Sahih Muslim, hadith 7511
Overgeleverd door Suhaib ibn Sinan. Arabische tekst met eigen vertaling en uitleg.
Overgeleverd door Suhaib ibn Sinan
Sahih Muslim geldt als geheel als betrouwbaar.
De overlevering
حَدَّثَنَا هَدَّابُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ، أَبِي لَيْلَى عَنْ صُهَيْبٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " كَانَ مَلِكٌ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ وَكَانَ لَهُ سَاحِرٌ فَلَمَّا كَبِرَ قَالَ لِلْمَلِكِ إِنِّي قَدْ كَبِرْتُ فَابْعَثْ إِلَىَّ غُلاَمًا أُعَلِّمْهُ السِّحْرَ . فَبَعَثَ إِلَيْهِ غُلاَمًا يُعَلِّمُهُ فَكَانَ فِي طَرِيقِهِ إِذَا سَلَكَ رَاهِبٌ فَقَعَدَ إِلَيْهِ وَسَمِعَ كَلاَمَهُ فَأَعْجَبَهُ فَكَانَ إِذَا أَتَى السَّاحِرَ مَرَّ بِالرَّاهِبِ وَقَعَدَ إِلَيْهِ فَإِذَا أَتَى السَّاحِرَ ضَرَبَهُ فَشَكَا ذَلِكَ إِلَى الرَّاهِبِ فَقَالَ إِذَا خَشِيتَ السَّاحِرَ فَقُلْ حَبَسَنِي أَهْلِي . وَإِذَا خَشِيتَ أَهْلَكَ فَقُلْ حَبَسَنِي السَّاحِرُ . فَبَيْنَمَا هُوَ كَذَلِكَ إِذْ أَتَى عَلَى دَابَّةٍ عَظِيمَةٍ قَدْ حَبَسَتِ النَّاسَ فَقَالَ الْيَوْمَ أَعْلَمُ آلسَّاحِرُ أَفْضَلُ أَمِ الرَّاهِبُ أَفْضَلُ فَأَخَذَ حَجَرًا فَقَالَ اللَّهُمَّ إِنْ كَانَ أَمْرُ الرَّاهِبِ أَحَبَّ إِلَيْكَ مِنْ أَمْرِ السَّاحِرِ فَاقْتُلْ هَذِهِ الدَّابَّةَ حَتَّى يَمْضِيَ النَّاسُ . فَرَمَاهَا فَقَتَلَهَا وَمَضَى النَّاسُ فَأَتَى الرَّاهِبَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ لَهُ الرَّاهِبُ أَىْ بُنَىَّ أَنْتَ الْيَوْمَ أَفْضَلُ مِنِّي . قَدْ بَلَغَ مِنْ أَمْرِكَ مَا أَرَى وَإِنَّكَ سَتُبْتَلَى فَإِنِ ابْتُلِيتَ فَلاَ تَدُلَّ عَلَىَّ . وَكَانَ الْغُلاَمُ يُبْرِئُ الأَكْمَهَ وَالأَبْرَصَ وَيُدَاوِي النَّاسَ مِنْ سَائِرِ الأَدْوَاءِ فَسَمِعَ جَلِيسٌ لِلْمَلِكِ كَانَ قَدْ عَمِيَ فَأَتَاهُ بِهَدَايَا كَثِيرَةٍ فَقَالَ مَا هَا هُنَا لَكَ أَجْمَعُ إِنْ أَنْتَ شَفَيْتَنِي فَقَالَ إِنِّي لاَ أَشْفِي أَحَدًا إِنَّمَا يَشْفِي اللَّهُ فَإِنْ أَنْتَ آمَنْتَ بِاللَّهِ دَعَوْتُ اللَّهَ فَشَفَاكَ . فَآمَنَ بِاللَّهِ فَشَفَاهُ اللَّهُ فَأَتَى الْمَلِكَ فَجَلَسَ إِلَيْهِ كَمَا كَانَ يَجْلِسُ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَنْ رَدَّ عَلَيْكَ بَصَرَكَ قَالَ رَبِّي . قَالَ وَلَكَ رَبٌّ غَيْرِي قَالَ رَبِّي وَرَبُّكَ اللَّهُ . فَأَخَذَهُ فَلَمْ يَزَلْ يُعَذِّبُهُ حَتَّى دَلَّ عَلَى الْغُلاَمِ فَجِيءَ بِالْغُلاَمِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ أَىْ بُنَىَّ قَدْ بَلَغَ مِنْ سِحْرِكَ مَا تُبْرِئُ الأَكْمَهَ وَالأَبْرَصَ وَتَفْعَلُ وَتَفْعَلُ . فَقَالَ إِنِّي لاَ أَشْفِي أَحَدًا إِنَّمَا يَشْفِي اللَّهُ . فَأَخَذَهُ فَلَمْ يَزَلْ يُعَذِّبُهُ حَتَّى دَلَّ عَلَى الرَّاهِبِ فَجِيءَ بِالرَّاهِبِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ . فَأَبَى فَدَعَا بِالْمِئْشَارِ فَوَضَعَ الْمِئْشَارَ فِي مَفْرِقِ رَأْسِهِ فَشَقَّهُ حَتَّى وَقَعَ شِقَّاهُ ثُمَّ جِيءَ بِجَلِيسِ الْمَلِكِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ . فَأَبَى فَوَضَعَ الْمِئْشَارَ فِي مَفْرِقِ رَأْسِهِ فَشَقَّهُ بِهِ حَتَّى وَقَعَ شِقَّاهُ ثُمَّ جِيءَ بِالْغُلاَمِ فَقِيلَ لَهُ ارْجِعْ عَنْ دِينِكَ . فَأَبَى فَدَفَعَهُ إِلَى نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ اذْهَبُوا بِهِ إِلَى جَبَلِ كَذَا وَكَذَا فَاصْعَدُوا بِهِ الْجَبَلَ فَإِذَا بَلَغْتُمْ ذُرْوَتَهُ فَإِنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ وَإِلاَّ فَاطْرَحُوهُ فَذَهَبُوا بِهِ فَصَعِدُوا بِهِ الْجَبَلَ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنِيهِمْ بِمَا شِئْتَ . فَرَجَفَ بِهِمُ الْجَبَلُ فَسَقَطُوا وَجَاءَ يَمْشِي إِلَى الْمَلِكِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَا فَعَلَ أَصْحَابُكَ قَالَ كَفَانِيهِمُ اللَّهُ . فَدَفَعَهُ إِلَى نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِهِ فَقَالَ اذْهَبُوا بِهِ فَاحْمِلُوهُ فِي قُرْقُورٍ فَتَوَسَّطُوا بِهِ الْبَحْرَ فَإِنْ رَجَعَ عَنْ دِينِهِ وَإِلاَّ فَاقْذِفُوهُ . فَذَهَبُوا بِهِ فَقَالَ اللَّهُمَّ اكْفِنِيهِمْ بِمَا شِئْتَ . فَانْكَفَأَتْ بِهِمُ السَّفِينَةُ فَغَرِقُوا وَجَاءَ يَمْشِي إِلَى الْمَلِكِ فَقَالَ لَهُ الْمَلِكُ مَا فَعَلَ أَصْحَابُكَ قَالَ كَفَانِيهِمُ اللَّهُ . فَقَالَ لِلْمَلِكِ إِنَّكَ لَسْتَ بِقَاتِلِي حَتَّى تَفْعَلَ مَا آمُرُكَ بِهِ . قَالَ وَمَا هُوَ قَالَ تَجْمَعُ النَّاسَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ وَتَصْلُبُنِي عَلَى جِذْعٍ ثُمَّ خُذْ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِي ثُمَّ ضَعِ السَّهْمَ فِي كَبِدِ الْقَوْسِ ثُمَّ قُلْ بِاسْمِ اللَّهِ رَبِّ الْغُلاَمِ . ثُمَّ ارْمِنِي فَإِنَّكَ إِذَا فَعَلْتَ ذَلِكَ قَتَلْتَنِي . فَجَمَعَ النَّاسَ فِي صَعِيدٍ وَاحِدٍ وَصَلَبَهُ عَلَى جِذْعٍ ثُمَّ أَخَذَ سَهْمًا مِنْ كِنَانَتِهِ ثُمَّ وَضَعَ السَّهْمَ فِي كَبِدِ الْقَوْسِ ثُمَّ قَالَ بِاسْمِ اللَّهِ رَبِّ الْغُلاَمِ . ثُمَّ رَمَاهُ فَوَقَعَ السَّهْمُ فِي صُدْغِهِ فَوَضَعَ يَدَهُ فِي صُدْغِهِ فِي مَوْضِعِ السَّهْمِ فَمَاتَ فَقَالَ النَّاسُ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلاَمِ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلاَمِ آمَنَّا بِرَبِّ الْغُلاَمِ . فَأُتِيَ الْمَلِكُ فَقِيلَ لَهُ أَرَأَيْتَ مَا كُنْتَ تَحْذَرُ قَدْ وَاللَّهِ نَزَلَ بِكَ حَذَرُكَ قَدْ آمَنَ النَّاسُ . فَأَمَرَ بِالأُخْدُودِ فِي أَفْوَاهِ السِّكَكِ فَخُدَّتْ وَأَضْرَمَ النِّيرَانَ وَقَالَ مَنْ لَمْ يَرْجِعْ عَنْ دِينِهِ فَأَحْمُوهُ فِيهَا . أَوْ قِيلَ لَهُ اقْتَحِمْ . فَفَعَلُوا حَتَّى جَاءَتِ امْرَأَةٌ وَمَعَهَا صَبِيٌّ لَهَا فَتَقَاعَسَتْ أَنْ تَقَعَ فِيهَا فَقَالَ لَهَا الْغُلاَمُ يَا أُمَّهِ اصْبِرِي فَإِنَّكِ عَلَى الْحَقِّ " .
Soehaib heeft overgeleverd dat de Boodschapper van Allah ﷺ zei:
"Er was eens een koning in de tijd vóór jullie, en hij had een tovenaar. Toen deze oud werd, zei hij tegen de koning: 'Ik ben oud geworden, stuur mij dus een jongen zodat ik hem de toverkunst kan leren.' De koning stuurde hem een jongen om hem te onderwijzen. Op zijn weg naar de tovenaar kwam de jonge man langs een monnik; hij ging bij hem zitten en luisterde naar zijn woorden, die hem zeer aanspraken. Het werd zijn gewoonte om op weg naar de tovenaar bij de monnik te stoppen en naar hem te luisteren, waardoor hij te laat bij de tovenaar aankwam. De tovenaar sloeg hem dan vanwege zijn vertraging. Hij klaagde hierover bij de monnik, die tegen hem zei: 'Als je bang bent voor de tovenaar, zeg dan: Mijn familie hield me vast. En als je bang bent voor je familie, zeg dan: De tovenaar hield me vast.' Terwijl het zo ging, verscheen er op een dag een enorm beest dat de weg voor de mensen blokkeerde. De jongen dacht: 'Vandaag zal ik weten of de tovenaar beter is of de monnik.' Hij pakte een steen en zei: 'O Allah, als de zaak van de monnik U dierbaarder is dan de zaak van de tovenaar, dood dan dit beest zodat de mensen kunnen passeren.' Hij gooide de steen, doodde het beest en de mensen konden hun weg vervolgen. Hij ging naar de monnik en vertelde hem wat er gebeurd was. De monnik zei: 'Mijn zoon, vandaag ben jij beter dan ik. Jouw zaak heeft een stadium bereikt waaruit ik opmaak dat je spoedig beproefd zult worden. Als je beproefd wordt, wijs hen dan niet naar mij.' De jongen begon vervolgens blinden en melaatsen te genezen en behandelde mensen tegen allerlei ziekten. Een metgezel van de koning die blind was geworden hoorde hiervan en kwam naar hem toe met vele geschenken. Hij zei: 'Alles wat hier verzameld is, is voor jou als je mij geneest.' De jongen antwoordde: 'Ik genees niemand; alleen Allah geneest. Maar als jij in Allah gelooft, zal ik Hem aanroepen en dan zal Hij jou genezen.' De man geloofde in Allah en Allah genas hem. Hij keerde terug naar de koning en zat weer naast hem zoals vroeger. De koning vroeg hem: 'Wie heeft jouw gezichtsvermogen hersteld?' Hij antwoordde: 'Mijn Heer.' De koning zei: 'Heb jij een andere heer dan mij?' Hij antwoordde: 'Mijn Heer en jouw Heer is Allah.' Daarop greep de koning hem en martelde hem net zolang tot hij de jongen aanwees. De jongen werd gehaald en de koning zei tegen hem: 'Mijn zoon, jouw toverkunst is zo ver gevorderd dat je blinden en melaatsen geneest en dit en dat doet.' De jongen antwoordde: 'Ik genees niemand; alleen Allah geneest.' De koning greep hem en martelde hem net zolang tot hij de monnik aanwees. De monnik werd gehaald en er werd tegen hem gezegd: 'Keer terug van je godsdienst.' Hij weigerde. Toen liet de koning een zaag brengen, plaatste deze op het midden van zijn hoofd en zaagde hem doormidden totdat de twee helften uiteenvielen. Vervolgens werd de metgezel van de koning gehaald en er werd tegen hem gezegd: 'Keer terug van je godsdienst.' Hij weigerde, waarop de zaag op het midden van zijn hoofd werd geplaatst en hij doormidden werd gezaagd totdat de twee helften uiteenvielen. Daarna werd de jongen gehaald en er werd tegen hem gezegd: 'Keer terug van je godsdienst.' Hij weigerde. De koning droeg hem over aan een groep van zijn metgezellen en zei: 'Breng hem naar die-en-die berg, laat hem de berg beklimmen en wanneer jullie de top hebben bereikt: als hij dan terugkeert van zijn godsdienst is het goed, anders gooien jullie hem eraf.' Zij namen hem mee en beklommen de berg. De jongen bad: 'O Allah, bescherm mij tegen hen op welke manier U ook wilt.' Daarop begon de berg te schudden, zij vielen eraf en de jongen kwam lopend terug naar de koning. De koning vroeg hem: 'Wat is er met je metgezellen gebeurd?' Hij antwoordde: 'Allah heeft mij tegen hen beschermd.' De koning droeg hem opnieuw over aan een groep van zijn metgezellen en zei: 'Neem hem mee, zet hem in een klein bootje en vaar naar het midden van de zee. Als hij terugkeert van zijn godsdienst is het goed, anders gooien jullie hem in het water.' Zij namen hem mee en hij bad: 'O Allah, bescherm mij tegen hen en wat zij willen doen.' Het bootje kantelde, zij verdronken en de jongen kwam lopend terug naar de koning. De koning vroeg hem: 'Wat is er met je metgezellen gebeurd?' Hij antwoordde: 'Allah heeft mij tegen hen beschermd.' Vervolgens zei de jongen tegen de koning: 'Jij kunt mij niet doden tenzij je doet wat ik je beveel.' De koning vroeg: 'Wat is dat?' Hij antwoordde: 'Verzamel de mensen op één open vlakte, kruisig mij aan een boomstronk, neem een pijl uit mijn koker, plaats de pijl in het midden van de boog en zeg: In de naam van Allah, de Heer van de jongen. Schiet dan de pijl af; als je dat doet, zul je mij doden.' De koning verzamelde de mensen op één vlakte, bond de jongen vast aan een boomstronk, nam een pijl uit zijn koker, plaatste deze in het midden van de boog en zei: 'In de naam van Allah, de Heer van de jongen.' Hij schoot de pijl af en deze trof de slaap van de jongen. De jongen legde zijn hand op zijn slaap waar de pijl zat en stierf. Daarop riepen de mensen: 'Wij geloven in de Heer van de jongen! Wij geloven in de Heer van de jongen! Wij geloven in de Heer van de jongen!' Men kwam naar de koning en zei tegen hem: 'Zie je nu? Waar je voor vreesde is bij Allah gebeurd; de mensen zijn gelovig geworden.' De koning gaf opdracht om greppels te graven bij de ingangen van de wegen. Toen deze gegraven waren en er vuren in waren aangestoken, werd er gezegd: 'Wie niet terugkeert van zijn godsdienst, wordt erin gegooid,' of er werd tegen hem gezegd: 'Spring erin.' Dit gebeurde totdat er een vrouw kwam met haar kind. Zij aarzelde om erin te springen, maar het kind zei tegen haar: 'O moeder, wees geduldig, want jij bent op het rechte pad.'"
Vertaling en uitleg door Khutba World, vertaald vanuit het Arabisch.
De jongen blijft trouw aan Allah en zijn standvastigheid brengt een volk tot geloof.
Een man die zich terugtrok voor religieuze aanbidding en onderricht.
Een diepe, gegraven kuil; de koning liet er vuur in aansteken.
De zijkant van het hoofd, tussen oog en oor.
Klassieke geleerden halen uit deze vertelling dat wonderbaarlijke genezing uiteindelijk van Allah komt en dat gelovigen standvastig kunnen blijven onder vervolging. De jongen schrijft de genezing niet aan zichzelf toe, maar roept Allah aan. Geleerden bespreken ook dat hij zijn dood aanvaardt om de mensen openlijk het geloof in Allah te laten belijden; dit is geen algemene aansporing om zichzelf in gevaar te brengen. De vertelling biedt op zichzelf geen basis om magie te beoefenen: de jongen erkent Allah als Heer en als Degene die geneest.
- Blijf trouw aan je geloof wanneer groepsdruk of angst je tot verloochening wil brengen.
- Schrijf hulp en herstel niet aan jezelf toe; vraag Allah om hulp en erken dat Hij de uiteindelijke Beschermer is.
- Steun mensen die onder druk staan met praktische hulp en bemoedigende woorden.
Elke dag een hadith, in jouw taal
De app geeft je dagelijks een hadith met uitleg, ook als widget op je telefoon. Gratis te gebruiken.