Sahih Muslim, xadiiska 2008
Waxaa weriyey Abdullah ibn Abbas. Qoraal Carabi ah oo wata tarjumaad iyo sharaxaad noo gaar ah.
Waxaa weriyey Abdullah ibn Abbas
Sahih Muslim guud ahaan waxaa loo tixgeliyaa mid lagu kalsoonaan karo.
Riwaayadda
وَحَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، كِلاَهُمَا عَنْ عَبْدِ الأَعْلَى، - قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى حَدَّثَنِي عَبْدُ الأَعْلَى، وَهُوَ أَبُو هَمَّامٍ - حَدَّثَنَا دَاوُدُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ ضِمَادًا، قَدِمَ مَكَّةَ وَكَانَ مِنْ أَزْدِ شَنُوءَةَ وَكَانَ يَرْقِي مِنْ هَذِهِ الرِّيحِ فَسَمِعَ سُفَهَاءَ مِنْ أَهْلِ مَكَّةَ يَقُولُونَ إِنَّ مُحَمَّدًا مَجْنُونٌ . فَقَالَ لَوْ أَنِّي رَأَيْتُ هَذَا الرَّجُلَ لَعَلَّ اللَّهَ يَشْفِيهِ عَلَى يَدَىَّ - قَالَ - فَلَقِيَهُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ إِنِّي أَرْقِي مِنْ هَذِهِ الرِّيحِ وَإِنَّ اللَّهَ يَشْفِي عَلَى يَدِي مَنْ شَاءَ فَهَلْ لَكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الْحَمْدَ لِلَّهِ نَحْمَدُهُ وَنَسْتَعِينُهُ مَنْ يَهْدِهِ اللَّهُ فَلاَ مُضِلَّ لَهُ وَمَنْ يُضْلِلْ فَلاَ هَادِيَ لَهُ وَأَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا عَبْدُهُ وَرَسُولُهُ أَمَّا بَعْدُ " . قَالَ فَقَالَ أَعِدْ عَلَىَّ كَلِمَاتِكَ هَؤُلاَءِ . فَأَعَادَهُنَّ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ثَلاَثَ مَرَّاتٍ - قَالَ - فَقَالَ لَقَدْ سَمِعْتُ قَوْلَ الْكَهَنَةِ وَقَوْلَ السَّحَرَةِ وَقَوْلَ الشُّعَرَاءِ فَمَا سَمِعْتُ مِثْلَ كَلِمَاتِكَ هَؤُلاَءِ وَلَقَدْ بَلَغْنَ نَاعُوسَ الْبَحْرِ - قَالَ - فَقَالَ هَاتِ يَدَكَ أُبَايِعْكَ عَلَى الإِسْلاَمِ - قَالَ - فَبَايَعَهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَعَلَى قَوْمِكَ " . قَالَ وَعَلَى قَوْمِي - قَالَ - فَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَرِيَّةً فَمَرُّوا بِقَوْمِهِ فَقَالَ صَاحِبُ السَّرِيَّةِ لِلْجَيْشِ هَلْ أَصَبْتُمْ مِنْ هَؤُلاَءِ شَيْئًا فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ أَصَبْتُ مِنْهُمْ مِطْهَرَةً . فَقَالَ رُدُّوهَا فَإِنَّ هَؤُلاَءِ قَوْمُ ضِمَادٍ .
Ibn 'Abbas wuxuu weriyey: Dimad wuxuu yimid Makka, wuxuuna ka tirsanaa qabiilka Azd Shanu'a, wuxuuna daaweyn jiray dadka dabaysha ama sixirka ku dhaca. Wuxuu maqlay dadka caqli-xumada ah ee reer Makka oo leh Maxamed (ﷺ) waa waalan yahay. Markaasuu yiri:
"Haddaan arko ninkan, waxaa laga yaabaa in Allaah gacantayda ku bogsiiso." Wuu la kulmay oo wuxuu yiri: "Muxammadow, anigu waxaan daaweeyaa dabayshan, Allaahna wuxuu gacantayda ku bogsiyaa cidduu doono, ma rabtaa?" Rasuulka Allaah (ﷺ) wuxuu yiri: "Ammaanta oo dhan Allaah bay u sugnaatay, Isagaannu ammaanaynaa, Isagaannuna kaalmo weydiisanaynaa; ciddii Allaah hanuuniyo wax lumiya ma jiro, ciddii uu lumiyana wax hanuuniya ma jiro. Waxaan markhaati ka ahay in aan ilaah jirin Allaah mooyee, Isagu waa Kali, lammaane ma leh, Muxammadna waa Addoonkiisa iyo Rasuulkiisa. Intaas kadib..." Dimad wuxuu yiri: "Erayadaada ii celi." Rasuulka Allaah (ﷺ) saddex jeer buu ugu celiyey. Dimad wuxuu yiri: "Waxaan maqlay hadalka faalliyaasha, sixiroolayaasha iyo abwaannada, laakiin erayo la mid ah kuwaagan weligay ma maqal, waxayna gaareen gunta badda. Gacantaada ii soo fidi aan Islaamnimo kula ballantee." Markaasuu la ballamay. Rasuulka Allaah (ﷺ) wuxuu yiri: "Qowmkaagana." Wuxuu yiri: "Qowmkaygana." Rasuulka Allaah (ﷺ) wuxuu diray ciidan yar, waxayna mareen qowmkiisii. Taliyaha ciidanku wuxuu askarta ku yiri: "Wax ma ka hesheen dadkan?" Nin ciidanka ka mid ah baa yiri: "Weel biyo ah baan ka helay." Taliyuhu wuxuu yiri: "Celiya, maxaa yeelay kuwani waa qowmkii Dimad."
Tarjumaad iyo sharaxaad ay samaysay Khutba World, oo laga tarjumay Carabiga.
Ḍimād wuxuu Islaamka qaatay ka dib markii uu maqlay khudbaddii xoogga badnayd ee Nabiga ﷺ.
Ḍimād wuxuu yimid Maka, wuxuuna maqlay dad ku eedaynaya Muxammad ﷺ inuu jinni ku dhacay. Wuxuu la kulmay isagoo u bandhigaya inuu daweeyo, balse hadalladiisa ayaa qalbigiisa taabtay, markaas ayuu Islaamka qaatay.
Qabiil Carbeed uu Ḍimād ka tirsanaa.
Khudbad lagu ammaanayo Allah laguna faahfaahinayo arrimaha iimaanka.
Ballan daacadnimo iyo xiriir oo si rasmi ah loo galo.
Culimada waxay tilmaamaan in erayadii furitaanka ee Nabiga ﷺ ay ahaayeen ammaan kooban oo xooggan iyo qirasho iimaan. Werintani waxay muujinaysaa in hadal wanaagsan iyo caddaynta iimaanka oo cad ay qalbiyada taaban karaan. Waxa kale oo ka muuqata in ballan qofku ku qaado magaca qabiilkiisa ay la timaaddo masuuliyad: duullaanku waa inuu soo celiyaa hantidii dadkii Ḍimād. Qoraalku ma bixinayo xukun gaar ah oo ku saabsan kala duwanaanshaha afarta mad-hab.
- Khudbadaha muhiimka ah ku billow ammaanida Allah, una hadal si cad oo daacad ah.
- Si feejigan u dhagayso ka hor intaadan qof xukumin.
- Si taxaddar leh ula dhaqan hantida iyo xuquuqda dadka kale, xataa marka aanay joogin.
Werintani waxay sheegaysaa in Nabiga ﷺ uu khudbaddiisa Jimcaha ku bilaabi jiray ammaanida Allah, taas oo la jaanqaadaysa erayadii furitaanka ee Ḍimād maqlay.
Sahih Muslim · #2006 (Sahih)Xadiiskani sidoo kale wuxuu ku saabsan yahay khudbaddii Nabiga ﷺ, wuxuuna erayada udub-dhexaadka u ah qisada Ḍimād ku dhex meeleeyaa dhaqanka guud ee khudbadda Jimcaha.
Maalin kasta xadiis, kuna qoran luqaddaada
Abku wuxuu maalin kasta ku siinayaa xadiis wata sharaxaad, sidoo kalena ah wijit taleefankaaga ku jira. Waa bilaash.