ أَصَابِعَهُ عَلَى جَبْهَتِهِ فَقُلْتُ فِي نَفْسِي كَرِهَ أَنِ انْتَمَيْتُ إِلَى غِفَارٍ ‏.‏ فَذَهَبْتُ آخُذُ بِيَدِهِ فَقَدَعَنِي صَاحِبُهُ وَكَانَ أَعْلَمَ بِهِ مِنِّي ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ مَتَى كُنْتَ هَا هُنَا ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ قَدْ كُنْتُ هَا هُنَا مُنْذُ ثَلاَثِينَ بَيْنَ لَيْلَةٍ وَيَوْمٍ قَالَ ‏"‏ فَمَنْ كَانَ يُطْعِمُكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ قُلْتُ مَا كَانَ لِي طَعَامٌ إِلاَّ مَاءُ زَمْزَمَ ‏.‏ فَسَمِنْتُ حَتَّى تَكَسَّرَتْ عُكَنُ بَطْنِي وَمَا أَجِدُ عَلَى كَبِدِي سُخْفَةَ جُوعٍ قَالَ ‏"‏ إِنَّهَا مُبَارَكَةٌ إِنَّهَا طَعَامُ طُعْمٍ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ يَا رَسُولَ اللَّهِ ائْذَنْ لِي فِي طَعَامِهِ اللَّيْلَةَ ‏.‏ فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ وَانْطَلَقْتُ مَعَهُمَا فَفَتَحَ أَبُو بَكْرٍ بَابًا فَجَعَلَ يَقْبِضُ لَنَا مِنْ زَبِيبِ الطَّائِفِ وَكَانَ ذَلِكَ أَوَّلَ طَعَامٍ أَكَلْتُهُ بِهَا ثُمَّ غَبَرْتُ مَا غَبَرْتُ ثُمَّ أَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ إِنَّهُ قَدْ وُجِّهَتْ لِي أَرْضٌ ذَاتُ نَخْلٍ لاَ أُرَاهَا إِلاَّ يَثْرِبَ فَهَلْ أَنْتَ مُبَلِّغٌ عَنِّي قَوْمَكَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَنْفَعَهُمْ بِكَ وَيَأْجُرَكَ فِيهِمْ ‏"‏ ‏.‏ فَأَتَيْتُ أُنَيْسًا فَقَالَ مَا صَنَعْتَ قُلْتُ صَنَعْتُ أَنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ ‏.‏ قَالَ مَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكَ فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ ‏.‏ فَأَتَيْنَا أُمَّنَا فَقَالَتْ مَا بِي رَغْبَةٌ عَنْ دِينِكُمَا فَإِنِّي قَدْ أَسْلَمْتُ وَصَدَّقْتُ ‏.‏ فَاحْتَمَلْنَا حَتَّى أَتَيْنَا قَوْمَنَا غِفَارًا فَأَسْلَمَ نِصْفُهُمْ وَكَانَ يَؤُمُّهُمْ إِيمَاءُ بْنُ رَحَضَةَ الْغِفَارِيُّ وَكَانَ سَيِّدَهُمْ ‏.‏ وَقَالَ نِصْفُهُمْ إِذَا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ أَسْلَمْنَا ‏.‏ فَقَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ فَأَسْلَمَ نِصْفُهُمُ الْبَاقِي وَجَاءَتْ أَسْلَمُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِخْوَتُنَا نُسْلِمُ عَلَى الَّذِي أَسْلَمُوا عَلَيْهِ ‏.‏ فَأَسْلَمُوا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ غِفَارُ غَفَرَ اللَّهُ لَهَا وَأَسْلَمُ سَالَمَهَا اللَّهُ ‏"‏ ‏.‏

Vertaling

Abdullah ibn Samit verhaalde dat Abu Dharr zei: Wij vertrokken uit onze stam Ghifar, die de heilige maanden als toegestaan beschouwden. Ik, mijn broer Unais en onze moeder kwamen aan bij een oom van moederszijde, die ons eervol ontving en goed voor ons zorgde. Maar zijn stamgenoten werden jaloers en zeiden tegen hem: 'Wanneer je niet thuis bent, pleegt Unais overspel met je vrouw.' Onze oom kwam naar ons toe en confronteerde ons met wat hem was verteld. Ik zei tegen hem: 'U heeft al het goede dat u voor ons deed tenietgedaan; er is geen verblijf meer mogelijk tussen ons.' Wij haalden onze kamelen op, laadden onze bezittingen en vertrokken. Onze oom trok zijn kleed over zich heen en begon te huilen. Wij reisden verder totdat wij nabij Mekka neerstreken. Unais dobbelde om onze kudde en een gelijk aantal daarbovenop. Zij gingen naar een waarzegger, die Unais als winnaar aanwees, en zo keerde Unais terug met onze kudde plus een gelijk aantal extra. Abu Dharr vervolgde: 'O zoon van mijn broer, ik bad al drie jaar voordat ik de Boodschapper van Allah ﷺ ontmoette.' Ik vroeg: 'Voor wie bad u?' Hij antwoordde: 'Voor Allah.' Ik vroeg: 'In welke richting richtte u zich?' Hij zei: 'Ik richtte mij in de richting die mijn Heer mij aanwees. Ik verrichtte het nachtgebed tot aan het einde van de nacht en wierp mij dan neer alsof ik een mantel was, totdat de zon over mij opkwam.' Unais zei vervolgens: 'Ik heb een zaak in Mekka; blijf jij hier.' Unais ging naar Mekka, maar bleef langer weg dan verwacht. Toen hij terugkwam, vroeg ik hem wat hij had gedaan. Hij zei: 'Ik heb in Mekka een man ontmoet die jouw religie volgt en beweert dat Allah hem heeft gezonden.' Ik vroeg: 'Wat zeggen de mensen over hem?' Hij antwoordde: 'Zij zeggen dat hij een dichter, een waarzegger of een tovenaar is.' Unais, zelf een dichter, voegde eraan toe: 'Ik heb de woorden van waarzeggers gehoord, maar zijn woorden lijken daar in niets op. Ook heb ik zijn woorden vergeleken met dichtkunst, maar geen enkele dichter kan zulke woorden voortbrengen. Bij Allah, hij is waarachtig en zij liegen.' Ik zei: 'Blijf jij hier terwijl ik ga kijken.' Ik kwam in Mekka aan en vroeg aan een onopvallend persoon: 'Waar is degene die jullie de Sabiër noemen?' Hij wees naar mij en riep: 'De Sabiër!' Daarop vielen de mensen van de vallei mij aan met kluiten aarde en botten totdat ik bewusteloos neerviel. Toen ik weer bijkwam, zag ik eruit als een rood afgodsbeeld. Ik ging naar Zamzam, waste het bloed van mij af en dronk van het water. O zoon van mijn broer, ik verbleef daar dertig nachten en dagen zonder ander voedsel dan het water van Zamzam. Ik werd zo dik dat mijn buik plooide en ik voelde geen honger meer. Op een maanverlichte nacht, toen de mensen van Mekka sliepen en niemand rond de Ka'ba liep behalve twee vrouwen die Isaf en Na'ila aanriepen, kwamen zij tijdens hun ommegang bij mij. Ik zei tegen hen: 'Trouw de een met de ander,' maar zij hielden niet op met hun aanroepingen. Toen zij weer bij mij kwamen, zei ik iets grofs over hun afgoden, zo duidelijk dat ik het niet kon verhullen. Zij gingen huilend weg en zeiden: 'Was er maar iemand van ons volk hier geweest!' Zij kwamen de Boodschapper van Allah ﷺ en Abu Bakr tegen, die net naar beneden kwamen. Hij ﷺ vroeg: 'Wat is er met jullie?' Zij zeiden: 'De Sabiër bevindt zich tussen de Ka'ba en haar gordijnen.' Hij vroeg: 'Wat heeft hij tegen jullie gezegd?' Zij antwoordden: 'Hij heeft een woord tot ons gesproken dat de mond vult.' De Boodschapper van Allah ﷺ kwam, kuste de Zwarte Steen, verrichtte de ommegang met zijn metgezel en bad. Toen hij zijn gebed beëindigde, was ik de eerste die hem begroette met de islamitische groet. Ik zei: 'As-salamu alayka ya Rasulallah.' Hij antwoordde: 'Wa alayka as-salam wa rahmatullah.' Vervolgens vroeg hij: 'Wie ben jij?' Ik zei: 'Van Ghifar.' Hij legde zijn hand op zijn voorhoofd, en ik dacht bij mezelf dat hij het misschien niet prettig vond dat ik van Ghifar was. Ik wilde zijn hand grijpen, maar zijn metgezel, die hem beter kende dan ik, weerhield mij. Hij hief zijn hoofd op en vroeg: 'Hoe lang ben je al hier?' Ik antwoordde: 'Dertig nachten en dagen.' Hij vroeg: 'Wie heeft je gevoed?' Ik zei: 'Ik had geen ander voedsel dan het water van Zamzam. Ik ben zo dik geworden dat mijn buik plooide en ik voel geen honger.' Hij ﷺ zei: 'Het is gezegend; het is voedsel dat voedt.' Abu Bakr zei: 'Boodschapper van Allah, sta mij toe hem vanavond te gastvrij te ontvangen.' De Boodschapper van Allah ﷺ en Abu Bakr vertrokken en ik ging met hen mee. Abu Bakr opende een deur en gaf ons rozijnen uit Ta'if; dat was het eerste voedsel dat ik daar at. Ik bleef zolang als ik moest blijven. Daarna kwam ik bij de Boodschapper van Allah ﷺ en hij zei: 'Er is mij een land met palmbomen getoond, en ik denk dat het Yathrib is. Wil jij namens mij jouw volk bereiken? Hopelijk zal Allah hen door jou bevoordelen en jou voor hen belonen.' Ik ging naar Unais en hij vroeg wat ik had gedaan. Ik zei: 'Ik heb de Islam aangenomen en geloof.' Hij antwoordde: 'Ik heb geen afkeer van jouw religie; ook ik heb de Islam aangenomen en geloof.' Wij gingen naar onze moeder en zij zei: 'Ik heb geen afkeer van jullie religie; ook ik heb de Islam aangenomen en geloof.' Wij pakten onze bezittingen en keerden terug naar onze stam Ghifar. De helft van hen nam de Islam aan, geleid door hun heer Ima' ibn Rahada al-Ghifari. De andere helft zei: 'Wanneer de Boodschapper van Allah ﷺ naar Medina komt, zullen wij de Islam aannemen.' Toen de Boodschapper van Allah ﷺ in Medina aankwam, bekeerde de resterende helft zich ook. De stam Aslam kwam en zei: 'Boodschapper van Allah, wij zijn uw broeders en nemen de Islam aan zoals zij hebben gedaan.' Zij bekeerden zich, waarop de Boodschapper van Allah ﷺ zei: 'Ghifar, moge Allah haar vergeven, en Aslam, moge Allah haar vrede schenken.'

Vertaling en uitleg door Khutba World, vertaald vanuit het Arabisch.

Kernboodschap

Abu Dharr vond de islam, bleef standvastig en nodigde zijn volk uit.

Moeilijke woorden uitgelegd
Heilige maanden

De vier maanden waarin oorlog voeren volgens de Arabische traditie verboden was; sommige stammen overtraden dit verbod.

Waarzegger

Iemand die beweert verborgen kennis te bezitten of de toekomst te voorspellen.

Zamzam

De bron in Mekka waarvan Abu Dharr vertelt dat hij het water dronk tijdens zijn verblijf.

Wat geleerden eruit halen

Geleerden zien in Abu Dharrs verhaal zijn vroege zoektocht naar de waarheid, zijn standvastigheid onder vervolging en zijn inzet om zijn familie en stam tot de islam uit te nodigen. De uitspraak van de Profeet ﷺ over Zamzam bevestigt de bijzondere zegen ervan; zij vormt geen algemene medische of voedingsregel. Ook blijkt dat mensen geleidelijk tot geloof kunnen komen: een deel van Ghifar wachtte tot de Profeet ﷺ in Medina was aangekomen. De lof voor Ghifar en Aslam is een smeekbede om vergiffenis en bescherming voor deze stammen.

Lessen voor vandaag
  1. Onderzoek een boodschap zorgvuldig en laat je oordeel niet bepalen door scheldwoorden of geruchten.
  2. Blijf trouw aan je overtuiging wanneer je te maken krijgt met tegenstand, en zoek steun bij betrouwbare mensen.
  3. Deel goedheid met familie en gemeenschap: Abu Dharr nodigde zijn broer, moeder en stam uit tot de islam.
الْحَدِيثُ الشَّرِيفُ

Elke dag een hadith, in jouw taal

De app geeft je dagelijks een hadith met uitleg, ook als widget op je telefoon. Gratis te gebruiken.