Sahih al-Bukhari, hadithi 1185
Transmetuar nga Mahmud ibn al-Rabi. Teksti arabisht me përkthimin dhe shpjegimin tonë.
Transmetuar nga Mahmud ibn al-Rabi
Sahih al-Bukhari konsiderohet në tërësi si i besueshëm.
Transmetimi
حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ، حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ الرَّبِيعِ الأَنْصَارِيُّ، أَنَّهُ عَقَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم، وَعَقَلَ مَجَّةً مَجَّهَا فِي وَجْهِهِ مِنْ بِئْرٍ كَانَتْ فِي دَارِهِمْ. فَزَعَمَ مَحْمُودٌ أَنَّهُ سَمِعَ عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ الأَنْصَارِيّ َ ـ رضى الله عنه ـ وَكَانَ مِمَّنْ شَهِدَ بَدْرًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ كُنْتُ أُصَلِّي لِقَوْمِي بِبَنِي سَالِمٍ، وَكَانَ يَحُولُ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ وَادٍ إِذَا جَاءَتِ الأَمْطَارُ فَيَشُقُّ عَلَىَّ اجْتِيَازُهُ قِبَلَ مَسْجِدِهِمْ، فَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقُلْتُ لَهُ إِنِّي أَنْكَرْتُ بَصَرِي، وَإِنَّ الْوَادِيَ الَّذِي بَيْنِي وَبَيْنَ قَوْمِي يَسِيلُ إِذَا جَاءَتِ الأَمْطَارُ فَيَشُقُّ عَلَىَّ اجْتِيَازُهُ، فَوَدِدْتُ أَنَّكَ تَأْتِي فَتُصَلِّي مِنْ بَيْتِي مَكَانًا أَتَّخِذُهُ مُصَلًّى. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " سَأَفْعَلُ ". فَغَدَا عَلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبُو بَكْرٍ ـ رضى الله عنه ـ بَعْدَ مَا اشْتَدَّ النَّهَارُ فَاسْتَأْذَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَذِنْتُ لَهُ فَلَمْ يَجْلِسْ حَتَّى قَالَ " أَيْنَ تُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ مِنْ بَيْتِكَ ". فَأَشَرْتُ لَهُ إِلَى الْمَكَانِ الَّذِي أُحِبُّ أَنْ أُصَلِّيَ فِيهِ، فَقَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَكَبَّرَ وَصَفَفْنَا وَرَاءَهُ، فَصَلَّى رَكْعَتَيْنِ، ثُمَّ سَلَّمَ وَسَلَّمْنَا حِينَ سَلَّمَ، فَحَبَسْتُهُ عَلَى خَزِيرٍ يُصْنَعُ لَهُ فَسَمِعَ أَهْلُ الدَّارِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي بَيْتِي فَثَابَ رِجَالٌ مِنْهُمْ حَتَّى كَثُرَ الرِّجَالُ فِي الْبَيْتِ. فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ مَا فَعَلَ مَالِكٌ لاَ أَرَاهُ. فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمْ ذَاكَ مُنَافِقٌ لاَ يُحِبُّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ تَقُلْ ذَاكَ أَلاَ تَرَاهُ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ ". فَقَالَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ. أَمَّا نَحْنُ فَوَاللَّهِ لاَ نَرَى وُدَّهُ وَلاَ حَدِيثَهُ إِلاَّ إِلَى الْمُنَافِقِينَ. قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَإِنَّ اللَّهَ قَدْ حَرَّمَ عَلَى النَّارِ مَنْ قَالَ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ. يَبْتَغِي بِذَلِكَ وَجْهَ اللَّهِ ". قَالَ مَحْمُودٌ فَحَدَّثْتُهَا قَوْمًا فِيهِمْ أَبُو أَيُّوبَ صَاحِبُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَتِهِ الَّتِي تُوُفِّيَ فِيهَا وَيَزِيدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ عَلَيْهِمْ بِأَرْضِ الرُّومِ، فَأَنْكَرَهَا عَلَىَّ أَبُو أَيُّوبَ قَالَ وَاللَّهِ مَا أَظُنُّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ مَا قُلْتَ قَطُّ. فَكَبُرَ ذَلِكَ عَلَىَّ فَجَعَلْتُ لِلَّهِ عَلَىَّ إِنْ سَلَّمَنِي حَتَّى أَقْفُلَ مِنْ غَزْوَتِي أَنْ أَسْأَلَ عَنْهَا عِتْبَانَ بْنَ مَالِكٍ ـ رضى الله عنه ـ إِنْ وَجَدْتُهُ حَيًّا فِي مَسْجِدِ قَوْمِهِ، فَقَفَلْتُ فَأَهْلَلْتُ بِحَجَّةٍ أَوْ بِعُمْرَةٍ، ثُمَّ سِرْتُ حَتَّى قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ فَأَتَيْتُ بَنِي سَالِمٍ، فَإِذَا عِتْبَانُ شَيْخٌ أَعْمَى يُصَلِّي لِقَوْمِهِ فَلَمَّا سَلَّمَ مِنَ الصَّلاَةِ سَلَّمْتُ عَلَيْهِ وَأَخْبَرْتُهُ مَنْ أَنَا، ثُمَّ سَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ الْحَدِيثِ فَحَدَّثَنِيهِ كَمَا حَدَّثَنِيهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ.
Më ka treguar Is'haku, na ka treguar Jakub ibn Ibrahimi, na ka treguar babai im, nga Ibn Shihabi, i cili ka thënë: Më ka njoftuar Mahmud ibn er-Rabi' el-Ensarij se ai e mbante mend të Dërguarin e Allahut ﷺ dhe se mbante mend një grusht uji që ai ia kishte hedhur në fytyrë, pasi e kishte marrë nga një pusht që ndodhej në shtëpinë e tyre. Mahmudi tha se e kishte dëgjuar Itban ibn Malikun el-Ensarij — Allahu qoftë i kënaqur me të — i cili ishte ndër ata që kishin marrë pjesë në Bedër me të Dërguarin e Allahut ﷺ, duke thënë:
"Unë u prija njerëzve të mi nga Beni Salimi në namaz, por midis meje dhe atyre ndodhej një luginë; kur binte shi, ajo mbushej me ujë dhe më bëhej e vështirë ta kaloja për të shkuar në xhaminë e tyre. Prandaj shkova te i Dërguari i Allahut ﷺ dhe i thashë: 'Shikimi më është dobësuar dhe lugina që ndodhet midis meje dhe njerëzve të mi rrjedh kur bie shi, duke ma vështirësuar kalimin. Do të doja shumë që ti të vije dhe të faleshe në një vend në shtëpinë time, të cilin unë ta caktoj si vendfalje.' I Dërguari i Allahut ﷺ tha: 'Do ta bëj.' Kështu, të nesërmen, pasi dielli u ngrit lart, i Dërguari i Allahut ﷺ dhe Ebu Bekri — Allahu qoftë i kënaqur me të — erdhën në shtëpinë time. I Dërguari i Allahut ﷺ kërkoi leje për të hyrë dhe unë e lejova. Ai nuk u ul para se të thoshte: 'Ku dëshiron të falem në shtëpinë tënde?' Unë i tregova vendin ku doja që ai të falej. I Dërguari i Allahut ﷺ u ngrit, bëri tekbirin dhe ne u rreshtuam pas tij; ai fali dy rekate, pastaj dha selam dhe ne dhamë selam bashkë me të. Më pas e mbajta atë për të ngrënë një gjellë 'hazir' që kisha përgatitur për të. Kur banorët e lagjes mësuan se i Dërguari i Allahut ﷺ ishte në shtëpinë time, erdhën me shumicë derisa shtëpia u mbush me burra. Njëri prej tyre tha: 'Çfarë ka Maliqi? Nuk po e shoh.' Një tjetër tha: 'Ai është munafik (hipokrit), nuk e do Allahun dhe të Dërguarin e Tij.' Atëherë i Dërguari i Allahut ﷺ tha: 'Mos thuaj kështu! A nuk e ke parë se ai ka thënë: La ilahe il-la Allah, duke kërkuar me këtë Fytyrën e Allahut?' Burri u përgjigj: 'Allahu dhe i Dërguari i Tij e dinë më së miri; por, pasha Allahun, ne nuk e kemi parë atë veçse duke ndihmuar dhe duke folur vetëm me munafikët.' I Dërguari i Allahut ﷺ tha: 'Vërtet, Allahu e ka ndaluar nga Zjarri këdo që thotë La ilahe il-la Allah, duke kërkuar me këtë Fytyrën e Allahut.'" Mahmudi tha: "Unë ua tregova këtë hadith disa njerëzve, ndër të cilët ishte edhe Ebu Ejubi, shoku i të Dërguarit të Allahut ﷺ, gjatë fushatës ushtarake në të cilën ai vdiq, ndërsa Jezid ibn Muavija ishte udhëheqësi i tyre në tokën e Romakëve. Ebu Ejubi e mohoi këtë transmetim dhe tha: 'Pasha Allahun, nuk besoj se i Dërguari i Allahut ﷺ e ka thënë ndonjëherë atë që the ti.' Kjo më rëndoi shumë, prandaj u zotova para Allahut se, nëse do të mbijetoja nga ajo fushatë, do të shkoja ta pyesja Itban ibn Malikun — Allahu qoftë i kënaqur me të — nëse do ta gjeja ende gjallë në xhaminë e njerëzve të tij. Kur u ktheva, hyra në ihram për haxh ose umre, pastaj udhëtova derisa arrita në Medine. Shkova te Beni Salimi dhe aty e gjeta Itbanin, tashmë një plak të verbër, duke u prirë njerëzve të tij në namaz. Kur ai mbaroi namazin, e përshëndeta dhe i tregova se kush isha, pastaj e pyeta për atë hadith. Ai ma tregoi sërish ashtu siç ma kishte treguar herën e parë.
Përkthimi dhe shpjegimi nga Khutba World, të përkthyera nga arabishtja.
Profeti ﷺ u fal në shtëpi dhe paralajmëroi kundër dyshimeve të pabazuara.
Itban ibn Malik e kishte të vështirë të udhëhiqte bashkësinë e tij për shkak të shikimit të dobët dhe luginës që përmbytej nga shiu. Ai i kërkoi Profetit ﷺ të falej në shtëpinë e tij, në një vend që mund ta përdorte si vend faljeje. Më vonë, Itbani ia vërtetoi rrëfimin Mahmud ibn er-Rabiut.
Thënia e formulës “Allahu ekber” në fillim të namazit.
Përshëndetja përmbyllëse me të cilën mbaron namazi.
Një gjellë me miell elbi dhe lëng mishi.
Dijetarët nxjerrin nga kjo se namazi në shtëpi është i vlefshëm dhe se njeriu mund të caktojë në banesën e vet një vend të përhershëm për falje. Profeti ﷺ fali dy rekate dhe i vendosi të pranishmit në rreshta pas tij. Rrëfimi thekson gjithashtu se nuk duhet akuzuar askush lehtë për hipokrizi: dëshmia e besimit e shprehur nga një person duhet marrë seriozisht, ndërsa sinqeritetin e tij, në fund të fundit, e di Allahu. Dijetarët e lidhin premtimin e mbrojtjes nga Zjarri me kërkimin e sinqertë të kënaqësisë së Allahut; ata nuk e shohin si leje për të shprehur besimin pa sinqeritet.
- Cakto në shtëpi një vend të pastër e të përhershëm ku të falesh i qetë.
- Mos e akuzo askënd për hipokrizi mbi bazën e dyshimeve; fol për atë që di dhe gjykimin e brendshëm lëre në dorë të Allahut.
- Mbaje namazin tënd të drejtuar sinqerisht nga Allahu, edhe kur të tjerët e gjykojnë besimin tënd.
Ky variant rrëfen të njëjtën ngjarje të Itbanit, duke vënë theksin te namazi në shtëpinë e tij dhe te mbrojtja që lidhet me dëshminë e sinqertë të besimit.
Sahih al-Bukhari · #1183 (Sahih)Ky transmetim nga i njëjti kapitull trajton gjithashtu namazin në shtëpi dhe ndihmon të kuptohet hapësira që u jepet namazeve vullnetare.
Çdo ditë një hadith, në gjuhën tënde
Aplikacioni të sjell çdo ditë një hadith me shpjegim, edhe si miniaplikacion në telefonin tënd. Përdorimi është falas.