Sahih al-Bukhari, xadiiska 2772
Waxaa weriyey Abdullah ibn Umar. Qoraal Carabi ah oo wata tarjumaad iyo sharaxaad noo gaar ah.
Waxaa weriyey Abdullah ibn Umar
Sahih al-Bukhari guud ahaan waxaa loo tixgeliyaa mid lagu kalsoonaan karo.
Riwaayadda
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ أَصَابَ عُمَرُ بِخَيْبَرَ أَرْضًا فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ أَصَبْتُ أَرْضًا لَمْ أُصِبْ مَالاً قَطُّ أَنْفَسَ مِنْهُ، فَكَيْفَ تَأْمُرُنِي بِهِ قَالَ " إِنْ شِئْتَ حَبَّسْتَ أَصْلَهَا، وَتَصَدَّقْتَ بِهَا ". فَتَصَدَّقَ عُمَرُ أَنَّهُ لاَ يُبَاعُ أَصْلُهَا وَلاَ يُوهَبُ وَلاَ يُورَثُ، فِي الْفُقَرَاءِ وَالْقُرْبَى وَالرِّقَابِ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالضَّيْفِ وَابْنِ السَّبِيلِ، وَلاَ جُنَاحَ عَلَى مَنْ وَلِيَهَا أَنْ يَأْكُلَ مِنْهَا بِالْمَعْرُوفِ، أَوْ يُطْعِمَ صَدِيقًا غَيْرَ مُتَمَوِّلٍ فِيهِ.
Waxaa nooga warramay Musaddad, waxaa nooga warramay Yaziid bin Zureyc, waxaa nooga warramay Ibnu Cawn, oo ka weriyey Naafic, oo ka weriyey Ibnu Cumar - Allaha ka raalli noqdee - wuxuu yiri: Cumar wuxuu Khaybar ka helay dhul, markaas buu u yimid Nabiga ﷺ isagoo leh, 'Waxaan helay dhul aanan weligey helin mid ka qiimo badan ee maxaad igula talinaysaa?' Wuxuu yiri ﷺ, 'Haddaad doonto asalkiisa xabis (joogee), sadaqeysana faa'iidiisa.' Markaas buu Cumar sadaqeystay dhulkii isagoo shuruud ka dhigay inaan asalkiisa la iibin, la hibeyn, lana dhaxlayn. Faa'iidiisuna waxay u tahay masaakiinta, qaraabada, xorreynta addoommada, jidka Alle, martida, iyo safarka. Ma dambi laha qofka maamula inuu ka cuno si wanaagsan ama uu quudiyo saaxiibkiis isagoon ujeedadiisu ahayn inuu ku taajiro.
Tarjumaad iyo sharaxaad ay samaysay Khutba World, oo laga tarjumay Carabiga.
Cumar wuxuu dhulka u haystay hanti joogto ah, wuxuuna wax-soo-saarkiisa si joogto ah ugu deeqay arrimo samafal.
Cumar wuxuu Khaybar ka helay dhul qiimo leh, wuxuuna Nabiga ﷺ weydiistay talo ku saabsan waxa uu ku samayn lahaa.
Hanti raasumaalkeeda la ilaaliyo, wax-soo-saarkeeda na loo isticmaalo ujeeddo samafal oo cayiman.
Qofka hantida u maamula ka-faa’iidaystayaasha, wax-soo-saarkana u qaybsha si waafaqsan shuruudaha.
Maamuluhu si macquul ah ayuu wax uga cuni karaa ama saaxiib u quudin karaa, balse hantida uma adeegsan karo inuu naftiisa ku taajiro.
Culimada waxay werintan ka fahmeen in waqafku ansax yahay marka raasumaalka la ilaaliyo, wax-soo-saarkana loo isticmaalo ujeeddooyin bannaan. Afarta madhab ee Sunnigu way aqoonsan yihiin waqafka, inkastoo ay ku kala duwan yihiin faahfaahinta qaarkeed ee shuruudaha iyo maamulka. Sida ku cad shuruudaha la dejiyey, maamuluhu si macquul ah ayuu wax uga qaadan karaa wax-soo-saarka, isaga oo aan naftiisa eexan ama hanti urursan.
- Ka fiirso samafal waara oo hantida asalka ah la ilaaliyo, wax-soo-saarkeeduna dadka caawiyo.
- Markaad wax ku deeqayso, si cad u qeex cidda ka faa’iidaysanaysa iyo sida hantida loo maamulayo.
- Qofka maamula sanduuq samafal waa inuu hantida si taxaddar leh u adeegsadaa, kana fogaadaa inuu naftiisa ku taajiro.
Werintani iyaduna waxay ka warramaysaa Cumar iyo dhulkii Khaybar, waxayna caddaynaysaa xeerarka ku saabsan u qoondeynta samafalka.
Sahih al-Bukhari · #2738 (Sahih)Werintan Ibnu Cumar laga soo weriyey waxay ka hadlaysaa in dardaaranka si taxaddar leh loo qoro, waana arrin la xiriirta maareynta hantida.
Maalin kasta xadiis, kuna qoran luqaddaada
Abku wuxuu maalin kasta ku siinayaa xadiis wata sharaxaad, sidoo kalena ah wijit taleefankaaga ku jira. Waa bilaash.