Sahih al-Bukhari, xadiiska 1218
Waxaa weriyey Sahl ibn Sa'd. Qoraal Carabi ah oo wata tarjumaad iyo sharaxaad noo gaar ah.
Waxaa weriyey Sahl ibn Sa'd
Sahih al-Bukhari guud ahaan waxaa loo tixgeliyaa mid lagu kalsoonaan karo.
Riwaayadda
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ بَلَغَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّ بَنِي عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ بِقُبَاءٍ كَانَ بَيْنَهُمْ شَىْءٌ، فَخَرَجَ يُصْلِحُ بَيْنَهُمْ فِي أُنَاسٍ مِنْ أَصْحَابِهِ، فَحُبِسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَحَانَتِ الصَّلاَةُ، فَجَاءَ بِلاَلٌ إِلَى أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنهما ـ فَقَالَ يَا أَبَا بَكْرٍ، إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ حُبِسَ وَقَدْ حَانَتِ الصَّلاَةُ، فَهَلْ لَكَ أَنْ تَؤُمَّ النَّاسَ قَالَ نَعَمْ إِنْ شِئْتَ. فَأَقَامَ بِلاَلٌ الصَّلاَةَ، وَتَقَدَّمَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ فَكَبَّرَ لِلنَّاسِ، وَجَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَمْشِي فِي الصُّفُوفِ يَشُقُّهَا شَقًّا، حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ، فَأَخَذَ النَّاسُ فِي التَّصْفِيحِ. قَالَ سَهْلٌ التَّصْفِيحُ هُوَ التَّصْفِيقُ. قَالَ وَكَانَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ لاَ يَلْتَفِتُ فِي صَلاَتِهِ، فَلَمَّا أَكْثَرَ النَّاسُ الْتَفَتَ فَإِذَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَشَارَ إِلَيْهِ، يَأْمُرُهُ أَنْ يُصَلِّيَ، فَرَفَعَ أَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ يَدَهُ، فَحَمِدَ اللَّهَ، ثُمَّ رَجَعَ الْقَهْقَرَى وَرَاءَهُ حَتَّى قَامَ فِي الصَّفِّ، وَتَقَدَّمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَصَلَّى لِلنَّاسِ، فَلَمَّا فَرَغَ أَقْبَلَ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ " يَا أَيُّهَا النَّاسُ مَا لَكُمْ حِينَ نَابَكُمْ شَىْءٌ فِي الصَّلاَةِ أَخَذْتُمْ بِالتَّصْفِيحِ إِنَّمَا التَّصْفِيحُ لِلنِّسَاءِ، مَنْ نَابَهُ شَىْءٌ فِي صَلاَتِهِ فَلْيَقُلْ سُبْحَانَ اللَّهِ ". ثُمَّ الْتَفَتَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ فَقَالَ " يَا أَبَا بَكْرٍ، مَا مَنَعَكَ أَنْ تُصَلِّيَ لِلنَّاسِ حِينَ أَشَرْتُ إِلَيْكَ ". قَالَ أَبُو بَكْرٍ مَا كَانَ يَنْبَغِي لاِبْنِ أَبِي قُحَافَةَ أَنْ يُصَلِّيَ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
Waxaa nooga warramay Qutaybah, waxaa nooga warramay Cabdul-Casiis, oo ka weriyey Abuu Xaazim, oo ka weriyey Sahl bin Sacd — raḍiya Allāhu ʿanhu — wuxuu yiri: Waxaa gaaray Rasūlka Alle ﷺ in reer Banii Camr bin Cawf oo ku sugan Qubaa ay dhexdooda khilaaf ka jiray, markaasuu u baxay si uu u dhexdhexaadiyo isaga oo ay la socdaan qaar ka mid ah asxaabtiisa. Rasūlka Alle ﷺ wuu daahay, salaaddiina way soo gashay. Markaasaa Bilaal u yimid Abuu Bakar — raḍiya Allāhu ʿanhumā — wuxuuna ku yiri:
"Abuu Bakaroow, Rasūlka Alle ﷺ wuu daahay, salaaddiina way soo gashay ee ma dadka u tujin kartaa?" Wuxuu yiri: "Haa, haddaad doonto." Markaasaa Bilaal aqimay salaadda, Abuu Bakar — raḍiya Allāhu ʿanhu — wuu hor maray oo dadka takbiirtay. Intaas kadib Rasūlka Alle ﷺ wuu yimid isagoo safafka dhex maraya oo kala jeexaya ilaa uu ka istaagay safka. Dadkiina way sacab tumeen. Sahl wuxuu yiri: Sacab tumiddu waa garaacista gacmaha. Abuu Bakar — raḍiya Allāhu ʿanhu — salaadda dhexdeeda ma jeedsan jirin, laakiin markii dadku aad u sacab tumeen ayuu jeestay, mise waa Rasūlka Alle ﷺ. Nabigu ﷺ wuu u tilmaamay inuu sii wado salaadda. Abuu Bakar — raḍiya Allāhu ʿanhu — gacantiisuu kor u qaaday, Allena wuu mahdiyey, kadibna dib buu u gurtay ilaa uu safka ka galay. Rasūlka Alle ﷺ wuu hor maray oo dadka tujiyey. Markuu salaadda ka baxay, dadkuu u jeestay oo wuxuu yiri: "Dadow, maxaad sacabka u tumaysaan markay idinku timaado arrin salaadda dhexdeeda? Sacab tumiddu dumarkay u gaar tahaye. Ruuxii salaaddiisa wax ku soo booda ha yiraahdo 'Subxāna Allāh'." Kadibna wuxuu u jeestay Abuu Bakar — raḍiya Allāhu ʿanhu — wuxuuna ku yiri: "Abuu Bakaroow, maxaa kaa diiday inaad dadka tujiso markaan kuu tilmaamay?" Abuu Bakar wuxuu yiri: Ma habboona in wiilka Abuu Quxaafah uu Rasūlka Alle ﷺ hortiisa ku tukado.
Tarjumaad iyo sharaxaad ay samaysay Khutba World, oo laga tarjumay Carabiga.
Inta lagu jiro salaadda, marka xaalad gaar ahi timaaddo, waxaa la yiraahdaa ‘Subhan Allah’ halkii sacab laga tumi lahaa.
Nabiga ﷺ wuxuu aaday Qubaa si uu u xalliyo khilaaf dhex maray Banu Camr ibn Cawf. Markii halkaas lagu hakiyay oo waqtigii salaaddu soo galay, Abuu Bakr ayaa salaadda tujiyay ilaa uu Nabiga ﷺ yimid.
Waa baaqa tilmaamaya in salaadda waajibka ahi isla markiiba bilaabanayso.
Waa in sacabbada la isku dhufto si salaadda dhexdeeda loogu soo jeediyo dareenka wax dhacay.
Waa eray ammaan ah oo macnihiisu yahay: Allaah wuu ka sarreeyaa ceeb iyo nusqaan kasta.
Culimadu waxay arrintan ka soo qaataan in raggu salaadda dhexdeeda yiraahdaan ‘Subhan Allah’ si ay imaamka wax ugu baraarujiyaan, halka dumarku xaaladdan sacab u tumi karaan. Xadiisku wuxuu kaloo muujinayaa in qof kale jamaacada tujiyo haddii imaamka la hakiyo, iyo in Nabiga ﷺ uu salaadda hoggaankeeda la wareegay markii uu yimid. Dib-u-gurashadii Abuu Bakr waxay muujinaysaa xushmadda uu Nabiga ﷺ u hayay; tilmaantiisa iyo dib-u-noqoshadiisuna waxay dhaceen isaga oo aan salaadda hadal ku kala goyn.
- Imaamka salaadda dhexdeeda ugu baraaruji xaalad gaar ah adigoo adeegsanaya erayga ama ficilka la faray, hana bilaabin sheeko.
- Haddii imaamka la hakiyo oo waqtigii salaaddu galo, qof ku habboon oo meesha jooga ayaa jamaacada tujinta bilaabi kara.
- Ka qayb qaado heshiisiinta dadka, adigoo haddana ilaalinaya waqtiga salaadda.
Labada werinba waxay ku jiraan kitaabka ka hadla falalka salaadda, waxayna ka hadlayaan hab-dhaqannada jirka ee ku habboon salaadda.
Sahih al-Bukhari · #1217 (Sahih)Werintani waxay faahfaahin dheeraad ah ka bixinaysaa waxa salaadda dhexdeeda dhici kara marka ay wax lama filaan ahi dhacaan.
Maalin kasta xadiis, kuna qoran luqaddaada
Abku wuxuu maalin kasta ku siinayaa xadiis wata sharaxaad, sidoo kalena ah wijit taleefankaaga ku jira. Waa bilaash.