Sunan Abi Dawud, xadiiska 4770
Qoraal Carabi ah oo wata tarjumaad iyo sharaxaad noo gaar ah.
Riwaayadda
حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ بْنُ سَوَّارٍ، عَنْ نُعَيْمِ بْنِ حَكِيمٍ، عَنْ أَبِي مَرْيَمَ، قَالَ : إِنْ كَانَ ذَلِكَ الْمُخْدَجَ لَمَعَنَا يَوْمَئِذٍ فِي الْمَسْجِدِ نُجَالِسُهُ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ، وَكَانَ فَقِيرًا وَرَأَيْتُهُ مَعَ الْمَسَاكِينِ يَشْهَدُ طَعَامَ عَلِيٍّ عَلَيْهِ السَّلاَمُ مَعَ النَّاسِ وَقَدْ كَسَوْتُهُ بُرْنُسًا لِي . قَالَ أَبُو مَرْيَمَ : وَكَانَ الْمُخْدَجُ يُسَمَّى نَافِعًا ذَا الثُّدَيَّةِ، وَكَانَ فِي يَدِهِ مِثْلُ ثَدْىِ الْمَرْأَةِ عَلَى رَأْسِهِ حَلَمَةٌ مِثْلُ حَلَمَةِ الثَّدْىِ عَلَيْهِ شُعَيْرَاتٌ مِثْلُ سِبَالَةِ السِّنَّوْرِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ : وَهُوَ عِنْدَ النَّاسِ اسْمُهُ حَرْقُوسُ .
Waxaa nooga warramay Bishr ibn Khaaliid, waxaa nooga warramay Shabaabah ibn Sawaar, oo ka weriyey Nucaym ibn Xakiim, oo ka weriyey Abuu Maryam, wuxuuna yiri:
"Haddii ninkaas gacanta curyaanka ah lahaa uu maalintaas nagula jiray masaajidka, waannu la fariisan jirnay habeen iyo maalinba, wuxuuna ahaa nin faqiir ah. Waxaan arkay isagoo la jooga masaakiinta oo cunnada Cali (calayhi as-salaam) dadka la cunaya, aniguna waxaan huwiyey go'aygii." Abuu Maryam wuxuu yiri: "Ninka gacanta curyaanka ah leh waxaa lagu magacaabi jiray Naafic Dul-Thadyah (Naafic, kii naaska lahaa), gacantiisana waxaa ku yiilay wax u eg naaska dumarka oo caaradiisa ay ku taalay ib u eg ibta naaska dumarka, waxaana ku yaallay timo yar oo u eg shaarubaha bisadda." Abuu Daawuud wuxuu yiri: "Dadka dhexdooda waxaa loogu yeeri jiray Xarqus."
Tarjumaad iyo sharaxaad ay samaysay Khutba World, oo laga tarjumay Carabiga.
Abū Maryam wuxuu sharxayaa ninkii lagu yiqiin Dhū al-Thadyah.
Naanays tilmaamaysa astaanta muuqata ee jirka ee werinta lagu sheegay.
Magaca uu Abū Dāwūd sheegay in dadku ninkan ku yaqaaneen.
Dhar dibadda ah oo Abū Maryam sheegay inuu ninka siiyay.
Culimada ma u adeegsadaan werintan daliil kaligeed ah oo ku saabsan caqiidada, waajibaadka ama mamnuucyada, maadaama silsiladdeedu daciif tahay. Sharaxaadda waxaa loo xusi karaa war taariikheed iyadoo taxaddar la muujinayo. Astaamaha Khawaarijta, culimadu waxay ku tiirsan yihiin werinno xooggan, oo ay ku jiraan wararka saxiixa ah ee al-Bukhaari iyo Muslim; mad-habyada fiqhiguna xukunnadooda sharci waxay ku saleeyaan kuwaas, ee kuma saleeyaan silsiladdan daciifka ah ee gaar ah.
- Hadallada diinta ku saabsan ku qiimee ilo lagu kalsoon yahay, shaki jirana la tasho qof aqoon u leh.
- Dadka baahan si sharaf leh cunto iyo dhar u sii, hana ku xukumin nasabkooda ama muuqaalkooda.
- Xagjirnimada uga dig aqoon iyo caddaalad, hana adeegsan eedayn aan sal lahayn.
Werintani waxay sharraxaysaa hadalka iyo dhaqanka Dhū al-Khuwaysira iyo digniintii Nebiga ﷺ ee ku saabsan dad leh astaamo xagjirnimo.
Sahih al-Bukhari · #3344 (Sahih)Warku wuxuu ka hadlayaa dahab uu ʿAlī u diray Nebiga ﷺ, wuxuuna si xooggan ula xiriiraa duruufaha digniinaha ku saabsan Khawaarijta.
Maalin kasta xadiis, kuna qoran luqaddaada
Abku wuxuu maalin kasta ku siinayaa xadiis wata sharaxaad, sidoo kalena ah wijit taleefankaaga ku jira. Waa bilaash.