Sunan Abi Dawud, xadiiska 3922
Waxaa weriyey Abdullah ibn Umar. Qoraal Carabi ah oo wata tarjumaad iyo sharaxaad noo gaar ah.
Waxaa weriyey Abdullah ibn Umar
Riwaayadda
حَدَّثَنَا الْقَعْنَبِيُّ، حَدَّثَنَا مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ حَمْزَةَ، وَسَالِمِ، ابْنَىْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الشُّؤْمُ فِي الدَّارِ وَالْمَرْأَةِ وَالْفَرَسِ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قُرِئَ عَلَى الْحَارِثِ بْنِ مِسْكِينٍ وَأَنَا شَاهِدٌ أَخْبَرَكَ ابْنُ الْقَاسِمِ قَالَ سُئِلَ مَالِكٌ عَنِ الشُّؤْمِ فِي الْفَرَسِ وَالدَّارِ قَالَ كَمْ مِنْ دَارٍ سَكَنَهَا نَاسٌ فَهَلَكُوا ثُمَّ سَكَنَهَا آخَرُونَ فَهَلَكُوا فَهَذَا تَفْسِيرُهُ فِيمَا نَرَى وَاللَّهُ أَعْلَمُ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ قَالَ عُمَرُ رضى الله عنه حَصِيرٌ فِي الْبَيْتِ خَيْرٌ مِنَ امْرَأَةٍ لاَ تَلِدُ .
Waxaa nooga warramay Al-Qacnabiyyi, waxaa nooga warramay Maalik, oo ka weriyey Ibnu Shihaab, oo ka weriyey Xamsa iyo Saalim, oo ah labada wiil ee Cabdullaahi bin Cumar, oo ka weriyey Cabdullaahi bin Cumar, in Rasuulka Allah ﷺ uu yiri:
"Shuunka (nasiib-xumada) waxay ku jirtaa guriga, haweeneyda iyo faraska." Abuu Daawuud wuxuu yiri: Waxaa lagu akhriyey Al-Xaarith bin Miskiin anigoo goobjoog ah. Waxaa loo sheegay in Ibnu Al-Qaasim uu sheegay in Maalik la weydiiyey shuunka faraska iyo guriga. Wuxuu ku jawaabay: Imisa guri ayaa dad degganaayeen oo halkaas ku halaagsamay, dabadeedna dad kale ay degeen oo iyaguna ku halaagsamay? Tani waa tafsiirkeeda sida aan u aragno, Allah baase ogsoon. Abuu Daawuud wuxuu yiri: Cumar (ra) wuxuu yiri: Salli dhulka yaalla oo guriga dhexdiisa ah ayaa ka khayr badan naag aan dhalin.
Tarjumaad iyo sharaxaad ay samaysay Khutba World, oo laga tarjumay Carabiga.
Guryaha, dumarka qaarkood iyo farduhu waxay noqon karaan wax qofku la kulmo dhibaato darteed.
Dhibaato ama caqabad uu qofku kala kulmo arrin gaar ah; ma aha awood gooni ah oo qaddarka maamusha.
Xayawaan fuulid ama rar-qaadid ah oo xilligii Nebiga ﷺ ahaa hanti iyo gaadiid muhiim ah.
Maalik wuxuu sharxay in guri ay khasaaro ama dhibaato soo noqnoqota ka dhacdo loo dareemi karo mid nasiib-darro leh. Culimadu waxay werintan waafajiyeen diidmada guud ee khuraafaadka: awood madax-bannaan uma nisbeeyaan guri, haweeney ama faras. Hadalka Cumar ee ku saabsan haweeney aan carruur dhalin waa hadalkiisa gaarka ah, mana aha hadal Nebiga ﷺ; wuxuu ka tarjumayaa qiimihii xilligaas la siin jiray faraca, mana aha sabab dumarka loo xaqiro ama loo eedeeyo.
- Dhibaatada ha u nisbayn shay ama qof sidii inuu isagu qaddarka maamulo; Alle talo saaro.
- Guri ama hanti si miyir leh ugu qiimee waxyeellada iyo badbaadada dhabta ah, ee ha ku salayn khuraafaad.
- Hadalka Cumar ha u adeegsan inaad xaqirto dumarka aan carruur lahayn; sharaf iyo naxariis ula dhaqan.
Werintani waxay sheegaysaa in Nebiga ﷺ aanu calaamadaha nasiibka raaci jirin, sidaasna waxay macne guud ka bixinaysaa ka fogaanshaha khuraafaadka.
Sunan Abi Dawud · #3921 (Sahih)Xadiiskani sidoo kale wuxuu ka hadlayaa xukunka calaamadaha nasiibka, wuxuuna ka caawinayaa in hadalka ku saabsan dhibaatada lagu fahmo macnihiisa ballaaran.
Maalin kasta xadiis, kuna qoran luqaddaada
Abku wuxuu maalin kasta ku siinayaa xadiis wata sharaxaad, sidoo kalena ah wijit taleefankaaga ku jira. Waa bilaash.