Sahih Muslim, xadiiska 58
Waxaa weriyey Abdullah ibn Amr. Qoraal Carabi ah oo wata tarjumaad iyo sharaxaad noo gaar ah.
Waxaa weriyey Abdullah ibn Amr
Sahih Muslim guud ahaan waxaa loo tixgeliyaa mid lagu kalsoonaan karo.
Riwaayadda
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الأَعْمَشُ، ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُرَّةَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَرْبَعٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ كَانَ مُنَافِقًا خَالِصًا وَمَنْ كَانَتْ فِيهِ خَلَّةٌ مِنْهُنَّ كَانَتْ فِيهِ خَلَّةٌ مِنْ نِفَاقٍ حَتَّى يَدَعَهَا إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ وَإِذَا عَاهَدَ غَدَرَ وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ وَإِذَا خَاصَمَ فَجَرَ " . غَيْرَ أَنَّ فِي حَدِيثِ سُفْيَانَ " وَإِنْ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنْهُنَّ كَانَتْ فِيهِ خَصْلَةٌ مِنَ النِّفَاقِ " .
Waxaa nooga warramay Abu Bakr bin Abi Shaybah, waxaa nooga warramay Cabdullaahi bin Numayr; sidoo kale waxaa nooga warramay Ibn Numayr, waxaa nooga warramay aabbahay, waxaa nooga warramay Al-Acmash; waxaana ii warramay Zuhayr bin Xarb, waxaa nooga warramay Wakiic, waxaa nooga warramay Sufyaan, oo ka weriyey Al-Acmash, oo ka weriyey Cabdullaahi bin Murrah, oo ka weriyey Masruuq, oo ka weriyey Cabdullaahi bin Camr, oo yiri: Rasuulka Allah ﷺ wuxuu yiri: 'Afarta qof ee leh sifooyinkan waa munaafaq saadiq ah, qofkii leh hal sifo oo ka mid ahna wuxuu leeyahay laan munaafaqnimo ah ilaa uu ka tago: markuu hadlo wuu been sheegaa, markuu ballamo wuu khiyaameeyaa, markuu balamo wuu ka baxaa, markuu murmannana xadka wuu dhaafaa.' Laakiin xadiiska Sufyaan waxaa ku jira: 'Haddii uu leeyahay hal sifo oo ka mid ah, wuxuu leeyahay hal sifo oo munaafaqnimo ah.'
Tarjumaad iyo sharaxaad ay samaysay Khutba World, oo laga tarjumay Carabiga.
Beentu, khiyaano, ballan-jebin iyo muran aan la xakamayn waa astaamaha munaafaqnimada.
Halkan waxaa loola jeedaa dhaqan munaafaqnimo ah: astaamo ka hor imanaya iimaan daacad ah iyo dabeecad lagu kalsoonaan karo.
Inaad gasho ballan ama heshiis kuu saaraya waajibaad aad qof kale ku leedahay.
Inaad muran dhexdiis caddaalad-darro samayso, tusaale ahaan been sheegto, aflagaaddayso ama runta qalloociso.
Culimada hore waxay sharxaan in astaamahani yihiin astaamo munaafaqnimo, balse qofka muujintooda keliya aanay si toos ah Islaamka uga saarayn. Qofkii midkood yeesha wuxuu sifadaas munaafaqnimo ku sii leeyahay ilaa uu ka tago; qofkii afarta oo dhan si joogto ah isugu darsadana wuxuu muujinayaa nooc si gaar ah u daran oo munaafaqnimo ah. Digniintu waxay ku saabsan tahay dhaqanka, waxayna ku boorrinaysaa towbad daacad ah iyo soo celinta xuquuqda.
- Ka fiirso ka hor intaadan wax ballanqaadin inaad fulin karto; haddii duruufuhu is beddelaan, qofka kale isla markiiba u sheeg.
- Heshiisyada ilaali, dhibkana ka soo kab haddii aad qof kalsoonidiisa jebisay.
- Inta khilaaf jiro daacad noqo oo ixtiraam muuji: xaqiiqooyinka ha qalloocin, qofka kalena ha aflagaaddayn.
Werintani waxay xustaa astaamo kale oo munaafaqnimo ah, sidaasna waxay ku kabaysaa digniinta akhlaaqeed ee ku saabsan beenta, khiyaanada, ballan-jebinta iyo xadgudubka.
Sahih al-Bukhari · #17 (Sahih)Werintu waxay adkaynaysaa in iimaanka daacadda ahi ka muuqdo adeecidda iyo dhaqanka wanaagsan, taas oo la jaanqaadaysa baaqa ah in laga tago astaamaha la sheegay.
Maalin kasta xadiis, kuna qoran luqaddaada
Abku wuxuu maalin kasta ku siinayaa xadiis wata sharaxaad, sidoo kalena ah wijit taleefankaaga ku jira. Waa bilaash.